W niedzielę 3 maja 2015 r. w Sanktuarium Męczenników Ugandyjskich odbyło się symboliczne „wbicie pierwszej łopaty” na budowie kościoła.

Mszy św. przewodniczył nuncjusz apostolski w Ugandzie abp Michael Blume. W ceremonii brali udział także emerytowany kard. Emmanuel Wamala z Kampali, sekretarz episkopatu Ugandy ks. John Kauta, kapłani, siostry zakonne i około tysiąca wiernych. Oczywiście ci ostatni byli najważniejsi. Można ich było usłyszeć i zobaczyć z daleka, gdyż byli ubrani kolorowo i długo tańczyli. W czasie homilii nuncjusz apostolski zaznaczył, że Uganda ma szczególny wkład w życie całego Kościoła, gdyż wydała świętych męczenników. Był to szczególny owoc wierności Słowu Bożemu. Munyonyo jest miejscem świętym, gdyż tu droga męczeństwa się rozpoczęła i to oddało życie trzech męczenników, święci: Andrzej, Denis i Pontiano.

Przed rozpoczęciem Mszy św. nuncjusz apostolski przeciął wstęgę, którą był przepasany baner przedstawiający wizualizację nowo budowanego sanktuarium. W tej uroczystości wzięli udział również bracia z klasztorów w Kakooge i Matugga. Obsługę medyczną zapewniał franciszkański szpital z Kakooge. W skład ekipy medycznej wszedł br. Piotr Gorący OFMConv., który służy w szpitalu jako kierowca ambulansu i ratownik medyczny. Także przedstawiciele budowlańców i rady parafialnej uroczyście wnieśli pierwszą cegłę – pustak, na plac budowy. To obrzęd, którego w Polsce nie ma.

Po Mszy św. miały miejsca przemówienia, w których wyjaśniano uczestnikom znaczenie, jakie dla Kościoła w Ugandzie ma sanktuarium w Munyonyo. Byliśmy szczęściarzami. Trwały one tylko godzinę, czyli wyjątkowo krótko jak na warunki afrykańskie. Przy innych uroczystościach takie przemówienia potrafią trwać cztery lub pięć godzin. Niemal każdy chce zabrać głos, co wcale nie znaczy, że ma coś konkretnego do powiedzienia. Każdy jednak ma prawo się wypowiedzieć.

Równocześnie z budową kościoła na terenie sanktuarum jest planowana budowa klasztoru z domem formacyjnym, gdzie kandydaci do naszego zakonu ze wschodniej Afryki będą przechodzić początkową formację.

Dalszą częścią programu była zbiórka funduszy na budowę sanktuarium. Można było zauważyć wielką ofiarność uczestników spotkania. Temat Munyonyo był podejmowany w większości ugandyjskich stacji telewizyjnych i prasie. Po wszystkim, jak to w Afryce, było sporo jedzenia, tańców, śpiewów. Festyn, na którym każdy chyba czuł się dobrze. Z pomocą Bożą i ludzką rozpoczynamy zatem budowę materialnego kościoła i duchowej wspólnoty, która już tam się gromadzi.

Oceń ten artykuł


Tagi

Uganda

Udostepnij

FacebookTwitterGoogle+

Wspomóż nas Przyjaciele misji

«
»

Wasze komentarze

Skomentuj jako pierwszy.