Fot. Vatican Media
Kard. Pietro Parolin: kryzys klimatyczny to też kwestia sprawiedliwości
Kryzys klimatyczny nie jest jedynie problemem środowiskowym, ale także kwestią sprawiedliwości społecznej, gospodarczej, a przede wszystkim kryzysem antropologicznym – podkreślił kard. Pietro Parolin podczas szczytu klimatycznego COP31 w Antalyi.
Watykański sekretarz stanu, przemawiając w imieniu Leona XIV, zaapelował o międzynarodową solidarność, odpowiedzialność za stworzenie i głęboką przemianę społeczną. Kard. Parolin przypomniał apel Leona XIV, skierowany do uczestników ubiegłorocznego szczytu COP30, aby zawsze mieć na uwadze „ludzkie oblicze kryzysu klimatycznego”. Jak zaznaczył, dyskusje na temat zmian klimatu nie dotyczą wyłącznie kwestii technicznych czy proceduralnych, ale życia ludzi, ich niezbywalnej godności otrzymanej od Boga oraz przyszłości całej ludzkości.
Konsekwencje ponoszą najubożsi
Watykański sekretarz stanu zwrócił uwagę, że mimo wysiłków społeczności międzynarodowej kryzys klimatyczny nadal się pogłębia, a analizy naukowe coraz wyraźniej wskazują, że prawdopodobnie zostanie przekroczony próg ocieplenia o 1,5°C. Choć porozumienie paryskie stworzyło wspólne ramy międzynarodowych działań na rzecz klimatu, nadal brakuje skutecznych zobowiązań politycznych, konkretnych działań i wystarczających inwestycji.
Kardynał podkreślił, że szczególnie dotkliwe konsekwencje kryzysu ponoszą najubożsi oraz przyszłe pokolenia, choć to oni w najmniejszym stopniu przyczynili się do jego powstania. Przywołując słowa Leona XIV, zaznaczył, że chodzi o coś więcej niż ochronę środowiska: o sprawiedliwość społeczną, gospodarczą i antropologiczną, która dla wierzących ma również wymiar teologiczny.
Pilne i konieczne przemiany społeczne
Papieski przedstawiciel, który w ostatnich dniach towarzyszył Ojcu Świętemu w jego podróży w Ameryce Południowej, gdzie dotkliwie widać konsekwencje braki troski o Stworzenie, wyraził zaniepokojenie faktem, że kryzys klimatyczny jest spychany na dalszy plan przez napięcia geopolityczne, krótkowzroczność i partykularne interesy, sprzyjające konfliktom i podziałom.
Zaapelował o współpracę państw na rzecz integralnego rozwoju człowieka, rozwoju gospodarczego, zwiększania odporności na zmiany klimatyczne oraz budowania trwałego pokoju. Podkreślił, że wymaga to spójnego i dalekowzrocznego multilateralizmu.
Jednocześnie wskazał, że odpowiedź na kryzys klimatyczny musi obejmować nie tylko łagodzenie zmian klimatu i przystosowanie się do nich, lecz przede wszystkim głęboką przemianę społeczną. Konieczne są nawrócenie etyczne, odnowione poczucie wspólnej odpowiedzialności, nowe formy solidarności między narodami oraz zasadnicze zmiany w zachowaniach, systemach społeczno-gospodarczych i sposobach sprawowania władzy.
Wspólna odpowiedzialność za Stworzenie
Watykański sekretarz stanu przypomniał, że u podstaw kryzysu leży również utrata poczucia ograniczeń, pragnienie dominacji, pogoń za doraźnym zyskiem oraz niezdolność do uznania godności, którą Bóg obdarzył każdego człowieka.
Zaznaczył, że człowiek nie ma prawa traktować stworzenia w sposób despotyczny i nieodpowiedzialny. Została mu natomiast powierzona troska o świat, która powinna służyć dobru jednostek i całej wspólnoty ludzkiej.
Odwołując się do nauczania Leona XIV, kard. Parolin przestrzegł również przed traktowaniem postępu technologicznego jako kwestii wyłącznie technicznej. Każda technologia odzwierciedla bowiem określoną wizję człowieka, społeczeństwa i przyszłości. Im większa staje się zdolność człowieka do przekształcania świata, tym większa powinna być jego odpowiedzialność za konsekwencje podejmowanych decyzji, zwłaszcza dla osób najbardziej narażonych na ich skutki.
Edukacja kluczem do trwałej zmiany
W kontekście „zmiany epoki”, o której Leon XIV pisał w encyklice Magnifica humanitas, kard. Parolin podkreślił, że kryzys klimatyczny może być przestrzenią, w której zostaną wprowadzone dobre i trwałe zmiany dla przyszłych pokoleń. Chodzi o budowanie świata, w którym człowiek na nowo odkrywa swoją nieskończoną godność oraz związaną z nią odpowiedzialność za innych ludzi i całe stworzenie.
Szczególne znaczenie watykański sekretarz stanu przypisał potrzebie paktu edukacyjnego. Bowiem edukacja i wychowanie powinny łączyć sprawiedliwość społeczną z troską o środowisko, promować umiarkowanie i zrównoważony styl życia oraz kształtować sumienia zdolne wybierać nie tylko to, co korzystne, ale przede wszystkim to, co słuszne.
Bądź na bieżąco z Misyjne.pl!
Obserwuj misyjne.pl w Google News. Dodaj nas do ulubionych, aby nie przegapić najważniejszych treści z kraju i ze świata.
Wybrane dla Ciebie
Czytałeś? Wesprzyj nas!
Działamy także dzięki Waszej pomocy. Wesprzyj działalność ewangelizacyjną naszej redakcji!
| Zobacz także |
| Wasze komentarze |






Wiadomości
Wideo
Modlitwy
Sklep
Kalendarz liturgiczny