„Cudowne dotknięcia Bożej obecności” w najbardziej ateistycznym narodzie Europy

Republika Czeska, znana ze swojego dziedzictwa historycznego, bajkowych zamków i średniowiecznej architektury, jest uważana za najbardziej ateistyczny kraj w Europie.

Ewangelizacja na tych ziemiach — które wciąż noszą blizny przeszłości naznaczonej komunizmem i podziałami — stanowi stałe wyzwanie, ale nie jest celem niemożliwym do osiągnięcia. Czescy misjonarze mówią, że dostrzegają „cudowne dotknięcia obecności Boga” w społeczeństwie coraz bardziej spragnionym miłości i prawdy.

Około 80% z ponad 10,5 miliona mieszkańców Czech deklaruje brak przynależności religijnej. Choć około jedna trzecia populacji twierdzi, że wierzy w Boga — często bez związku z konkretnym wyznaniem — jedynie 9,4% identyfikuje się jako katolicy.

Prawie jedna czwarta Czechów określa się jako ateiści, według badania European Values Survey z 2017 roku, co czyni ten kraj jednym z najbardziej zsekularyzowanych na kontynencie. Porównanie wyników spisów powszechnych od 1991 roku ujawnia wyraźny spadek liczby członków Kościołów oraz wzrost osobistej wiary w Boga bez instytucjonalnej przynależności.

>>> Czechy: z braku księży biskup częściowo znosi obowiązek uczestnictwa w niedzielnej Mszy

„Cudowne dotknięcia Bożej obecności”

Ojciec Šimon Růžička OFM, odpowiedzialny za franciszkańskie misje miejskie w kraju, wyjaśnił w rozmowie z ACI Prensa, hiszpańskojęzycznym partnerem CNA, że misjonarze doświadczają „cudownych dotknięć Bożej obecności”, które przejawiają się w „głębokim pragnieniu miłości, a więc i Boga”.

„Dostrzegamy również, jak Bóg dotyka ludzkich serc, czasem nawet długo zanim spotkają jednego z naszych misjonarzy” — dodał.

Dla księdza Daniela Víchy, wikariusza ds. duszpasterskich diecezji Ostrawsko-Opawskiej, ewangelizowanie tych, którzy „nic nie wiedzą o wierze”, nie jest „tak trudne”, ponieważ — jak zauważył — kwestie wiary „zwykle są dla nich zaskoczeniem”.

„Większość społeczeństwa deklaruje się jako ateiści, ale jednocześnie 70% mówi, że wierzy w ‘coś’, i właśnie od tego musimy zacząć” — powiedział.

Kapłan powiedział ACI Prensa, że większe trudności napotyka, ewangelizując tych, którzy mają pewne wyobrażenia o chrześcijaństwie, na przykład „z lekcji historii czy doniesień o nadużyciach”, i że tacy ludzie „zwykle są mniej otwarci”.

O. Růžička zgodził się z tą opinią i podkreślił, że trudniej jest „być prorokiem we własnym domu” oraz w codziennej misji — w parafiach, wśród przyjaciół czy w rodzinie.

Wiara narodu czeskiego

Ks. Vicha podkreślił, że Czesi „z natury są sceptyczni” i że „zanim coś zaakceptują jako swoje, muszą nad tym samodzielnie się zastanowić”.

Według kapłana wynika to z ich położenia w Europie Środkowej, gdzie „przeplatały się różne szkoły myślenia, a naród musiał sam rozważać, co jest naprawdę słuszne. Jeśli Czech przyjmuje jakąś wiarę, bardzo często musi ona mieć racjonalne uzasadnienie” — powiedział.

Wikariusz ds. duszpasterskich podkreślił, że wierzący „nie są już obciążeni strachem, jak to było w czasach komunizmu. Jeśli ich wiara jest autentyczna, nie wstydzą się jej i potrafią o niej rozmawiać ze swoimi rówieśnikami”.

Z kolei jeśli jest to jedynie „martwa tradycja” — jak często dzieje się w bardziej religijnych regionach — wolą porzucić wiarę, „ponieważ nic im nie daje. Są bardzo wrażliwi na wszelkie formy klerykalizmu, wyższości czy dogmatyzmu” — powiedział Vícha.

O. Růžička zauważył, że młodzi ludzie przyjmują wiarę od starszych „z otwartością i nową kreatywnością” i choć czasem są „zanurzeni w morzu zamieszania i niepewności”, zapewnił, że „nie zadowalają się jedynie słowami, lecz szukają i pragną prawdziwej relacji z Bogiem”.

Zobacz także