Mediolan: monodram o św. Karolu Acutisie ma inspirować młodych

8 maja, kilka dni po 35. rocznicy urodzin św. Karola Acutisa, w Mediolanie odbędzie się premiera poświęconego mu monodramu „Carlo, święty w sneakersach”. Aktorka i autorka Valeria Ducato chce opowiedzieć o młodym świętym jako o kimś bliskim nastolatkom, którzy pytają o wiarę, cierpienie i miłość Boga.

Święty w sneakersach

Spektakl rozpoczyna się od pogrzebu Karola Acutisa. „To historia pełna niespodzianek, to mój pogrzeb” – mówi bohater monodramu. Valeria Ducato wciela się w młodego świętego, który odzyskuje głos z trumny, by przemówić do bliskich obecnych na uroczystościach pogrzebowych.

„Na scenie to ja będę grać Karola, który odnajdzie swój głos z trumny, aby mówić do wszystkich bliskich, którzy przyszli go odwiedzić podczas jego pogrzebu” – wyjaśnia aktorka w rozmowie z „Avvenire”. Jak dodaje, „w ciągu jednej godziny teatr jest w stanie przekazać ogromną siłę emocjonalną, taką jak siła tego świętego milenialsa, który może być prawdziwą inspiracją dla bardzo wielu młodych”.

>>> Świętość w XXI wieku [FELIETON]

Blisko domu Karola 

Valeria Ducato mieszka w Mediolanie, zaledwie 500 metrów od domu, w którym mieszkał przyszły święty. Po raz pierwszy usłyszała o nim w 2016 roku od księdza, gdy trwał jeszcze jego proces beatyfikacyjny. „Wtedy jednak nie pojawiło się nic więcej niż ciekawość” – przyznaje.

Wszystko zmieniło się w ubiegłym roku, podczas Wigilii Paschalnej w jej parafii. Podszedł do niej 15-letni chłopak, syn ateistycznych rodziców, który – jak mówi Ducato – „chciał przyjąć wszystkie sakramenty, choć próbowano go od tego odwieść”. Jego entuzjazm przypomniał jej Acutisa.

Ludzka twarz świętości

Ducato zaczęła czytać książki o młodym świętym. „Wszystkie przedstawiały go jako młodego człowieka dobrego w szkole, obowiązkowego i życzliwego wobec przyjaciół. Ale mnie interesowały jego bardziej ludzkie strony” – podkreśla. Dlatego w spektaklu pojawiają się osoby, które naznaczyły życie Karola: rodzice, koledzy z klasy, opiekunka i bezdomni, którym pomagał.

Autorka chciała opowiedzieć o świętości bliskiej codzienności. „Kiedy pisałam, myślałam o nich. I to im chciałabym opowiedzieć o tej «świętości z sąsiedztwa», jak określał ją papież Franciszek” – mówi, odnosząc się do młodych chrześcijan i ateistów, którzy widzieli już próby spektaklu.

Pytanie o miłość

Według Ducato przykład Acutisa porusza także tych, którzy nie wierzą. Młodym ateistom, którzy widzieli próby monodramu, bardzo się one spodobały. „Ich wątpliwość w gruncie rzeczy nie dotyczy tego, czy Bóg istnieje, ale czy Bóg ich kocha” – zaznacza.

Szczególne miejsce w monodramie zajmuje choroba i śmierć Karola, zmarłego w wieku 15 lat na białaczkę. „Widzieć świadomość i akceptację Acutisa wobec śmierci to coś, co głęboko mnie poruszyło. Wierzę, że może to być fundamentalna lekcja dla wszystkich naszych młodych” – podsumowuje Valeria Ducato.

Zobacz także