Kalendarz liturgiczny na środa 18 września 2024 r.

środa 18 września 2024 r.

PIERWSZE CZYTANIE

Mdr 4,7-15

Miarą starości jest życie nieskalane

Czytanie z Księgi Mądrości

Sprawiedliwy, choćby umarł przedwcześnie, znajdzie odpoczynek. Starość jest czcigodna nie przez długowieczność i liczbą lat się jej nie mierzy: sędziwością u ludzi jest mądrość, a miarą starości życie nieskalane. Ponieważ spodobał się Bogu, znalazł Jego miłość, i żyjąc wśród grzeszników, został przeniesiony. Zabrany został, by złość nie odmieniła jego myśli albo ułuda nie uwiodła duszy: bo urok marności przesłania dobro, a burza namiętności mąci prawy umysł. Wcześnie osiągnąwszy doskonałość, przeżył czasów wiele. Dusza jego podobała się Bogu, dlatego pospiesznie wyszedł spośród nieprawości. A ludzie patrzyli i nie pojmowali ani sobie tego nie wzięli do serca, że łaska i miłosierdzie nad Jego wybranymi i nad świętymi Jego opatrzność.

Oto słowo Boże

albo

1 J 2,12-17

Kto wypełnia wolę Bożą, trwa na wieki

Czytanie z Pierwszego Listu świętego Jana Apostoła

Piszę do was, dzieci, że dostępujecie odpuszczenia grzechów ze względu na Jego imię. Piszę do was, ojcowie, że poznaliście Tego, który jest od początku. Piszę do was, młodzi, że zwyciężyliście Złego. Napisałem do was, dzieci, że znacie Ojca; napisałem do was, ojcowie, że poznaliście Tego, który jest od początku; napisałem do was, młodzi, że jesteście mocni i że nauka Boża trwa w was, i zwyciężyliście Złego. Nie miłujcie świata ani tego, co jest na świecie. Jeśli kto miłuje świat, nie ma w miłości Ojca. Wszystko bowiem, co jest na świecie, a więc: pożądliwość ciała, pożądliwość oczu i pycha tego życia, nie pochodzi od Ojca, lecz od świata. Świat zaś przemija, a z nim jego pożądliwość; kto zaś wypełnia wolę Bożą, ten trwa na wieki.

Oto słowo Boże

PSALM RESPONSORYJNY

Ps 148,1-2.11-13a.13c-14

Refren: Chłopcy i dziewczęta, chwalcie imię Pana.

Chwalcie Pana z niebios,
chwalcie Go na wysokościach.
Chwalcie Go, wszyscy Jego aniołowie,
chwalcie Go, wszystkie Jego zastępy.

Królowie ziemscy i wszystkie narody,
władcy i wszyscy sędziowie tej ziemi,
Młodzieńcy i dziewczęta,
starcy i dzieci
niech imię Pana wychwalają.

Majestat Jego ponad ziemią i niebem
i On pomnaża potęgę swego ludu.
Oto pieśń pochwalna wszystkich Jego świętych,
synów Izraela, ludu, który jest Mu bliski.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ

Mt 5,8

Alleluja, alleluja, alleluja

Błogosławieni czystego serca,
albowiem oni Boga oglądać będą.

Alleluja, alleluja, alleluja

EWANGELIA

Łk 2,41-52

Powinienem być w tym, co należy do mego Ojca

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza

Rodzice Jezusa chodzili co roku do Jerozolimy na Święto Paschy. Gdy miał On lat dwanaście, udali się tam zwyczajem świątecznym. Kiedy wracali po skończonych uroczystościach, został Jezus w Jerozolimie, a tego nie zauważyli Jego rodzice. Przypuszczając, że jest w towarzystwie pątników, uszli dzień drogi i szukali Go wśród krewnych i znajomych. Gdy Go nie znaleźli, wrócili do Jerozolimy szukając Go. Dopiero po trzech dniach odnaleźli Go w świątyni, gdzie siedział między nauczycielami, przysłuchiwał się im i zadawał pytania. Wszyscy zaś, którzy Go słuchali, byli zdumieni bystrością Jego umysłu i odpowiedziami. Na ten widok zdziwili się bardzo, a Jego Matka rzekła do Niego: „Synu, czemuś nam to uczynił? Oto ojciec Twój i ja z bólem serca szukaliśmy Ciebie”. Lecz On im odpowiedział: „Czemuście Mnie szukali? Czy nie wiedzieliście, że powinienem być w tym, co należy do mego Ojca?” Oni jednak nie zrozumieli tego, co im powiedział. Potem poszedł z nimi i wrócili do Nazaretu; i był im poddany. A Matka Jego chowała wiernie wszystkie te wspomnienia w swym sercu. Jezus zaś czynił postępy w mądrości, w latach i w łasce u Boga i u ludzi.

Oto słowo Pańskie.

