Komentarz do Ewangelii, 11 listopada 2025

Z Ewangelii na dziś: „Jezus powiedział: «Kto z was, mając sługę, który orze lub pasie, powie mu, gdy on wróci z pola: «Pójdź zaraz i siądź do stołu»? Czy nie powie mu raczej: «Przygotuj mi wieczerzę, przepasz się i usługuj mi, aż zjem i napiję się, a potem ty będziesz jadł i pił»? Czy okazuje wdzięczność słudze za to, że wykonał to, co mu polecono? Tak i wy, gdy uczynicie wszystko, co wam polecono, mówcie: Słudzy nieużyteczni jesteśmy; wykonaliśmy to, co powinniśmy wykonać»” (Łk 17,7-10). 

Greckie słowo, które w Ewangelii Łukasza tłumaczymy jako „nieużyteczni” (achreioi), nie oznacza „bezwartościowi” czy „niepotrzebni”. Lepiej oddaje jego sens zwrot: „nieoczekujący zapłaty” albo „niewnoszący swojej zasługi”. Jezus nie mówi więc uczniom, że są nic nie warci, lecz przypomina, że służba Bogu nie jest transakcją. To przypomnienie, że wszystko, co czynimy dobrze, jest darem od Boga który potrafiliśmy zmaterializować – a nie naszym powodem do chwały. Nie lubię, nawet bardzo, przesadnych kościelnych podziękowań, uroczystości dziękujących komuś. Często są zawstydzające dla osoby, której dotyczą, ale i dla tych, którzy te dziękczynienia przeprowadzają. A przecież ta osoba realizowała swoje powołanie. Robiła  to, do czego została przeznaczona i powinna to robić „bez łaski”. Oczywiście, to także jej zasługa, że robota została bardzo dobrze (oby) wykonana, ale przede wszystkim Pana Boga. Ten ktoś był narzędziem w ręku Boga, sługą – wiem, nie lubimy teraz tego słowa w Kościele. Może być tak, że oczekujemy od Boga i ludzi wdzięczności, bo coś super dobrego wykonaliśmy lub może dlatego to coś robiliśmy, aby na pochwalono, a przynajmniej zauważono. Pamiętam, jak wracaliśmy z Woodstocku po ewangelizacji do bazy. Dumni jak pawie, bo dużo rozmawialiśmy z ludźmi, sporo osób przekonaliśmy, był czas na modlitwę z woodstockowiczami. Wówczas biskup Edward Dajczak zebrał nas w kościele i powiedział: „Słudzy nieużyteczni jesteśmy, zrobiliśmy to co nam polecono [przez Boga]”. Uczę się ciągle, że warto znać swoje miejsce. Jako chrześcijanie jesteśmy zaproszeni do przekraczania egocentryzmu, do pomagania i służenia innym, do dzielenia się wiarą, do robienia ewangelicznych (czyli dobrych) rzeczy, nie oczekując czegoś w zamian – tak buduje się niepodległą ojczyznę, o czym przypomina dzisiejsza uroczystość. Wykonujmy tu na ziemi „robotę”, jaką mamy do zrobienia. „Bez łaski” względem Boga i innych. 

Zobacz także