Miłość Boga jest darmowa, a Kościół daje nam naprawdę wiele okazji do tego, by tego doświadczyć.

Jedną z wielu form jest uzyskanie odpustu zupełnego. O odpustach pisaliśmy już kiedyś, jednak istnieje jeszcze jedna, zupełnie szczególna forma jego przyjęcia. Stolica Apostolska zgodziła się na nią dopiero w 2002 r. Odpust zupełny, a więc co? 

Przebaczone winy, darowane długi 

Każdy z nas zna tę piosenkę „Arki Noego”, w której między innymi śpiewa się: „nic nie będę dłużna oprócz miłości”. Te słowa chyba najbardziej oddają sens odpustów w Kościele katolickim. Dlaczego? Ponieważ odpust to 

Darowanie przed Bogiem kary doczesnej za grzechy, zgładzone już co do winy, którego dostępuje wierny odpowiednio usposobiony i pod pewnymi, określonymi warunkami, za pośrednictwem Kościoła, który jako szafarz owoców odkupienia rozdaje i prawomocnie przydziela ze skarbca zasług Chrystusa i świętych (1471 KKK). 

Rodzajów odpustów jest oczywiście wiele. Większość z nich jest okolicznościowa, jednak nie tylko. Taką niezwykłą i jednocześnie łatwo dostępną jest odpust za pomocą Koronki do Miłosierdzia Bożego. Święta Faustyna zapisała słowa Boga w swoim Dzienniczku: 

Odmawiaj nieustannie tę koronkę, której cię nauczyłem. Ktokolwiek będzie ją odmawiał, dostąpi wielkiego miłosierdzia w godzinę śmierci. Kapłani będą podawać grzesznikom jako ostatnią deskę ratunku; chociażby grzesznik był najzatwardzialszy, jeżeli tylko raz zmówi tę koronkę, dostąpi łaski z nieskończonego miłosierdzia mojego (Dz. 687). 

Warunki 

Rzeczywiście, ogromna Łaska, o której mówił Bóg, to całkowite odpuszczenie win za grzechy. Jakie więc trzeba spełnić warunki, by uzyskać taki odpust? 

– odmówić Koronkę do Miłosierdzia Bożego w kościele lub kaplicy wobec Najświętszego Sakramentu Eucharystii, wystawionego publicznie lub też przechowywanego w tabernakulum;

– odbyć sakramentalną spowiedź;

– przyjąć Komunię eucharystyczną;

– pomodlić się w intencjach Ojca Świętego;

– być w całkowitej wolności od przywiązania do jakiegokolwiek grzechu.

Jak głosi dekret ze stycznia 2002 r., „jeżeli zaś ci wierni z powodu choroby (lub innej słusznej racji) nie będą mogli wyjść z domu, ale odmówią Koronkę do Miłosierdzia Bożego z ufnością i z pragnieniem miłosierdzia dla siebie oraz gotowością okazania go innym, to pod zwykłymi warunkami również zyskują odpust zupełny”.  

Co ważne, odpust taki ważny jest tylko w granicach Polski i ma oczywiście wieczystą ważność.  

Co dalej? 

Dla chcącego nic trudnego. Łaska odpustu zupełnego jest więc w zasięgu naszej ręki. Bóg pozostawia nam tak ogromną wolność, że nie zmusza nas do niczego, a jednocześnie oferuje niesamowite łaski. Wyraźnie więc widać, że decyzja należy do nas: czy chcemy się nawrócić do Boga, czy nie. Jeśli tylko się na to zdecydujemy, mamy wiele realnych możliwości. Odpust taki, z wyjątkiem własnej śmierci, można przyjmować tylko raz dziennie. Czy jest lepszy sposób na to, by doświadczać Królestwa Bożego już tutaj, na ziemi? 

Fot. Ben White on Unsplash

Odpust zupełny za Koronkę do Miłosierdzia Bożego 
5.79 (96.55%) 29 ocen.



Wspomóż nas Przyjaciele misji

«
»

Wasze komentarze

  Komentarzy:: 8

  1. Helena Sajdak


    Dlaczego tylko w Polsce? Mieszkam na stale w Austrii – mam problemy z chodzeniem…

    • Zdzisław Wąsik


      Dla Jezusa nie ma granic On Jest Królem Wszechswiata, proces uznania swieta Bozego Milosierdzia trwał długo zanim zostal uznany przez Watykan az za pontyfikatu JP2, mysle ze dlatego wczesniej odpust mial charakter lokalny tzn na terenie Polski a odkąd jest siostra Faustyna uznana za swieta to odpust ma charakter ogólnoswiatowy, zreszta pierwsza niedziela po Wielkiejnocy to okazja do odpustu całkowitego, proponuje przeczytac Dzienniczek św. Siostry Faustyny tam pieknie jest wszystko wytłumaczone.

