Cud w Lourdes uznany po 16 latach badań. „Chciałam pojechać do Lourdes od dziecka”

Antonia Raco, 67-letnia Włoszka od lat cierpiała na nieuleczalną chorobę neurodegeneracyjną. 25 lipca 2025 roku Antonia spotkała się z pielgrzymami w Lourdes, żeby opowiedzieć im o cudzie, który w tym roku (po 16 latach badań) został uznany 72. cudem przypisywanym wstawiennictwu Matki Bożej od czasu objawień z 1858 roku.

Antonia Raco opowiedziała o swojej historii i uzdrowieniu na spotkaniu z pielgrzymami w Lourdes. To było niezwykłe doświadczenie dla wielu uczestników pielgrzymki i przypomnienie, że wszyscy jesteśmy pielgrzymami nadziei.

Po raz pierwszy uznanie cudu Sanktuarium w Lourdes ogłosiło 16 kwietnia tego roku. Było to zwieńczenie 16 lat badań medycznych, kanonicznych i duszpasterskich. Antonia Raco — matka i aktywna parafianka z regionu Basilicata w południowych Włoszech — od lat zmagała się z chorobą, gdy w 2009 roku udała się do Lourdes.

>>> Paryscy licealiści w Lourdes: rekordowa liczba uczestników, zabrakło miejsc

— „Chciałam pojechać do Lourdes od dziecka” — wspominała. Jej marzenie spełniło się latem 2009 roku, gdy razem z mężem Antonio udała się do sanktuarium z włoską organizacją pielgrzymkową.

Do Lourdes przyjechała na wózku inwalidzkim, mając już poważne trudności z oddychaniem i przełykaniem.

Drugiego dnia wolontariusze sanktuarium zaprowadzili ją do łaźni. — „Modliliśmy się wspólnie. Wtedy usłyszałam młody, piękny kobiecy głos, który trzy razy powiedział: ‘Nie bój się!’” — relacjonowała podczas konferencji prasowej w Lourdes. — „W tej chwili wybuchłam płaczem i modliłam się w intencjach, które ze sobą przywiozłam.”

Podczas zanurzenia w wodzie poczuła nagły, ostry ból w nogach, jakby „zostały jej odebrane”. Nikomu jednak nie powiedziała, co się wydarzyło, i wróciła do domu nadal na wózku.

Po powrocie do domu, gdy siedziała w salonie z mężem, ponownie usłyszała ten sam głos: „Powiedz mu! Zawołaj go!” Posłuszna temu wewnętrznemu nakazowi zawołała męża, który właśnie wszedł do kuchni. — „Coś się wydarzyło” — powiedziała mu.

W tym momencie po raz pierwszy od lat wstała o własnych siłach. Poruszeni, małżonkowie objęli się, płacząc z radości, gdy uświadomili sobie, że została uzdrowiona.

Choć ogarnięta radością, Antonia początkowo nie wiedziała, jak mówić o tym, czego doświadczyła. W końcu zwierzyła się jednemu z księży w swojej diecezji, który zachęcił ją do poddania się badaniom lekarskim.

Wkrótce odwiedził ją arcybiskup Francesco Nolè, który towarzyszył tamtej pielgrzymce. Po wysłuchaniu jej opowieści powiedział: — „Antonietto, Pan wszedł do twojego domu i dał ci dar – ale to nie jest dar tylko dla ciebie. To dar dla nas wszystkich.”

Droga do uznania cudu zajęła ponad dekadę dokładnych badań medycznych i opinii ekspertów. — „Na stwardnienie zanikowe boczne (ALS) nie ma lekarstwa” — zauważył profesor Vincenzo Silani, czołowy neurolog zaangażowany w proces weryfikacji. Był jednym z tych, którzy potwierdzili zarówno diagnozę, jak i niewytłumaczalność uzdrowienia Raco.

Zobacz także