Komentarz do Ewangelii, 12 marca 2026

Z Ewangelii wg św. Łukasza: Jezus wyrzucał złego ducha z człowieka, który był niemy. A gdy zły duch wyszedł, niemy zaczął mówić i tłumy były zdumione. Lecz niektórzy z nich rzekli: „Mocą Belzebuba, władcy złych duchów, wyrzuca złe duchy”. Inni zaś, chcąc Go wystawić na próbę, domagali się od Niego znaku z nieba. On jednak, znając ich myśli, rzekł do nich: „Każde królestwo wewnętrznie skłócone pustoszeje i dom na dom się wali. Jeśli więc i Szatan z sobą jest skłócony, jakże się ostoi jego królestwo? Mówicie bowiem, że Ja przez Belzebuba wyrzucam złe duchy. Lecz jeśli Ja mocą Belzebuba wyrzucam złe duchy, to czyją mocą wyrzucają je wasi synowie? Dlatego oni będą waszymi sędziami. A jeśli Ja palcem Bożym wyrzucam złe duchy, to istotnie przyszło już do was królestwo Boże. Gdy mocarz uzbrojony strzeże swego dworu, bezpieczne jest jego mienie. Lecz gdy mocniejszy od niego nadejdzie i pokona go, to zabierze całą broń jego, na której polegał, i rozda jego łupy. Kto nie jest ze Mną, jest przeciwko Mnie; a kto nie zbiera ze Mną, ten rozprasza”. 

W Kościele istnieje wiele różnych duchowości. Bywa że trudno nam zaakceptować tę różnorodność Kościoła. Bywa że wspólnoty o odmiennej wrażliwości religijnej ze sobą walczą – jakby nie należały do tej samej wspólnoty Kościoła. Bywa że członkowie Ciała Chrystusa wyzywają się nawzajem, traktując inne rodzaje duchowości niemal jako „demoniczne”. Owszem, jeśli coś sprzeciwia się nauczaniu Kościoła, musi być odrzucone, lecz nie rolą samozwańczych inkwizytorów jest to oceniać, lecz tych, którym została powierzona opieka nad owczarnią Pańską. „Tradsi”, „neoni” czy charyzmatycy mieszczą się w Kościele Chrystusa, jeśli tylko zachowują jego nauczanie i pozostają w jedności z biskupami oraz papieżem. Wydaje mi się, że – poza ekumenizmem i dialogiem między rożnymi wyznaniami – pilnie potrzeba dążenia do jedności także wewnątrz Kościoła katolickiego, który zmaga się z licznymi podziałami.

Zobacz także