      • Pelagia Grzenia


        Wykaz odpustów zupełnych przygotowany przez Penitencjarię Apostolską i
        zatwierdzony dekretem papieża Pawła VI z dnia 29.VI.1968 r. J
        Odpusty zupełne, które można uzyskać każdego dnia:
        1. Za odprawienie adoracji Najświętszego Sakramentu przez pół godziny. Natomiast za nawiedzenie Najświętszego Sakramentu — odpust cząstkowy.
        2. Za pobożne czytanie Pisma Świętego przez pół godziny z należnym szacunkiem dla Słowa Bożego i traktowanie tej czynności jako czytanie duchowne. Za każdorazowe czytanie Pisma Świętego pod tymi samymi warunkami ale przez krótszy czas — odpust cząstkowy.
        3. Za odprawienie „Drogi Krzyżowej”. Warunki: a) trzeba odprawiać to ćwiczenie w miejscu, gdzie jest prawnie założona „Droga Krzyżowa”,
        b) rozmyślać Mękę Pana Jezusa (nie ma konieczności, by treścią rozmyślania były poszczególne kolejne stacje),
        c) trzeba przechodzić od jednej do drugiej „stacji”. Jeżeli „Drogę Krzyżową” odprawia się publicznie i trudno wszystkim przechodzić od stacji do stacji, wystarczy gdy przechodzi przewodniczący tego nabożeństwa, a inni wierni pozostają na swoim miejscu. Kto w ten sposób, z powodu słusznej przeszkody np. choroby, podróży, zamknięcia kościoła itp. nie może odprawić Drogi Krzyżowej wg podanych warunków — zyskuje odpust zupełny, jeśli
        przynajmniej przez pół godziny odda się pobożnemu czytaniu albo rozważaniu Męki Pana Jezusa.
        4. Za odmówienie cząstki Różańca (czyli 5 dziesiątków) w kościele, w publicznej kaplicy, w rodzinie, w społeczności zakonnej, w stowarzyszeniu publicznym. Inne warunki:
        a) trzeba odmówić 5 dziesiątków bez przerwy,
        b) do modlitwy ustnej trzeba dodać rozmyślanie tajemnic różańcowych,
        c) przy publicznym rozważaniu Różańca trzeba zapowiadać odmawiane tajemnice, według przyjętego zwyczaju.

    • Pelagia Grzenia


      Wykaz odpustów zupełnych przygotowany przez Penitencjarię Apostolską i
      zatwierdzony dekretem papieża Pawła VI z dnia 29.VI.1968 r.
      Odpusty zupełne, które można uzyskać każdego dnia:
      1. Za odprawienie adoracji Najświętszego Sakramentu przez pół godziny. Natomiast za nawiedzenie Najświętszego Sakramentu — odpust cząstkowy.
      2. Za pobożne czytanie Pisma Świętego przez pół godziny z należnym szacunkiem dla Słowa Bożego i traktowanie tej czynności jako czytanie duchowne. Za każdorazowe czytanie Pisma Świętego pod tymi samymi warunkami ale przez krótszy czas — odpust cząstkowy.
      3. Za odprawienie „Drogi Krzyżowej”. Warunki:
      a) trzeba odprawiać to ćwiczenie w miejscu, gdzie jest prawnie założona „Droga Krzyżowa”,
      b) rozmyślać Mękę Pana Jezusa (nie ma konieczności, by treścią rozmyślania były poszczególne kolejne stacje),
      c) trzeba przechodzić od jednej do drugiej „stacji”. Jeżeli „Drogę Krzyżową” odprawia się publicznie i trudno wszystkim przechodzić od stacji do stacji, wystarczy gdy przechodzi przewodniczący tego nabożeństwa, a inni wierni pozostają na swoim miejscu. Kto w ten sposób, z powodu słusznej przeszkody np. choroby, podróży, zamknięcia kościoła itp. nie może odprawić Drogi Krzyżowej wg podanych warunków — zyskuje odpust zupełny, jeśli
      przynajmniej przez pół godziny odda się pobożnemu czytaniu albo rozważaniu Męki Pana Jezusa.
      4. Za odmówienie cząstki Różańca (czyli 5 dziesiątków) w kościele, w publicznej kaplicy, w rodzinie, w społeczności zakonnej, w stowarzyszeniu publicznym. Inne warunki:
      a) trzeba odmówić 5 dziesiątków bez przerwy,
      b) do modlitwy ustnej trzeba dodać rozmyślanie tajemnic różańcowych,
      c) przy publicznym rozważaniu Różańca trzeba zapowiadać odmawiane tajemnice, według przyjętego zwyczaju.

