Komentarz do Ewangelii, 27 września 2025

Z Ewangelii na dziś: „Gdy wszyscy pełni byli podziwu dla wszystkich czynów Jezusa, On powiedział do swoich uczniów: «Weźcie wy sobie dobrze do serca te słowa: Syn Człowieczy będzie wydany w ręce ludzi». Lecz oni nie rozumieli tego powiedzenia; było ono zakryte przed nimi, tak że go nie pojęli, a bali się zapytać Go o to powiedzenie” (Łk 9,43b-45). 

Koniec dziewiątego rozdziału Ewangelii według św. Łukasza to moment napięcia. Z jednej strony oszołomienie tłumów – dosłownie: „wszyscy osłupieli ze zdumienia” (ekseplēssonto de pantes – gr. Łk 9,43). Zachwyceni cudami. Z drugiej – druga zapowiedź męki. „Syn Człowieczy będzie wydany w ręce ludzi”. To napięcie nie jest przypadkowe. To realizm. Bo tak samo jest dziś: Zachwycamy się Jezusem – ale jednocześnie trudno przyjąć, że cierpienie, odrzucenie, krzyż są częścią Jego drogi… i naszej. Grecki czasownik paradidōmi („będzie wydany”) oznacza nie tylko „zdradzić”, ale też „przekazać”, „powierzyć”. Jezus jest powierzony w nasze ręce. Nie tylko wtedy, gdy był sądzony. Ale tu i teraz – w Eucharystii, w Słowie, w drugim człowieku. To nie tylko zapowiedź męki. To zapowiedź naszego czasu – w którym Jezus naprawdę został nam dany. Nie jako pamiątka. Ale jako obecność. Czy Go przyjmujemy? Czy mamy odwagę uznać, że to On – w tym, co kruche, codzienne, pozornie niepozorne – jest z nami naprawdę? Może trzeba dziś po prostu znów Go zaprosić. Nie spektakularnie. Po prostu – świadomie i prawdziwie. 

Zobacz także