Komentarz do Ewangelii, 9 kwietnia 2025

Z Ewangelii na dziś: „Jezus powiedział do Żydów, którzy Mu uwierzyli: «Jeżeli trwacie w nauce mojej, jesteście prawdziwie moimi uczniami i poznacie prawdę, a prawda was wyzwoli». Odpowiedzieli Mu: «Jesteśmy potomstwem Abrahama i nigdy nie byliśmy poddani w niczyją niewolę. Jakże Ty możesz mówić: ‘Wolni będziecie?’». Odpowiedział im Jezus: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Każdy, kto popełnia grzech, jest niewolnikiem grzechu. A niewolnik nie pozostaje w domu na zawsze, lecz Syn pozostaje na zawsze. Jeżeli więc Syn was wyzwoli, wówczas będziecie rzeczywiście wolni. Wiem, że jesteście potomstwem Abrahama, ale wy usiłujecie Mnie zabić, bo nie ma w was miejsca dla mojej nauki. Co Ja widziałem u mego Ojca, to głoszę; wy czynicie to, co usłyszeliście od waszego ojca». W odpowiedzi rzekli do niego: «Ojcem naszym jest Abraham». Rzekł do nich Jezus: «Gdybyście byli dziećmi Abrahama, to dokonywalibyście czynów Abrahama. Teraz usiłujecie Mnie zabić, człowieka, który wam powiedział prawdę usłyszaną u Boga. Tego Abraham nie czynił. Wy dokonujecie czynów ojca waszego». Rzekli do Niego: «My nie urodziliśmy się z nierządu, jednego mamy Ojca – Boga». Rzekł do nich Jezus: «Gdyby Bóg był waszym Ojcem, to i Mnie byście miłowali. Ja bowiem od Boga wyszedłem i przychodzę. Nie wyszedłem sam od siebie, lecz On Mnie posłał” (J 8,31-42). 

Kolejna ewangeliczna katecheza wielkopostna. Uczniowie Chrystusa to ludzie, którzy mają w sobie pokorę i żyją Jezusowymi wskazówkami na spełnione i szczęśliwe życie – to oczywiście „idealny ideał” do którego dążymy. Tymi wskazówkami są przykazania miłości, dekalog, a dla chrześcijan „pro”, żyjących bardziej na poważnie Ewangelią, wskazania z „Kazania na górze”. Zaskakujące jest to, jak Jezus widzi ludzi w tym tekście św. Jana. Jedni są niewolnikami grzechu i nie ma w nich Boga, a inni są dziećmi Abrahama, czyli w retoryce judaistycznej – Boga (bo Abram był Jego patriarchą). Odróżnić ich można po czynach, sposobie życia, a nie po metryce i pochodzeniu żydowskim. Oby nas, chrześcijan, nie rozpoznawano po grzechu, nienawiści, ale po miłości, szczególnie tej ukrzyżowanej. Miłości nie tylko „za coś”, ale „pomimo czegoś”. 

Zobacz także