Hiszpania: młodzi na nowo odkrywają wiarę

Czy w zsekularyzowanej Europie możliwy jest powrót religijności? Najnowsze dane z Hiszpanii wskazują na wyraźny wzrost odsetka młodych deklarujących się jako katolicy. Według raportu „Spanish Youth Report 2026” aż 45 proc. młodych deklaruje się jako katolicy – to znaczący wzrost w porównaniu z 31,6 proc. w 2020 roku.

Jak podaje agencja Zenit, badanie przygotowane przez Fundación SM, oparte na danych z 2025 roku, pokazuje zmianę trendu w postrzeganiu religii. Jednocześnie inne analizy, jak te hiszpańskiego Centrum Badań Socjologicznych (CIS), wskazują niższy poziom identyfikacji – ok. 28 proc. Różnice metodologiczne, m.in. wiek badanych, nie tłumaczą jednak w pełni tej rozbieżności.

Wiara znów ważna

Nie chodzi tylko o deklaracje. Obecnie 38,4 proc. młodych Hiszpanów uznaje religię za „dość” lub „bardzo” ważną w życiu – to najwyższy wynik w tej serii badań. Jeszcze w 2016 roku było to 16 proc., a w 2020 – 22 proc.

>>> Hiszpania: przy wizycie papieża w Madrycie pomagać będzie 16 tys. wolontariuszy

Przyczyny zmiany

Na ten proces wpływa kilka czynników. Wskazuje się m.in. na rolę rodzin przekazujących wiarę oraz migrację. Istotny jest także kontekst społeczny: pandemia, niepewność ekonomiczna i trudności mieszkaniowe skłaniają młodych do poszukiwania sensu.

Znaczenie ma również odnowa duszpasterstwa. Jak podkreślano już w nauczaniu Jana Pawła II, potrzebne są „nowe metody, nowy zapał i nowe środki wyrazu”. W Hiszpanii rozwijają się inicjatywy dla młodych, rekolekcje i wspólnoty, które stawiają na doświadczenie wiary i relacje.

Cyfrowe narzędzia

Internet, często postrzegany jako czynnik sekularyzacji, staje się przestrzenią ewangelizacji. Media społecznościowe, podcasty i materiały wideo umożliwiają dostęp do świadectw wiary i tworzenie wspólnot, które przenoszą się do życia realnego.

>>> Hiszpania: przeszkolono 465 tys. osób do zapobiegania wykorzystywaniu seksualnemu w Kościele

Ostrożny optymizm

Autorzy raportu podkreślają jednak, że dane nie oznaczają jednolitego powrotu religijności ani nie gwarantują trwałości tych tendencji. „Historia przynależności religijnej w Europie pokazuje, że identyfikacja nie zawsze przekłada się na trwałą praktykę” – zaznaczono w analizie. 

Mimo to obraz jest bardziej złożony niż dotychczasowe narracje o nieuchronnym odwrocie od wiary. Wskazuje na pokolenie, które – choć zdystansowane wobec instytucji – pozostaje otwarte na pytania o sens, prawdę i przynależność.

Zobacz także