Castel Gandolfo: klasyczne brzmienia na cześć papieża

Muzyka klasyczna ponownie wybrzmi w Castel Gandolfo. Wszystko za sprawą koncertu zorganizowanego przez diecezję Albano na cześć Leona XIV. Wydarzenie rozpocznie się w sobotę 18 lipca o 21:00. Papież będzie obecny – informuje Vatican News.

„Chwile autentycznego piękna” z Papieżem

W letniej rezydencji papieży ponownie zabrzmią nuty repertuaru klasycznego podczas wydarzenia, które, zgodnie z życzeniem biskupa Albano, Vincenzo Vivy, ma wykraczać poza zwykłe wykonanie i pozostać w pamięci jako „chwila autentycznego piękna”. Program łączy w sobie dwóch gigantów okresu przejściowego do romantyzmu: Niccolò Paganiniego oraz Vincenzo Belliniego.

W programie wieczornego koncertu znalazły się: „La Polacca” Niccolò Paganiniego z III Koncertu skrzypcowego E-dur oraz „Libera fantasia e variazioni” na fortepian i orkiestrę, skomponowana przez Luisa Bacalova na motywach opery „Norma” Vincenzo Belliniego.

Podczas koncertu wystąpi m.in. pianistka Rossana Tomassi Golkar, która w wyjątkowej oprawie wizualnej wykona na fortepianie utwór „Norma, una immensa storia d’amore. Libera fantasia e variazioni per pianoforte e orchestra” („Norma – wielka historia miłosna. Swobodna fantazja i wariacje na fortepian i orkiestrę”). Jest to opracowanie arcydzieła Vincenza Belliniego.

Solistom towarzyszyć będzie 55-osobowa orkiestra „I Musici di Parma” pod batutą Pier Carla Orizia. Natomiast na skrzypcach, w części poświęconej Paganiniemu, zagra Marco Rogliano.

Paganini i Bellini

Dwie wizje muzyki, które wydają się bardzo różne i których zestawienie jawi się niemal jako prowokacja: z jednej strony wirtuozeria instrumentalna, spektakularność i śmiała geometryczność kompozycji Paganiniego, z drugiej zaś czystość melodyczna, elegijny liryzm i teatralna dramaturgia „łabędzia z Katanii”, jak określa się Belliniego. Tego wszystkiego będą mogli doświadczyć uczestnicy sobotniego wydarzenia.

Koncert zaprezentowany Papieżowi nie ogranicza się jedynie do zestawienia dwóch współczesnych sobie kompozytorów, ale podkreśla historyczny moment, w którym wirtuozeria instrumentalna staje się teatrem, a teatr czerpie siłę z wirtuozerii.

Zobacz także