Do 9 lipca 2017 r.w Muzeum Narodowym w Poznaniu można oglądać wystawę prac Hansa Arpa i zestawione z nimi prace polskich artystów awangardowych okresu międzywojennego.  

W latach międzywojennych przedstawiciele polskiej awangardy nawiązali w Paryżu bezpośrednie kontakty z Arpem. W 1931 r. Arp i jego żona Sophie Tauber-Arp, wraz z innymi członkami Abstraction Création oraz grupą a.r., wystawiali swoje dzieła w Muzeum Historii i Sztuki im. Juliana i Kazimierza Bartoszewiczów w Łodzi (obecnie Muzeum Sztuki). Ożywiony kontakt z Arpem utrzymywali głównie Władysław Strzemiński, Katarzyna Kobro i Henryk Stażewski oraz Jan Brzękowski, którego tomiki poezji Arp ilustrował. Historia sztuki nie przyswoiła pojęcia a-geometrii, autorstwa Brzękowskiego, sformułowanego w relacji do rzeźb Arpa. Opisuje ono poszukiwania formy odmiennej niż geometryczna. 

Aspekty a-geometrii i organiczności, tak charakterystyczne dla dorobku Arpa, były podejmowane przez polskich twórców także w następnych dekadach. Kategorie, jakie w œuvre Arpa wciąż na nowo inspirują kolejne generacje twórców, to zatem organiczny charakter formy, jak również związana z tą kwestią jej haptyczna natura. Haptyczność nie eliminuje jednak działania wzroku, lecz uruchamia go we współpracy z dotykiem. Niebagatelne wydaje się również dążenie do tworzenia – jak natura – poza konwencjami ustanowionymi w obszarze sztuki. 

Rozlokowanie poszczególnych dzieł w przestrzeniach muzealnych nie ma charakteru chronologicznego, lecz problemowy.  

Źródło: Muzeum Narodowe w Poznaniu 

Fot. magazynszum.pl

Oceń ten artykuł


Udostepnij

FacebookTwitterGoogle+

Wspomóż nas Przyjaciele misji

«
»

Wasze komentarze

Skomentuj jako pierwszy.