Wyspy Cooka: nowy biskup – Filipińczyk o specyfice tamtejszego Kościoła

W miesiąc po swojej sakrze biskup koadiutor diecezji Rarotonga na Wyspach Cooka (na Oceanie Spokojnym) – Reynaldo Bunyi Getalado w rozmowie z katolicką agencją CNA przedstawił specyfikę tego archipelagu i mieszkających tam katolików.

Hierarcha ten, należący do Towarzystwa Misyjnego Filipin (MSP), jest pierwszym Azjatą na tym urzędzie. Wcześniej piastowali je misjonarze pochodzący z Francji, Belgii, Holandii i Nowej Zelandii. „Wspólnoty katolickie na tych wyspach są na ogół przyjazne, hojne i żywo uczestniczą w życiu swych parafii” – powiedział niespełna 65-letni Filipińczyk. Zapewnił przy tym, że zaopiekuje się powierzonymi mu wiernymi, „będę ich karmił duchowo, organizował diecezję i rozwijał dobre, zgodne stosunki z księżmi w diecezji”.

>>> Rozpoczęto proces beatyfikacyjny 13-latki z Filipin

Bp Reynaldo Bunyi Getalado

„Mam wrażenie, że ci ludzie żyjący na Pacyfiku, są wyjątkowo pełni życia. Przebywając tam z okazji tych święceń biskupich, zobaczyłem, że działają oni jako wspólnota, pracując razem, aby te uroczystości były w pełni żywe i świąteczne” – wyznał uczestniczący w uroczystości ks. Reginaldo Lavilla, przełożony generalny Towarzystwa Misyjnego Filipin. Wyraził przekonanie, że ich współbrat zakonny, który objął władzę na tym obszarze, poprowadzi dalej dzieło ewangelizacji, rozpoczęte w 1894 roku. „Ufamy, że kapłani MSP i nowy biskup staną się narzędziami odnowy w Kościele i będą nieść światło Jezusa Chrystusa, aby nadal dawać nadzieję ludziom swoim świadectwem życia i przepowiadaniem” – oświadczył o. przełożony. Wyraził też radość i wdzięczność za charyzmat ewangelizacyjny, szerzący się na całym świecie dzięki ich stowarzyszeniu apostolskiemu.

Reynaldo Bunyi Getalado urodził się 5 sierpnia 1959 w mieście Muntinlupa w archidiecezji manilskiej na Filipinach. Ukończył wydział zoologii Uniwersytetu Dalekowschodniego w stolicy kraju, po czym 24 września 1987 wstąpił do wspomnianego Towarzystwa Misyjnego Filipin, w którym, po uzyskaniu bakalaureatu z filozofii i teologii w seminarium werbistowskim w Mieście Tagaytay, przyjął 4 sierpnia 1988 święcenia kapłańskie.

Wkrótce potem wyjechał do pracy misyjnej w Papui Nowej Gwinei, gdzie do 1999 posługiwał w diecezji Daru-Kiunga. Następnie pracował duszpastersko w diecezji Auckland w Nowej Zelandii (2000-03), skąd wrócił do swej ojczyzny i tam pracował w parafii w Mandaluyong, ale już w 2005 ponownie znalazł się w Papui Nowej Gwinei, w której przebywał do 2014 r.

24 lutego tegoż roku Franciszek mianował go przełożonym misji „sui iuris” Funafuti – stolicy maleńkiego wyspiarskiego państewka na Pacyfiku, Tuvalu. I na tym stanowisku zastała go papieska nominacja z 8 grudnia 2023 na biskupa-koadiutora diecezji Rarotonga, obejmującej Wyspy Cooka na południowym Oceanie Spokojnym.

Sakra odbyła się 27 kwietnia br. w katedrze św. Józefa w stolicy archipelagu – Avarua. Głównym konsekratorem był biskup tej diecezji Paul Patrick Donoghue SM – 75-letni Nowozelandczyk, pełniący swój urząd od 16 lipca 2011, którego Filipińczyk będzie wspierał w posłudze a później zapewne przejmie kierowanie Kościołem na wyspach. Przedstawicielem papieża na tej uroczystości był ks. Giosuè Busti, pierwszy zastępca szefa nuncjatury apostolskiej w Wellingtonie – stolicy Nowej Zelandii, której podlegają wszystkie wyspiarskie państewka na Pacyfiku.

W czasie Mszy konsekracyjnej modlono się i śpiewano pieśni w językach maoryskim, angielskim, fidżyjskim i filipińskim a część jej uczestników nosiła tradycyjne girlandy na szyi, zwane Ei Kaki, będące symbolem gościnności, miłości i należenia do społeczności.

Wyspy Cooka

Na Wyspach Cooka przeważają protestanci, podczas gdy katolicy stanowią 17 proc. miejscowej ludności (około 2900 osób) to katolicy. Kościół katolicki jest jednym z siedmiu Kościołów chrześcijańskich, wchodzących w skład Religijnej Rady Doradczej, które pośredniczy w rozmowach z rządem i tradycyjnymi przywódcami w sprawach dotyczących społecznego, gospodarczego i kulturalnego rozwoju kraju oraz wspierania jego dobrobytu.

Nowy biskup jest pierwszym Azjatą na tym stanowisku. Diecezja Rarotonga istnieje od 21 czerwca 1966, wcześniej była to prefektura apostolska Cooka i Manihiki (od 27 listopada 1922), która 11 sierpnia 1926 zmieniła nazwę na prefekturę Wysp Cooka, a 12 lutego 1948 stała się wikariatem apostolskim. Biskupami tych jednostek byli obywatele Francji, Belgii, Holandii i Nowej Zelandii.

Wyspy Cooka, zajmujące obecnie powierzchnię 236,7 km kw., odkrył w 1595 hiszpański kapitan Álvaro de Mendaña y Neyra, ale Hiszpania nie zainteresowała się tym obszarem, gdyż nie przywieziono stamtąd żadnych bogactw, a sam odkrywca zmarł niedługo potem. Ponownego odkrycia wysp dokonał w 1773 James Cook i nazwał je Hervey Islands. W 1824 po raz pierwszy pojawiła się nazwa „Wyspy Cooka” na mapie opracowanej przez Adama Johanna von Krusensterna (1770-1846) – podróżnika rosyjskiego pochodzenia niemieckiego.

W 1858 nastąpiło zjednoczenie kilkunastu atoli i wysepek i powstało niezależne Królestwo Rarotonga. W 30 lat później wyspy stały się protektoratem brytyjskim, nazwanym w 1893 Federacją Wysp Cooka. W 1901 Brytyjczycy przekazali je Nowej Zelandii, a w 1903 wyłączono z nich Niue jako osobną posiadłość. Od 1965 wyspy stanowią terytorium autonomiczne – państwo samorządowe, swobodnie stowarzyszone z Nową Zelandią^.

Na początku XX wieku do czterech z Północnych Wysp Cooka (Manihiki, Penrhyn, Pukapuka i Rakahanga) roszczenia zgłaszały Stany Zjednoczone, ale w 1980 podpisały one traktat z Nową Zelandią, uznały zwierzchność rządu w Wellingtonie nad spornymi wyspami.

Wyspy Cooka składają się z 15 małych wysp i atoli (rozłożonych na przestrzeni ok. 1150 km.) które znajdują się w tej samej strefie czasowej co Hawaje. Wyspy znane są z białych, piaszczystych plaż, bujnych zielonych gór i malowniczych lagun. Według jednej z witryn turystycznych na Wyspach nie ma markowych kurortów, świateł stopu ani budynków wyższych niż drzewa kokosowe.