    • Pelagia Grzenia


      Odpusty zupełne, które można uzyskać w oznaczonych dniach:
      1. Za pobożne, publiczne odmówienie hymnu Veni Creator w dniu 1 stycznia i w uroczystość Zesłania Ducha Świętego (odpust cząstkowy za pobożne odmówienie tego hymnu w inne dni).
      2. Za pobożne odmówienie po przyjęciu Komunii Świętej modlitwy „Oto ja” przed obrazem
      Pana Jezusa Ukrzyżowanego, w każdy piątek Wielkiego Postu (za odmówienie tejże
      modlitwy w inne dni roku w podobnych warunkach — odpust cząstkowy).
      3. Za pobożne uroczyste odmówienie „Przed tak Wielkim Sakramentem” z wezwaniem i
      modlitwą w Wielki Czwartek i w uroczystości Bożego Ciała (to samo w innych
      okolicznościach — odpust cząstkowy).
      4. Za pobożny udział i ucałowanie Krzyża w czasie uroczystości adoracji Krzyża w Wielki
      Piątek.
      5. Za odmówienie w jakiejkolwiek używanej formule przyczeczeń Chrztu Świętego:
      a) w czasie nabożeństwa w wigilię Wielkanocy,
      b) w rocznicę swojego chrztu (odpust cząstkowy w inne dni).
      6. Za pobożne, publiczne odmówienie aktu wynagrodzenia „Jezu najsłodszy” w uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa. W inne dni — cząstkowy.
      7. Za pobożne używanie przedmiotu kultu religijnego (Krzyża, Różańca, Szkaplerza,
      Medalika) poświęconych przez papieża lub biskupa, oprócz odpustów cząstkowych, może wierny uzyskać odpust zupełny w uroczystość Św. Ap. Piotra i Pawła gdy nadto odmówi wyznanie wiary w jakiejkolwiek zatwierdzonej formule).
      8. Za pobożne publiczne odmówienie aktu oddania się rodzaju ludzkiego Jezusowi
      Chrystusowi w uroczystość Chrystusa Króla (w inne dni odpust cząstkowy).
      9. Za pobożne nawiedzenie cmentarza i równoczesne pomodlenie się za zmarłych, choćby tylko w myśli, w dniach od 1 do 8 listopada zyskać można codziennie odpust zupełny, który można ofiarować jedynie za zmarłych. Za nawiedzenie cmentarza w inne dni — odpust cząstkowy, który można ofiarować jedynie za zmarłych.
      10. Za pobożne nawiedzenie kościoła lub kaplicy w dniu Zadusznym. Odpust ten można
      zyskać tylko za zmarłych, a przy nawiedzeniu kościoła lub kaplicy trzeba odmówić „Ojcze
      nasz” i „Wierzę w Boga”.
      11. Za publiczne odmówienie hymnu „Ciebie Boże wysławiamy” na podziękowanie Panu
      Bogu za łaski w ostatni dzień roku (na podziękowanie w inne dni roku — odpust cząstkowy).
      12. Za przyjęcie pierwszej Komunii Świętej, albo za udział w pobożnych ceremoniach
      pierwszej Komunii Świętej.
      13. Odpustu zupełnego może dostąpić kapłan, który odprawia 1-szą Mszę Świętą i wierni, którzy w niej uczestniczą.
      14. W dniu jubileuszu 25, 60 i 50-lecia święceń kapłańskich może dostąpić odpustu
      zupełnego kapłan, gdy odnowi wobec Boga Coram Deo i wierni, gdy uczestniczą we Mszy Świętej celebrowanej przez jubilata.
      15. Za udział z pobudek religijnych w uroczystym nabożeństwie eucharystycznym,
      odbywanym na zakończenie Kongresu Eucharystycznego.
      16. Za odprawienie rekolekcji przynajmniej przez 3 pełne dni.
      17. Za udział w uroczystym zakończeniu misji ludowych, o ile wierny wysłuchał w czasie
      misji kilka nauk.
      18. Jeśli przyjmuje się z pobożnym usposobieniem błogosławieństwo papieskie, którego
      udziela Ojciec Święty „Urbi et Orbi” — nawet przez radio.
      19. Za pobożne nawiedzenie jednej z czterech bazylik większych w Rzymie:
      — w uroczystość Patrona Bazyliki
      — w każde święto de praecepto, zgodnie z kanonem 1248 § 1.
      — raz w roku w jakimś innym dniu wybranym przez wiernego.
      20. Za udział w nabożeństwie porannym lub wieczornym w kościele stacyjnym w Rzymie,
      w dniu oznaczone w mszale rzymskim.
      21. Za udział w nabożeństwie w czasie pasterskiej wizytacji.
      22. Za nawiedzenie kościoła lub ołtarza w dniu jego konsekracji.
      23. Za nawiedzenie kościoła, w którym odbywa się synod diecezjalny.
      24. Za nawiedzenie kościoła parafialnego w dniu święta tytularnego i w dniu 2 sierpnia
      (Matki Boskiej Anielskiej).
      25. Za pobożne nawiedzenie kościoła lub kaplicy zakonnej w dniu święta Założyciela zakonu.
      26. Jeżeli nie ma kapłana, który by udzielił umierającemu sakramentów i odpustu zupełnego w kan. 468 § 2. Kościół mu udzieli w momencie śmierci byleby za życia miał zwyczaj odmawiania jakichkolwiek modlitw. Do uzyskania tego odpustu chwalebną jest rzeczą posługiwanie się krzyżykiem lub krzyżem.

