Komentarz do Ewangelii, 9 sierpnia 2025

Z Ewangelii na dziś: „Jezus opowiedział swoim uczniom tę przypowieść: «Podobne jest królestwo niebieskie do dziesięciu panien, które wzięły swoje lampy i wyszły na spotkanie oblubieńca. Pięć z nich było nierozsądnych, a pięć roztropnych. Nierozsądne wzięły lampy, ale nie wzięły ze sobą oliwy. Roztropne zaś razem z lampami zabrały również oliwę w naczyniach. Gdy się oblubieniec opóźniał, zmorzone snem wszystkie zasnęły. Lecz o północy rozległo się wołanie: ‘Oblubieniec idzie, wyjdźcie mu na spotkanie!’. Wtedy powstały wszystkie owe panny i opatrzyły swe lampy. A nierozsądne rzekły do roztropnych: ‘Użyczcie nam swej oliwy, bo nasze lampy gasną’. Odpowiedziały roztropne: ‘Mogłoby i nam, i wam nie wystarczyć. Idźcie raczej do sprzedających i kupcie sobie’. Gdy one szły kupić, nadszedł oblubieniec: te, które były gotowe, weszły z nim na ucztę weselną i drzwi zamknięto. W końcu nadchodzą i pozostałe panny, prosząc: ‘Panie, panie, otwórz nam’. Lecz on odpowiedział: ‘Zaprawdę powiadam wam, nie znam was’. Czuwajcie więc, bo nie znacie dnia ani godziny»” (Mt 25,1-13). 

Przypowieść o dziesięciu pannach osadzona jest w żydowskich zwyczajach zawierania małżeństw. Najpierw kidduszin – coś jak nasze zaręczyny. A potem, po mniej więcej roku, nissuin – uroczyste wprowadzenie młodej żony do domu męża. Jeśli druhny nie przyjmą pana młodego jak trzeba – ze światłami, śpiewem, radością – ceremonia ślubna się nie uda. Nie będzie wspólnego życia. Odpowiedzialność była naprawdę duża. Jezus sięga po ten obraz, żeby pokazać, jak ważna jest czujność. Bóg przychodzi niespodziewanie – nie zawsze wtedy, kiedy mamy wszystko zaplanowane. I nie zawsze w oczywisty sposób. Czasem w twarzy osoby w kryzysie bezdomności pod sklepem. Czasem w koleżance z pracy, której wali się życie, a która nie umie o tym powiedzieć wprost. Czasem w dziecku, które właśnie wtedy potrzebuje naszej uwagi, gdy my chcemy wreszcie odpocząć. W przyjacielu, który wpada z butelką wina i długą historią. Albo w szefie, którego trudno znieść, ale który też niesie swój ciężar. W żydowskiej tradycji druhny nie tylko miały czuwać. Musiały aktywnie przygotować wszystko – lampy, muzykę, atmosferę. Brak oliwy w lampie to nie była drobna pomyłka. To było niedopełnienie odpowiedzialności. Gotowość to nie czekanie na cud. To codzienna uważność – na siebie, na innych, na to, co naprawdę ważne. Dziś świętujemy Edytę Stein, patronkę Europy. Kobietę-karmelitankę, która wiedziała, że gotowość na spotkanie z Bogiem zaczyna się od zwykłych decyzji w zwykłym dniu. Nie od wielkich gestów, ale od codziennych wyborów. Tak samo i my – mamy pilnować, żeby nasze lampy nie tylko stały w kącie, ale żeby naprawdę świeciły Ewangelią. W pracy. W rodzinie. Na ulicy. Tam, gdzie jesteśmy. 

Zobacz także