Komentarz do Ewangelii, 9 marca 2026

Z Ewangelii wg św. Łukasza: Kiedy Jezus przyszedł do Nazaretu, przemówił do ludu w synagodze: „Zaprawdę, powiadam wam: Żaden prorok nie jest mile widziany w swojej ojczyźnie. Naprawdę mówię wam: Wiele wdów było w Izraelu za czasów Eliasza, kiedy niebo pozostawało zamknięte przez trzy lata i sześć miesięcy, tak że wielki głód panował w całym kraju; a Eliasz do żadnej z nich nie został posłany, tylko do owej wdowy w Sarepcie Sydońskiej. I wielu trędowatych było w Izraelu za proroka Elizeusza, a żaden z nich nie został oczyszczony, tylko Syryjczyk Naaman”. Na te słowa wszyscy w synagodze unieśli się gniewem. Porwawszy się z miejsc, wyrzucili Go z miasta i wyprowadzili aż na urwisko góry, na której zbudowane było ich miasto, aby Go strącić. On jednak, przeszedłszy pośród nich, oddalił się. 

Nie wszystko jest „hejtem”. Czasem potrzebujemy usłyszeć kilka trudnych słów, bo nie zauważamy, że w jakimś aspekcie nasze postępowanie jest niewłaściwe lub podążamy w złym kierunku. Całkiem powszechną reakcją jest wówczas gniew i niezgoda. Oczywiście, dużo zależy od tego, kto i w jaki sposób przekazuje nam tzw. upomnienie braterskie. Nierzadko zdarza się, że to jedynie efekt frustracji danej osoby czy potrzeba dowartościowania się kosztem innych. Dlatego jednym z naszych obowiązków jest praca nad zdrową komunikacją. Trudne sprawy warto wypowiedzieć, by móc naprawić, a czasem wręcz ratować, to co się psuje. Jednocześnie naszą motywacją niech będzie miłość. Warto pamiętać, by robić to w sposób umiejętny, zrozumiały i respektujący granice drugiej osoby. Adresaci Jezusa dobrze zrozumieli kierowany do nich przekaz. Nie chcieli go po prostu przyjąć. 

Zobacz także