    • Pelagia Grzenia


      Wykaz odpustów cząstkowych:
      Chcąc korzystać z odpustu cząstkowego należy zapamiętać trzy ogólne zasady:
      1. Wierny dostępuje odpustu cząstkowego, jeśli w czasie spełnienia swoich obowiązków
      i w trudach życia wznosi myśli do Boga z pokorną ufnością, dodając jakiś akt strzelisty
      (wystarczy w myśli bez wypowiadania słów) np.: „Św. Antoni módl się za nami”.
      2. Jeżeli powodowany motywem wiary wierny przyjdzie z pomocą potrzebującym
      współbraciom, pomagając im osobiście lub dzieląc się z nimi swoimi dobrami.
      3. Gdy wierny w intencji umartwiania się — odmówi sobie czegoś godziwego a przyjemnego dla siebie. Ta zasada ma zachęcić do praktykowania dobrowolnych umartwień, tak ważnych dla opanowania siebie i rozbudzenia większej miłości Bożej. Warunkiem zyskania tego odpustu jest odmówienie sobie w duchu umartwienia, czegoś co samo w sobie jest godziwe, albo przynajmniej obojętne pod względem moralnym.

      Przykłady modlitw bardziej znanych, do których odmawiania przywiązane są odpusty
      cząstkowe:
      * Anioł Pański,
      * Duszo Chrystusowa,
      * Wierzę w Boga,
      * Psalm 129 (z głębokości),
      * Litanie zatwierdzone dla całego Kościoła (obecnie 6) – do Najświętszego Imienia Jezus, do Najświętszego Serca Pana Jezusa, do Najdroższej Krwi Chrystusa Pana, Loretańska do NMP, do Św. Józefa i do Wszystkich Świętych.
      * Pomnij o Najdobrotliwsza Panno Mario,
      * Wieczny odpoczynek,
      * Witaj Królowo,
      * Pod Twoją obronę,
      * Ciebie Boga wysławiamy,
      * O Stworzycielu Duchu przyjdź,
      * Magnificat,
      * odmawianie Różańca Św.,
      * odprawienie Drogi Krzyżowej,
      * nawiedzenie Najświętszego Sakramentu,
      * odwiedzenie kościoła lub cmentarza z modlitwą za Ojca Św. i zmarłych
      — za samo uczynienie znaku Krzyża Św. „W Imię Ojca i Syna i Ducha Świętego”.

  2. Andrzej Basiński


    Ps. 103
    On (Bóg) odpuszcza wszystkie twoje winy,
    On leczy wszystkie twe niemoce,…
    Mich. 7/18,19
    Któryż bóg podobny Tobie,
    co oddalasz nieprawość,
    odpuszczasz występek
    Reszcie dziedzictwa Twego?
    Nie żywi On gniewu na zawsze,
    bo upodobał sobie miłosierdzie.
    Ulituje się znowu nad nami,
    zetrze nasze nieprawości.
    Wrzucisz w morskie głębiny
    wszystkie ich grzechy.
    Łuk.5/24
    Otóż żebyście wiedzieli, że Syn Człowieczy ma na ziemi władzę odpuszczania grzechów» – rzekł do sparaliżowanego: «Mówię ci, wstań, weź swoje łoże i idź do domu!»
    To są niektóre cytaty z biblii tysiąclecia i jasno z nich wynika, że tylko Bóg, przez Chrystusa może odpuścić nasze winy, potrzebne jest tylko szczere wyznanie. Jezus jest jedynym pośrednikiem między nami a Bogiem.

    • Tomasz Bielecki


      A „Komu odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a komu zatrzymacie, są im zatrzymane” ?