Komentarz do Ewangelii, 4 stycznia 2026

Z Ewangelii według Świętego Jana: Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono było na początku u Boga. Wszystko przez Nie się stało, a bez Niego nic się nie stało, z tego, co się stało. 

W Nim było życie, a życie było światłością ludzi, a światłość w ciemności świeci i ciemność jej nie ogarnęła. Pojawił się człowiek posłany przez Boga – Jan mu było na imię. Przyszedł on na świadectwo, aby zaświadczyć o światłości, by wszyscy uwierzyli przez niego. Nie był on światłością, lecz został posłany, aby zaświadczyć o światłości. Była światłość prawdziwa, która oświeca każdego człowieka, gdy na świat przychodzi. Na świecie było Słowo, a świat stał się przez Nie, lecz świat Go nie poznał. Przyszło do swojej własności, a swoi Go nie przyjęli. Wszystkim tym jednak, którzy Je przyjęli, dało moc, aby się stali dziećmi Bożymi, tym, którzy wierzą w imię Jego – którzy ani z krwi, ani z żądzy ciała, ani z woli męża, ale z Boga się narodzili. A Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas. I oglądaliśmy Jego chwałę, chwałę, jaką Jednorodzony otrzymuje od Ojca, pełen łaski i prawdy. Jan daje o Nim świadectwo i głośno woła w słowach: «Ten był, o którym powiedziałem: Ten, który po mnie idzie, przewyższył mnie godnością, gdyż był wcześniej ode mnie». Z Jego pełności wszyscy otrzymaliśmy – łaskę po łasce. Podczas gdy Prawo zostało dane za pośrednictwem Mojżesza, łaska i prawda przyszły przez Jezusa Chrystusa. Boga nikt nigdy nie widział; ten Jednorodzony Bóg, który jest w łonie Ojca, o Nim pouczył (J 1, 1-18).

Jan nie snuje opowieści. Mówi wprost: u początku wszystkiego jest Słowo. Przez Nie wszystko się stało, a jednak świat nie potrafił Go rozpoznać. Światłość przyszła i spotkała się z obojętnością. Jan Chrzciciel wie, kim jest – i kim nie jest. Nie zatrzymuje uwagi na sobie. Jest świadkiem, a nie światłem. Wskazuje na Tego, który był wcześniej i który ma pierwszeństwo. Potrafi zejść z drogi, gdy przychodzi Chrystus. A Słowo stało się ciałem. Bóg wszedł w ludzką historię bez dystansu i bez skrótów. Od tej chwili pytanie nie dotyczy teorii. Nie brzmi ono więc, czy Go znasz – ale czy pozwalasz Mu być blisko, nie stawiając siebie w centrum. 

Zobacz także