Co znaczy być dzisiaj młodym w Ziemi Świętej? Ks. Salman pracuje z palestyńską młodzieżą

Ks. Louis Salman, proboszcz w Beit Sahour, na wschód od Betlejem, na Zachodnim Brzegu w Palestynie w ostatnich tygodniach musiał opuścić Ziemię Świętą z powodu nieprzedłużenia przez władze izraelskie jego pozwolenia na pobyt. „Miłość do Chrystusa i miłość Chrystusa to miłość kosztowna”, nie jest to uczucie powierzchowne, ale „prawdziwe wezwanie do całkowitego poświęcenia” – powiedział kapłan pochodzący z Jordanii, podczas pożegnania ze wspólnotą. 

„Kto naprawdę kocha Chrystusa, musi być gotowy zapłacić za to cenę” – dodał ks. Salman, proboszcz w Beit Sahour oraz asystent duchowy organizacji „Młodzież Ojczyzny Jezusa” (YJHP) przy Łacińskim Patriarchacie Jerozolimy.

To poświęcenie nie jest „gestem z przeszłości”, lecz codziennym wezwaniem skierowanym do każdego młodego człowieka w Ziemi Świętej, ponieważ naśladowanie Chrystusa oznacza dla młodzieży palestyńskiej życie miłością, która całkowicie się oddaje. „Taka jest nauka Jezusa: kochać aż do całkowitego oddania siebie, i właśnie dlatego ich świadectwo wzywa również nas, ludzi Zachodu, do odwagi, by żyć w pełni na wzór Jezusa” – podkreślił ks. Salman, cytowany przez media watykańskie.

Wolność w Chrystusie

Jednym z najmocniejszych obrazów, jakie ks. Salman przedstawił wspólnocie w Beit Sahour, było stwierdzenie, że jedną z najpiękniejszych rzeczy w życiu człowieka jest posiadanie wolnej duszy, na wzór Chrystusa, nawet pomimo zniewolenia ciała. Kapłan zachęcił młodych do odkrycia prawdziwej wolności, która nie zależy od okoliczności zewnętrznych, ale od Prawdy mieszkającej w sercu każdego człowieka. 

Jednak doświadczenie Jezusa przed Piłatem uczy również o znaczeniu milczenia, które nie jest rezygnacją, ale wewnętrzną siłą. „Czasami jesteśmy wezwani do milczenia, tak jak Chrystus, który milczał przed Piłatem, gdy ten zapytał Go”, czym jest Prawda, jak podkreślił ks. Salman. W naszych czasach świat zna prawdę i często wybiera milczenie – przypomniał ks. Louis – nie jako milczenie Chrystusa, ale z powodu strachu i upokorzenia. Ten strach grozi sparaliżowaniem nas i uniemożliwieniem nam odważnego mówienia o wartościach, w które wierzymy. I właśnie to jest wyzwaniem dla chrześcijanina: przezwyciężyć strach, być autentycznymi świadkami i odważnymi uczniami, ponieważ „jesteśmy wezwani, by się nie bać, ponieważ jesteśmy uczniami Chrystusa i dziećmi Zmartwychwstania”.

Co znaczy być dzisiaj młodym w Ziemi Świętej? 

„Oznacza to noszenie w sercu starożytnej historii i wielkiej nadziei” – wyjaśnił o. George Haddad, franciszkanin z Kustodii Ziemi Świętej, zastępca asystenta Grupy Młodzieży Palestyńskiej. Słowa te oddają prawdziwą istotę narodu, który pomimo codziennych wyzwań podtrzymuje swoją tożsamość i wiarę. „Nasze korzenie – mówił o. George – sięgają głęboko w tę ziemię: w kamienie Jerozolimy, w drzewa oliwne naszych wiosek, w modlitwy naszych rodzin i w niezachwianą wiarę naszych starszych. Dbanie o te korzenie nie oznacza życia przeszłością, ale czerpanie z nich siły do budowania przyszłości”. 

Nadzieja jest codziennym i koniecznym wyborem, ale „nie oznacza ignorowania bólu ani prób, przez które przechodzimy; nadzieja to codzienne postanowienie, by nie pozwolić, by ciemność miała ostatnie słowo. To dalsze studiowanie, służba, modlitwa, miłość do tej ziemi i naszego ludu. To pozostawanie ludźmi, niezachwianymi w godności i wierze, nawet gdy wszystko wydaje się kruche”.

Potrzeba modlitwy za młodych Ziemi Świętej i ich duszpasterzy

Słowa te zachęcają do modlitwy za młodzież z Ziemi Świętej oraz za ich kapłanów, którzy zmagają się tam z wyzwaniami, wykazując się wytrwałością wynikającą właśnie z bardzo silnej wiary. Odejście ks. Louisa, mimo smutku związanego z rozstaniem, uczy, że naśladowanie Chrystusa oznacza przyjęcie życia pełnego zaangażowania i świadectwa, któremu należy stawiać czoła z determinacją. 

Przykład ks. Salmana, wszystkich kapłanów i działaczy na rzecz pokoju w Ziemi Świętej skłania do refleksji nad tym, co oznacza, również dla tych, którzy żyją na Zachodzie, bycie uczniami Chrystusa w codziennych wyzwaniach oraz nad tym, jak ta wiara może stać się znakiem nadziei, gdziekolwiek się znajdujemy.

Zobacz także