Z Ewangelii na dziś: „Rodzice Jezusa chodzili co roku do Jerozolimy na Święto Paschy. Gdy miał On lat dwanaście, udali się tam zwyczajem świątecznym. Kiedy wracali po skończonych uroczystościach, został Jezus w Jerozolimie, a tego nie zauważyli Jego rodzice. Przypuszczając, że jest w towarzystwie pątników, uszli dzień drogi i szukali Go wśród krewnych i znajomych. Gdy Go nie znaleźli, wrócili do Jerozolimy szukając Go. Dopiero po trzech dniach odnaleźli Go w świątyni, gdzie siedział między nauczycielami, przysłuchiwał się im i zadawał pytania. Wszyscy zaś, którzy Go słuchali, byli zdumieni bystrością Jego umysłu i odpowiedziami. Na ten widok zdziwili się bardzo, a Jego Matka rzekła do Niego: «Synu, czemuś nam to uczynił? Oto ojciec Twój i ja z bólem serca szukaliśmy Ciebie». Lecz On im odpowiedział: «Czemuście Mnie szukali? Czy nie wiedzieliście, że powinienem być w tym, co należy do mego Ojca?». Oni jednak nie zrozumieli tego, co im powiedział. Potem poszedł z nimi i wrócili do Nazaretu; i był im poddany. A Matka Jego chowała wiernie wszystkie te wspomnienia w swym sercu. Jezus zaś czynił postępy w mądrości, w latach i w łasce u Boga i u ludzi” (Łk 2,41-52). 

 

Święto Stanisława Kostki, patrona Polski. Ewangelista Łukasz łączy oddzielone od siebie o trzydzieści lat dzieciństwo Jezusa i Jego działalność publiczną za pomocą wydarzenia w świątyni jerozolimskiej. To trochę symboliczne. Maryja i Józef „zgubili z oczu” Jezusa w czasie jednego z trzech świąt pielgrzymich, kiedy należało dotrzeć do Świętego Miasta. Szukają Go. Jak Maryja, Józef i dzisiejszy patron Stanisław – i my szukajmy Jezusa na różne sposoby w życiu (i znajdujmy Go). Niech On będzie dla nas Kimś najważniejszym. Uczmy się od Stanisława jak żyć – obojętnie, ile mamy lat – niech Chrystus będzie w centrum naszego życia. Będzie to widoczne po ewangelicznym realizowaniu życia: po miłowaniu, przebaczaniu, wprowadzaniu jedności i pokoju, pomaganiu czy służeniu wszystkim bez wyjątku, dzieleniu się, po ewangelicznych decyzjach, po kreatywności apostolskiej… Tak żył właśnie św. Stanisław i wielu, wielu innych w historii Kościoła.. 

Marcin Wrzos OMI 

Katolicy rzymscy:

24. tydzień zwykły
Wspomnienia: Świętego Stanisława Kostki, zakonnika, patrona Polski (święto)

Prawosławni:

Dzień postny
Świętego proroka Zachariasza i świętej Elżbiety, rodziców Jana Chrzciciela
Świętego męczennika Atanazego Brzeskiego
Święci dnia:
Zachariasz, ojciec Jana Chrzciciela
Elżbieta, matka św. Jana Chrzciciela
Raisa (Iraida) Aleksandryjska (ok. 308)
Gleb, książę muromski (1015)
Urban z Nikomedii (370)
Teodor z Nikomedii (370)
Medimn z Nikomedii (370)
Awdij (Awid) z Persji (V)
Atanazy Brzeski (1648)

Luteranie:

Żydzi:

Muzułmanie:

Źródło:
wiara.pl/KalendarzTrzechReligii

Mimo dotkliwego ubóstwa potrafią się radować

Ojciec Léonard Bavette przeprowadził owocną akcję we Francji, aby promować powołania oblackie. Eugeniusz dobrze go znał. Po powrocie do Kanady został wyznaczony do założenia pierwszej wspólnoty oblackiej w Montrealu i parafii Saint-Pierre. W swoim dzienniku Eugeniusz zapisał:

List o. Leonarda. Razem z o. Bernardem założył misję w Montrealu. Mimo dotkliwego ubóstwa potrafią się radować. Mają drewnianą kaplicę (Dziennik, 14.01.1849, w: PO I, t. XXII).

W jednym z listów Eugeniusz napisał do niego:

Gratuluję, że jest ojciec pierwszym wybranym, żeby założyć nasze Zgromadzenie w Montrealu. Bóg będzie błogosławił te początki, tym bardziej że towarzyszą im pewne niedostatki, które – jak ojciec mi mówi – pozwalają wam odczuć uroki świętego ubóstwa. Właśnie tak zaczynaliśmy, gdyśmy zakładali pierwsze fundamenty Stowarzyszenia (List do o. Léonarda Bavette w Montréalu, 11.01.1849, w: PO I, t. I, nr 107).

Dobrowolne ubóstwo, jako wybór religijny, jest sposobem na zjednoczenie się z tymi, których okoliczności życia skazały na ubóstwo. Ubóstwo mazenodowskie ma na celu skupienie się na tym, co naprawdę ważne w naszym życiu.

Prawda zawsze tkwi w prostocie, a nie w mnogości i pomieszaniu rzeczy (Isaac Newton).

Frank Santucci OMI, tłum. o. Roman Tyczyński OMI