Komentarz do Ewangelii, 21 lutego 2026

Ewangelii według Świętego Łukasza: Jezus zobaczył celnika, imieniem Lewi, siedzącego na komorze celnej. Rzekł do niego: „Pójdź za Mną!”. On zostawił wszystko, wstał i z Nim poszedł. Potem Lewi wydał dla Niego wielkie przyjęcie u siebie w domu; a był spory tłum celników oraz innych ludzi, którzy zasiadali z nimi do stołu. Na to szemrali faryzeusze i uczeni ich w Piśmie, mówiąc do Jego uczniów: „Dlaczego jecie i pijecie z celnikami i grzesznikami?”. Lecz Jezus im odpowiedział: „Nie potrzebują lekarza zdrowi, ale ci, którzy się źle mają. Nie przyszedłem powołać do nawrócenia się sprawiedliwych, lecz grzeszników”. 

Ta wydarzenie opisane w Ewangelii przez św. Łukasza pokazuje, że Jezus nie boi się iść tam, gdzie inni widzą tylko grzech i kompromitację. Powołanie Lewiego jest znakiem, że dla Boga nikt nie jest stracony i każdy może zacząć od nowa. Zgorszenie faryzeuszów odsłania ich sposób myślenia: wolą dystans niż miłosierdzie. Jezus odpowiada prosto i jasno: przyszedł jak lekarz do chorych, a nie jak sędzia do „bezbłędnych”. To przypomnienie, że Kościół nie jest zbiorowiskiem doskonałych, lecz miejscem, gdzie grzesznik może spotkać miłosierdzie i zmienić życie. 

Zobacz także