Katowice: kaplica wieczystej adoracji

W oblackiej Parafii pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Katowicach znajduje się kaplica wieczystej adoracji. Dyżury modlitewne odbywają się w niej także nocą.

Katowicka kaplica wieczystej adoracji powstała w 1998 r. Od tego czasu wierni, którzy chcą pogłębić swoją duchowość gromadzą się tam na wspólnej modlitwie. Proboszcz miejscowej wspólnoty podkreśla, że jest to raczej miejsce dla bardziej zaangażowanych parafian, którzy szukają w kościele nie tylko spełnienia niedzielnego obowiązku, ale także wyższego poziomu duchowej kultury.

– Przy okazji adoracji wierni mogą skorzystać także z sakramentu pokuty i pojednania. Organizowana jest modlitwa różańcowa, a także nocne czuwania – podkreśla proboszcz, o. Rafał Bytner OMI.

Nocne dyżury przed Najświętszym Sakramentem odbywają się z piątku na sobotę, od godz. 18.45 do 5.45. Od poniedziałku do czwartku wierni mogą modlić się w kaplicy od 8.30 aż do 22.00.

Kaplica jest miejscem cichej modlitwy i osobistego spotkania z Bogiem, otwartym dla wszystkich, którzy pragną zatrzymać się na chwilę adoracji w ciągu dnia lub podjąć nocne czuwanie. Stała obecność Najświętszego Sakramentu sprawia, że wierni mogą przychodzić o dowolnej porze, powierzając swoje intencje, dziękując za otrzymane łaski lub po prostu trwając w milczeniu przed Chrystusem. Dla wielu osób adoracja staje się przestrzenią pogłębiania wiary, rozeznawania życiowych decyzji oraz duchowego umocnienia.

„Adoracja przygotowuje nas do życia wiecznego, bo w Eucharystii adorujemy Tego, który chodził drogami Galilei, cierpiał za nas, zmartwychwstał i żyje w niebie – Tego samego, którego ujrzymy w chwale, którego widok będzie naszym wiecznym nasyceniem. Adoracja przygotowuje nas do tego w sposób tajemniczy, bo poprzez wiarę daje nam widzieć Niewidzialnego, dotknąć Niezmiennego. Przygotowujemy się do tego, by Go widzieć i być nasyconymi Jego wspaniałością, bo adoracja będzie nasyceniem. Jeżeli teraz adorujemy w wierze, w ciemności, to wtedy będziemy twarzą w twarz z pełnią Życia i Światłości” – czytamy na stronie katowickiej parafii.

Misjonarze Oblaci Maryi Niepokalanej przybyli do Katowic prawdopodobnie na początku 1934 r., a osiedlili się przy konwencie bonifratrów w Katowicach-Bogucicach, aby głosić rekolekcje i misje parafialne w języku polskim i niemieckim. Rozpoczęli budowę klasztoru i kaplicy na Koszutce, które zostały poświęcone w 1937 r. W latach wojennych dom w Katowicach został przyłączony do Niemieckiej Prowincji Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej oraz erygowano w 1940 r. samodzielną parafię pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa, co miało uchronić klasztor i kościół od grabieży przez okupantów niemieckich. Niestety, nie udało się to w całości, gdyż SS-mani przejęli większość pomieszczeń klasztornych i zdjęli krzyż żelbetonowy z elewacji. Wówczas proboszcz wraz z parafianami ustawili go przed kościołem, obsadzając kwiatami. W 1945 r. powrócili polscy oblaci, przystępując do odbudowy. Od roku 1954, po otrzymaniu zgody władz, rozbudowano znacznie kościół parafialny. Mieszkający tu oblaci są zaangażowani w duszpasterstwo parafialne i rekolekcyjne, a także sprawują posługę w stałym konfesjonale, są kapelanami sióstr zakonnych oraz szpitala bonifratrów, a także są zaangażowani w duszpasterstwo specjalistyczne osób głuchych i zmagających się z uzależnieniami. Aktualnym przełożonym domu jest o. Franciszek Bok OMI.

Zobacz także