Komentarz do Ewangelii, 18 października 2025

Z Ewangelii na dziś: „Jezus wyznaczył jeszcze innych, siedemdziesięciu dwóch, i wysłał ich po dwóch przed sobą do każdego miasta i miejscowości, dokąd sam przyjść zamierzał. Powiedział też do nich: «Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo. Idźcie, oto was posyłam jak owce między wilki. Nie noście z sobą trzosa ani torby, ani sandałów; i nikogo w drodze nie pozdrawiajcie. Gdy do jakiego domu wejdziecie, najpierw mówcie: ‘Pokój temu domowi!’. Jeśli tam mieszka człowiek godny pokoju, wasz pokój spocznie na nim; jeśli nie, powróci do was. W tym samym domu zostańcie, jedząc i pijąc, co mają: bo zasługuje robotnik na swoją zapłatę. Nie przechodźcie z domu do domu. Jeśli do jakiego miasta wejdziecie i przyjmą was, jedzcie, co wam podadzą; uzdrawiajcie chorych, którzy tam są, i mówcie im: ‘Przybliżyło się do was królestwo Boże»” (Łk 10,1-9). 

W święto św. Łukasza Ewangelisty – lekarza, towarzysza św. Pawła, autora Ewangelii i Dziejów Apostolskich – słyszymy dziś tekst o misji. O posłaniu. Ale nie tylko „tych ważnych”. Jezus posyła siedemdziesięciu dwóch uczniów, zwykłych ludzi, których imion nawet nie znamy. Jezus nie buduje Kościoła jak korporacji. Nie szuka ludzi z CV, referencjami i walizką kompetencji. Nie daje im za wiele. Mówi wręcz: „Nie bierzcie trzosa, torby, sandałów… Nie planujcie za dużo. Nie twórzcie strategii. Po prostu idźcie do ludzi i bądźcie obecni. Słuchajcie ich. Jedzcie z nimi. Mówcie pokój. Żyjcie tym, co głosicie”. Liczba 72 była w tradycji żydowskiej symbolem wszystkich znanych narodów świata (zob. Rdz 10). Najpierw Jezus wysyła 12 – jak liczba pokoleń Izraela. Dziś 72 – jak liczba wszystkich ludów. A po zmartwychwstaniu powie: „Idźcie na cały świat”. To pokazuje, że Ewangelia jest dla każdego. I że każdy z nas może ją nieść – bez teologicznego wykształcenia, bez sutanny, bez mikrofonu i internetów. Św. Łukasz – choć nie należał do grona apostołów – był takim właśnie „posłanym”. Był lekarzem. A został ewangelistą. Umiał słuchać. Umiał opowiadać. Był świadkiem wiary, która nie krzyczy – ale leczy. To mnie dziś porusza. Bo często wydaje mi się, że trzeba mieć więcej: wiedzy, środków, siły. A Jezus mówi: „Twoim bogactwem jestem Ja”. Nie musisz mieć wszystkiego. Masz być prawdziwy. Obecny. Uczciwy. Gotowy do relacji. Żyjący Bogiem i Ewangelią. Może właśnie dziś – w święto Łukasza Ewangelisty – warto zapytać siebie: czy mój styl życia głosi Ewangelię? 

Zobacz także