Kalendarz liturgiczny
Kalendarz liturgiczny na środa 22 kwietnia 2026 r.
PIERWSZE CZYTANIE
Dz 8, 1b-8
Ewangelia szerzy się poza Jerozolimą
Czytanie z Dziejów Apostolskich
Po śmierci Szczepana wybuchło wielkie prześladowanie w Kościele jerozolimskim. Wszyscy, z wyjątkiem apostołów, rozproszyli się po okolicach Judei i Samarii. Szczepana zaś pochowali ludzie pobożni z wielkim żalem.
A Szaweł niszczył Kościół, wchodząc do domów, porywał mężczyzn i kobiety i wtrącał do więzienia.
Ci, którzy się rozproszyli, głosili w drodze słowo.
Filip przybył do miasta Samarii i głosił im Chrystusa. Tłumy słuchały z uwagą i skupieniem słów Filipa, ponieważ widziały znaki, które czynił. Z wielu bowiem opętanych wychodziły z donośnym krzykiem duchy nieczyste, wielu też sparaliżowanych i chromych zostało uzdrowionych. Wielka zaś radość zapanowała w tym mieście.
Oto słowo Boże.
PSALM RESPONSORYJNY
Ps 66 (65), 1b-3a. 4-5. 6-7a (R.: por. 1b)
Refren: Niech cała ziemia chwali swego Pana.
albo: Alleluja.
Z radością sławcie Boga, wszystkie ziemie, *
opiewajcie chwałę Jego imienia,
cześć Mu wspaniałą oddajcie. *
Powiedzcie Bogu: «Jak zadziwiające są Twe dzieła!
Refren.
Niechaj Cię wielbi cała ziemia i niechaj śpiewa Tobie, *
niech Twoje imię opiewa».
Przyjdźcie i patrzcie na dzieła Boga, *
zadziwiających rzeczy dokonał wśród ludzi!
Refren.
Morze na suchy ląd zamienił, *
pieszo przeszli przez rzekę.
Nim się przeto radujmy! *
Jego potęga włada na wieki.
Refren.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ
Por. J 6, 40
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Każdy, kto wierzy w Syna Bożego, ma życie wieczne,
a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
EWANGELIA
J 6, 35-40
Jest wolą Ojca, aby każdy, kto wierzy w Syna, miał życie wieczne
Słowa Ewangelii według Świętego Jana
Jezus powiedział do ludu:
«Ja jestem chlebem życia. Kto do Mnie przychodzi, nie będzie łaknął; a kto we Mnie wierzy, nigdy pragnąć nie będzie. Powiedziałem wam jednak: Widzieliście Mnie, a przecież nie wierzycie. Wszystko, co Mi daje Ojciec, do Mnie przyjdzie, a tego, który do Mnie przychodzi, precz nie odrzucę, ponieważ z nieba zstąpiłem nie po to, aby pełnić swoją wolę, ale wolę Tego, który Mnie posłał.
Jest wolą Tego, który Mnie posłał, abym nic nie stracił z tego wszystkiego, co Mi dał, ale żebym to wskrzesił w dniu ostatecznym. To bowiem jest wolą Ojca mego, aby każdy, kto widzi Syna i wierzy w Niego, miał życie wieczne. A Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym».
Oto słowo Pańskie.
22 kwietnia (środa)
Z Ewangelii wg św. Jana: Jezus powiedział do ludu: „Ja jestem chlebem życia. Kto do Mnie przychodzi, nie będzie łaknął; a kto we Mnie wierzy, nigdy pragnąć nie będzie. Powiedziałem wam jednak: Widzieliście Mnie, a przecież nie wierzycie. Wszystko, co Mi daje Ojciec, do Mnie przyjdzie, a tego, który do Mnie przychodzi, precz nie odrzucę, ponieważ z nieba zstąpiłem nie po to, aby pełnić swoją wolę, ale wolę Tego, który Mnie posłał. Jest wolą Tego, który Mnie posłał, abym nic nie stracił z tego wszystkiego, co Mi dał, ale żebym to wskrzesił w dniu ostatecznym. To bowiem jest wolą Ojca mego, aby każdy, kto widzi Syna i wierzy w Niego, miał życie wieczne. A Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym”.
„Nie odrzucę” – te słowa najbardziej poruszyły mnie w tym fragmencie. Niby wiemy, że Jezus jest po naszej stronie, kocha nas bezwarunkowo i to dla nas umarł na krzyżu, a potem zmartwychwstał. A jednak uderza mnie, gdy Jezus tak konkretnie mówi, że nie odrzuci tych, którzy do Niego przyjdą. Nie odrzuci Ciebie czy mnie, jeśli tylko na Niego postawimy. Obiecuje nam życie wieczne. Ba, obiecuje nam nawet wskrzeszenie w dniu ostatecznym. Przyznam, że czasem zastanawiam się, jak będzie wyglądał tamten świat. I podejrzewam, że moje wyobrażenia nie są nawet blisko tej rzeczywistości. Ona będzie zaskakująca. Wiem tylko, że będzie nam tam dobrze. Bo zaprasza nas tam Ten, który nas nie odrzuca – ale przygarnia.
Hubert Piechocki
Katolicy rzymscy:
Prawosławni:
Święci dnia:
Eupsychiusz (362)
Disan, biskup (362-364)
Mariaw, kapłan (362-364)
Awdies (362-364)
Wadim, archimandryta (376)
Luteranie:
Żydzi:
Muzułmanie:
źródło: wiara.pl, Kalendarz Trzech Religii
Niezmienny plan życia misjonarsko-apostolskiego (K 3)
Wezwanie i obecność Pana wśród oblatów dzisiaj, jednoczy ich w miłości i posłuszeństwie, aby na nowo przeżywać jedność Apostołów z Jezusem, jako też ich wspólną misję w Jego Duchu (K 3).
Od pierwszej chwili, gdy przed dwustu laty Eugeniusz przedstawił swoją wizję misyjną, podstawowy model, czyli plan działania, którym należało się kierować, pozostał niezmienny. Misyjna działalność opierała się na przykładzie Jezusa i apostołów. Wzór relacji każdego z nich z Jezusem, ich wzajemne relacje, a także cele i metody misyjne musiały być takie same jak w przypadku Jezusa i Jego uczniów, zgodnie z opisem zawartym w Ewangeliach i Dziejach Apostolskich.
Ponieważ misjonarz jest powołany do posługi ściśle apostolskiej, powinien dążyć do doskonałości. Pan przeznacza go do ponawiania, wśród współczesnych mu ludzi, cudów zdziałanych niegdyś przez pierwszych głosicieli Ewangelii. Musi zatem podążać ich śladami, głęboko przeświadczony, że cuda, jakich ma dokonać, nie są skutkiem jego krasomówstwa, lecz łaski Wszechmocnego, która przez niego będzie się udzielać tym obficiej, im bardziej będzie on cnotliwy i pokorny, słowem – bardziej święty (List do ks. Viguier’a, 06.01.1819, w: PO I, t. VI, nr 38).
Ten plan pozostaje niezmienny także dzisiaj.
Franc Santucci OMI, tłum. Roman Tyczyński OMI






Wiadomości
Wideo
Modlitwy
Sklep
Kalendarz liturgiczny