PAP

fot. PAP/Waldemar Deska

Abp Wacław Depo: maryjność jest siłą polskiego katolicyzmu [ROZMOWA]

Jasna Góra jest dla nas miejscem rachunku sumienia, w którym odbija się zarówno rzeczywistość religijnych zawierzeń, jak i przemian politycznych. Tutaj nie tylko czuliśmy się wolni, ale uczyliśmy się wolności – powiedział abp Wacław Depo, metropolita częstochowski. W rozmowie o modlitwie za ojczyznę, znaczeniu Jasnogórskich Ślubów Narodu i roli Maryi w życiu Kościoła podkreślił, że źródłem siły polskiego katolicyzmu pozostaje maryjna pobożność, prowadząca do Chrystusa.

O. Michał Bortnik (KAI): W dniach 21–29 listopada polscy biskupi zapraszają do wspólnej nowenny za wstawiennictwem św. Andrzeja Boboli w intencji ojczyzny, zgody i pojednania w narodzie. Ósmy dzień nowenny będzie przeżywany na Jasnej Górze jako modlitwa przebłagalna za grzechy narodu. Jakie znaczenie ma to miejsce dla naszego narodowego rachunku sumienia?

Abp Wacław Depo: Każde pokolenie Polaków na nowo odkrywa znaczenie Jasnej Góry. Apel Jasnogórski i Jasnogórskie Śluby Narodu, których siedemdziesięciolecie przeżywamy, przypominają nam, że znajdujemy się tutaj nie tylko w duchowym sercu narodu, ale również w miejscu, w którym dokonuje się rachunek sumienia.

Można nam zarzucać, że nie wypełniliśmy w pełni programu milenijnego czy zobowiązań płynących ze Ślubów Jasnogórskich. Trzeba jednak spojrzeć na nie w kategoriach przymierza. Przymierze jest bowiem przede wszystkim inicjatywą samego Boga, który obiecuje nam swoją łaskę i pozostaje wierny swoim obietnicom. To my jesteśmy wezwani do wierności zobowiązaniom, które podejmujemy.

Dlatego Jasna Góra zawsze będzie dla nas swoistym zwierciadłem, w którym odbija się zarówno rzeczywistość religijnych zawierzeń, jak i przemian politycznych oraz doświadczeń naszego narodu.

Zwykło się mówić, że na Jasnej Górze Polacy zawsze byli wolni. Można jednak odnieść wrażenie, że przychodzili tutaj przede wszystkim uczyć się wolności.

Niewątpliwie słowa Jana Pawła II o wolności doświadczanej na Jasnej Górze odnoszą się do tego szczególnego poczucia, jakie człowiek odnajduje przy sercu Matki, wpatrując się w Jej oblicze.

Ale przecież kiedy odchodził z tego miejsca, na nowo doświadczał bolesnej rzeczywistości wojen, rozbiorów i narodowych podziałów. Dlatego wolność nie jest czymś, co otrzymujemy raz na zawsze. Musimy ją ciągle na nowo zdobywać poprzez wierność sumieniu i zobowiązaniom, które tutaj podejmujemy.

Maryja przypomina nam bardzo proste ewangeliczne wezwanie: „Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie” Jej Syn. Trzeba wierzyć, że Chrystus, obecny w Kościele w znakach sakramentalnych, nieustannie posyła nam swojego Ducha.

Dlatego również wołanie Jana Pawła II z Placu Zwycięstwa w Warszawie musi stale powracać jako wezwanie do naszego nawrócenia.

>>> Imię zobowiązuje, czyli o maryjności Zgromadzenia Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej [ROZMOWA]

fot. Justyna Nowicka/misyjne.pl
fot. Justyna Nowicka/misyjne.pl

U podstawy jasnogórskiego ołtarza znajdują się relikwie polskich świętych. Jasna Góra bywa nazywana ołtarzem ojczyzny. Czy obecność tych relikwii nie przypomina nam, że w modlitwie za Polskę towarzyszą nam również jej święci patronowie?

Przychodzą mi na myśl słowa św. Augustyna, który, rozważając własne dylematy i wpatrując się w przykłady świętych, odkrywał, że skoro oni mogli się nawrócić, to dlaczego nie miałoby to być możliwe również dla niego? „Dlaczego nie ja?” – pytał.

Wszystko sprowadza się do tego, czy rzeczywiście wierzymy w moc Bożej łaski.

Nasi święci patronowie, którzy duchowo są tutaj z nami obecni, przypominają nam, jak wiele człowiek może osiągnąć dzięki współpracy z łaską Bożą. Tymczasem brak wiary chrześcijan w to, kim mogą się stać z Bożą pomocą, bywa źródłem dramatów, których doświadczamy.

Dlatego trzeba na nowo zaufać Chrystusowi i przez Maryję zawierzyć Mu zarówno naszą codzienność, jak i wszystkie wyzwania, przed którymi stajemy.

