„Za życiem” to dobra propozycja, o ile będzie częścią szerszego systemu. Pomoc nie może ograniczać się do jednorazowego wsparcia pieniężnego czy miękkich instrumentów wsparcia, konieczna jest reforma hospicjów czy gwarantowany dostęp do rehabilitacji – ocenia Instytut Ordo Iuris.

Sejm uchwalił w piątek ustawę o wsparciu kobiet w ciąży i rodzin „Za życiem”. Przewiduje ona m.in., że z tytułu urodzenia ciężko chorego dziecka przysługiwać będzie jednorazowe świadczenie w wysokości 4 tys. zł, a dostępną pomoc m.in. psychologiczną i prawną koordynować ma asystent rodziny.

Instytut Ordo Iuris oświadczył w piątek, że „pozytywnie ocenia rządowy projekt Za życiem”, jako mogący tworzyć ramy funkcjonowania szerszego systemu. „Polski rząd stoi przed szansą jakościowej zmiany w zakresie pomocy oferowanej rodzinom niepełnosprawnych dzieci” – głosi oświadczenie.

Według Ordo Iuris, „program nie powinien ograniczać się do jednorazowego (świadczenie w wysokości 4000 zł) lub krótkoterminowego wsparcia w oparciu o +miękkie+ instrumenty pomocowe, ale powinien w sposób bardzo konkretny wychodzić naprzeciw najpilniejszym potrzebom rodzin dzieci, które narodziły się pomimo kwalifikacji umożliwiającej obecnie ich aborcyjne uśmiercenie”.

Jak wskazuje Instytut, „te potrzeby to przede wszystkim”: reforma funkcjonowania hospicjów perinatalnych i opieki paliatywnej dla dzieci oraz wsparcie w wychowywaniu niepełnosprawnego dziecka. „Pozytywnie oceniamy wprowadzenie możliwości korzystania z opieki hospicjum poza kolejnością, jednak konieczna reforma nie może ograniczać się do tego rodzaju udogodnienia” – podkreśla Instytut.

Jak dodaje, kluczowe jest też zapewnienie pomocy z zakresu rehabilitacji, leczenia i opieki gdy dziecko nie jest śmiertelnie chore. „Pozytywnie ocenić należy (…) przyznanie pierwszeństwa w korzystaniu z określonych świadczeń oraz prawa do bezpłatnych wyrobów (…). Cała reszta rządowego projektu w tym obszarze stanowi bardziej deklarację niż propozycję konkretnej zmiany. Spodziewamy się, że takowe zostaną zaprezentowane w szykowanym rozporządzeniu” – głosi oświadczenie.

Ordo Iuris pozytywnie ocenia też przepisy ustawy dotyczące pomocy psychologicznej i innych niematerialnych świadczeń wspierających, ale „otwartym pozostaje pytanie, czy osobą właściwą do koordynowania tego rodzaju wsparcia powinien być asystent rodziny. Specyfika jego pracy związana jest bowiem z pomocą rodzinom przeżywającym trudności w wypełnianiu funkcji opiekuńczo-wychowawczych. Wydaje się natomiast, że pomoc rodzinom związana z powikłaniami ciąży nie powinna być utożsamiana z pomocą społeczną” – oświadczył Instytut.

Ordo Iuris akcentuje też, że dopełnieniem systemu wsparcia powinny być zmiany w zakresie funkcjonowania domów samotnej matki, procedury adopcyjnej czy świadczeń opiekuńczych. Projektowane rozwiązania nie powinny także pomijać żadnej grupy dzieci niepełnosprawnych, w tym tych, które nabyły niepełnosprawność już po urodzeniu” – głosi oświadczenie.

Ordo Iuris przypomina, że przedłożył już „właściwym ministrom” wiele własnych propozycji rozwiązań dot. wsparcia dla rodzin z dzieckiem niepełnosprawnym, w tym m.in. gotowe projekty rozporządzeń, np. dotyczących pediatrycznej opieki paliatywnej.

PAP/Marcin Obara

Ordo Iuris: „Za życiem” musi być częścią szerszego systemu
5 (83.33%) 1 ocen.


źródło: PAP

Udostepnij

FacebookTwitterGoogle+

Wspomóż nas Przyjaciele misji

«
»

Wasze komentarze