Abp Józef Guzdek: w hospicjum miłość staje się czynem

„Jezus pyta o miłość, która potrafi stać się służbą, cierpliwością i odpowiedzialnością za drugiego człowieka. A szczególnie mocno wybrzmiewa to tutaj – w hospicjum” – mówił abp Józef Guzdek podczas Mszy św. sprawowanej z okazji 34. rocznicy oficjalnego otwarcia pierwszego w Polsce hospicjum stacjonarnego – Hospicjum „Dom Opatrzności Bożej” w Białymstoku. Po Eucharystii metropolita białostocki odwiedził chorych oraz spotkał się z personelem i wolontariuszami placówki.

Spotkanie rozpoczęło się Mszą św. celebrowaną w hospicyjnej kaplicy. Wzięli w niej udział chorzy, lekarze, pielęgniarki, pracownicy oraz wolontariusze. Obecny był także dr Tadeusz Borowski-Beszta – lekarz psychiatra, pionier opieki hospicyjnej w Polsce i współtwórca białostockiego hospicjum.

W centrum liturgii słowa wybrzmiał fragment Ewangelii według św. Jana (J 21,15-17), opisujący trzykrotne pytanie Jezusa skierowane do Szymona Piotra: „Szymonie, synu Jana, czy miłujesz Mnie więcej aniżeli ci?”. Abp Józef Guzdek uczynił te słowa osią swojej homilii.

>>> Prof. Tomasz Dzierżanowski: hospicjum to nie poczekalnia [ROZMOWA]

Wyjaśnił, że Chrystus nie pytał Piotra o kompetencje, siłę czy plan działania, ale o miłość. Podkreślał, że tylko człowiek kochający potrafi unieść ciężar odpowiedzialności za drugiego człowieka, zwłaszcza chorego i cierpiącego. Tylko taki człowiek nie ucieknie w chwili cierpienia, lęku i ostatecznego pożegnania.

Zwracając się do pracowników hospicjum, metropolita białostocki mówił: „Jezus pyta o miłość, która potrafi stać się służbą, cierpliwością, obecnością i odpowiedzialnością za drugiego człowieka. A szczególnie mocno wybrzmiewa to tutaj – w hospicjum. Bo właśnie w takim miejscu potrzeba czegoś więcej. Więcej empatii. Więcej cierpliwości. Więcej czułości wobec człowieka cierpiącego. Więcej przekonania, że życie ludzkie ma wartość od poczęcia aż do naturalnej śmierci”.

Arcybiskup podkreślił, że posługa w hospicjum nie jest jedynie zawodem, ale „powołaniem w powołaniu”, wymagającym czegoś więcej niż profesjonalizmu lekarza, pielęgniarki czy rehabilitanta.

„To wy codziennie odpowiadacie Jezusowi: «Tak, Panie, Ty wiesz, że Cię kocham». Odpowiadacie nie słowem, ale dłonią położoną na czole chorego, podaniem szklanki wody, cierpliwym wysłuchaniem opowieści o lękach i nadziei pacjentów. Jesteście przedłużeniem rąk miłosiernego Boga” – mówił do personelu hospicjum.

Na zakończenie homilii zwrócił się bezpośrednio do chorych i pensjonariuszy placówki.

„Spotkanie z wami jest dla nas lekcją pokory i wiary oraz czasem odkrywania prawdy o kruchości ludzkiego życia. Patrząc na was, uczymy się cierpliwości i zaufania Bogu do ostatniego uderzenia serca. Może czasem czujecie się słabi i wydaje się wam, że jesteście ciężarem. Nic bardziej mylnego. Wy jesteście sercem tego domu” – podkreślał.

Po Eucharystii abp Józef Guzdek odwiedził oddziały opieki paliatywnej, gdzie modlił się z chorymi, rozmawiał z nimi i udzielał błogosławieństwa. Następnie spotkał się z lekarzami, pielęgniarkami, pracownikami, kapelanem oraz wolontariuszami hospicjum, dziękując im za codzienną, pełną miłosierdzia posługę wobec terminalnie chorych.

Obecnie hospicjum może objąć opieką około 70 pacjentów. Dzięki staraniom lek. Tadeusza Beszty-Borowskiego przed laty rozbudowano gmach placówki, co znacząco poprawiło warunki pobytu i leczenia osób z zaawansowanymi chorobami nowotworowymi. Od początku swojej działalności Hospicjum „Dom Opatrzności Bożej” otoczyło opieką około 20 tys. chorych, zapewniając im profesjonalną pomoc medyczną, wsparcie duchowe oraz obecność ludzi gotowych nieść ulgę w cierpieniu.

Zobacz także