Bardzo często przywołuję słowa Benedykta XVI, skierowane do Polaków u kresu jego pontyfikatu: „Zaufajcie Bogu we wszystkim. Życzę wam nowego pragnienia takiego zaufania”.

Przypomina to również słynne słowa prymasa Augusta Hlonda: „Zwycięstwo, jeśli przyjdzie, przyjdzie przez Maryję”.

Te słowa sługi Bożego kard. Augusta Hlonda pokazują, jak ważne jest nieustanne odkrywanie Maryi i Jej miejsca w naszym życiu wiary.

Warto w tym kontekście przywołać również Benedykta XVI, który był nie tylko papieżem, ale także wybitnym teologiem. Uważam, że jego dorobek zasługuje na szczególne uznanie, być może nawet na przyznanie mu tytułu doktora Kościoła.

Benedykt XVI sam wskazywał, że w początkowym okresie jego rozwoju teologicznego mariologia pozostawała niejako na drugim planie wobec chrystologii czy eklezjologii. Jednak z biegiem lat coraz głębiej odkrywał bliskość Maryi.

To bardzo ważne świadectwo. Pokazuje, że Maryja nie oddala nas od Chrystusa, lecz przeciwnie – prowadzi nas do coraz głębszego poznania Jego tajemnicy.

misyjne.pl
fot. Justyna Nowicka/misyjne.pl

Kościół apostolski trwał na modlitwie razem z Maryją. Na Jasnej Górze również widzimy Matkę Najświętszą, a u podstaw Jej tronu relikwie polskich świętych. Czy można powiedzieć, że jest to obraz tej samej nieprzerwanej rzeczywistości Kościoła?

Tak. Święty Łukasz, który w swojej Ewangelii w szczególny sposób ukazał postać Maryi i tajemnice Jej życia, w Dziejach Apostolskich przedstawia również wspólnotę uczniów trwających jednomyślnie na modlitwie razem z Matką Jezusa.

To trwanie z Maryją na modlitwie jest zadaniem także dla nas. Musimy ciągle odkrywać, że Ona wyprasza nam dary Ducha Świętego, abyśmy pozostawali wierni Chrystusowi w Kościele.

Zmieniają się epoki i okoliczności historyczne, ale nie zmienia się rola Maryi. Ona nieustannie wskazuje nam najprostszą drogę do Chrystusa.

Istnieje tradycja przypisująca św. Łukaszowi namalowanie obrazu Matki Bożej Częstochowskiej. Choć dzisiaj traktujemy ją jako legendę, ma ona przecież swoją duchową wymowę.

Myślę, że trzeba na to spojrzeć w duchu tego, co papież Leon XIV podkreślał, mówiąc o wartości ludowej wiary i duchowości. Jest ona prawdziwym skarbem Kościoła.

Wiary nie można sprowadzać wyłącznie do intelektualnego poznawania prawd religijnych. Jest w niej również miejsce na uczucie, przywiązanie, na bardzo osobiste doświadczenie bliskości Boga i Matki Najświętszej.

Tradycja mówiąca o św. Łukaszu jako autorze jasnogórskiego wizerunku jest właśnie takim wyrazem wiary. W pewnym sensie łączy ona ewangeliczne świadectwo o Maryi, obecnej pośród uczniów Chrystusa, z Jej obecnością tutaj, na Jasnej Górze.

Dlatego nie lekceważmy wiary prostej, zwyczajnej, codziennej. Niech właśnie ona staje się dla nas źródłem siły wobec wyzwań, jakie przynosi życie.

Nowenna w intencji ojczyzny rozpocznie się w Gdańsku-Oliwie, obejmie także Jasną Górę, a zakończy się w Warszawie, w sanktuarium św. Andrzeja Boboli. Ta modlitewna droga przez Polskę przypomina, jak głęboko maryjność wpisana jest w religijność naszego narodu.

Można powiedzieć, że maryjność jest siłą polskiego katolicyzmu od samego początku, od chrztu Mieszka I.

Chciałbym tu ponownie odwołać się do myśli Benedykta XVI, choć przytoczę ją niedosłownie. Podkreślał on, że wymiar macierzyński, obecny przy Chrystusie, nie jest czymś dodatkowym czy jedynie uzupełniającym. Jest czymś istotnym, integralnym.

Nie można przecież oddzielać tajemnicy człowieczeństwa Jezusa od Maryi, Jego Matki.

I właśnie dlatego maryjność jest naszą siłą. Nie jest czymś, co odwraca naszą uwagę od Chrystusa, ale drogą, która nieustannie nas do Niego prowadzi.

Google News
Bądź na bieżąco z Misyjne.pl!

Obserwuj misyjne.pl w Google News. Dodaj nas do ulubionych, aby nie przegapić najważniejszych treści z kraju i ze świata.

Czytałeś? Wesprzyj nas!

Działamy także dzięki Waszej pomocy. Wesprzyj działalność ewangelizacyjną naszej redakcji!

zł
Zobacz także
Wasze komentarze