Jakie skutki ma ekskomunika?

Ekskomunika jest karą wyłączającą ze wspólnoty Kościoła katolickiego. Pozbawia ona prawa do uczestnictwa w życiu religijnym, w tym do przyjmowania sakramentów. Jest to najcięższa kara kościelna. Dlaczego święcenia biskupie w Écône wiążą się z ekskomuniką?

Wyróżnia się dwa rodzaje ekskomuniki. Taką, która po przeprowadzeniu procesu nakładana jest przez Kościół (ferendae sentetiae) i taką, którą zaciąga się przez samo dokonanie przestępstwa (latae sentetiae). Kodeks Prawa Kanonicznego wymienia czyny przez które zaciąga się ekskomunikę:

      1. znieważenie postaci eucharystycznych poprzez porzucenie albo zabieranie lub też przechowywanie w celu świętokradczym;
      2. użycie siły fizycznej wobec papieża albo jego zabójstwo;
      3. rozgrzeszenie przez kapłana wspólnika grzechu nieczystości;
      4. udzielenie i przyjęcie sakry biskupiej bez zgody papieża;
      5. naruszenie tajemnicy spowiedzi;
      6. przeprowadzenie lub dobrowolne poddanie się aborcji (w tym farmakologicznej);
      7. apostazję (całkowite porzucenie wiary chrześcijańskiej);
      8. herezję formalną (czyli odrzucanie nauki, co do której wiemy, że Kościół jej naucza, a pomimo tego ją odrzucamy);
      9. schizmę (odmowa uznania zwierzchnictwa papieża  lub utrzymywania wspólnoty z członkami Kościoła).

Udzielenie święceń biskupich bez zgody papieża 1 lipca 2026 roku w Écône mocą samego prawa zaciąga ekskomunikę na biskupów konsekratorów Bernarda Fellay’a i Alfonsa de Galarretę, a także na nowych biskupów: Pascala Schreibera, Michaela Goldade’a, Michela Poinsineta de Sivry’ego i Marca Hanappiera.

Pozostałe możliwości zaciągnięcia ekskomuniki, które nie są zawarte w Kodeksie Prawa Kanonicznego, a w innych dokumentach kościelnych:

      1. naruszenie tajemnicy konklawe
      2. symonię przy wyborze papieża oraz inne wykroczenia naruszające konklawe
      3. usiłowanie udzielenia sakramentu święceń kobiecie i usiłowanie przez kobietę przyjęcia święceń.

Zobacz także