Nowy biskup Oslo o swojej diecezji: wiele narodowości i grup etnicznych

Nowy biskup katolicki Oslo, Fredrik Hansen w rozmowie z austriacką agencją katolicką Kathpress opowiedział o sytuacji niewielkiej mniejszości katolickiej w Norwegii. Podobnie jak wszędzie w Skandynawii, katolicy w norweskiej diecezji Oslo stanowią niewielką mniejszość. Wśród około 4,2 mln mieszkańców tego obszaru żyje 160 tys. osób zarejestrowanych jako katolicy. W rzeczywistości jednak liczba ta jest znacznie wyższa, wyjaśnił hierarcha. Podkreślił, że jego diecezja charakteryzuje się dużą różnorodnością narodowości i tradycji. Stwarza to również wielką szansę dla Kościoła, powiedział bp Hansen.

W funkcji ordynariusza Oslo Hansen zastąpił w połowie lipca biskupa Markusa Eidsviga. Bp Eidsvig – rodowity Norweg, od 1995 roku członek kanonii augustianów w Klosterneuburgu koło Wiednia – kierował tą diecezją od 2005 roku. Musiał zrezygnować z tej funkcji ze względu na stan zdrowia. W listopadzie 2024 roku papież Franciszek mianował biskupem koadiutorem profesora i byłego dyplomatę watykańskiego ks. Hansena, który otrzymał sakrę biskupią w styczniu 2025 roku z rąk sekretarza stanu Stolicy Apostolskiej kard. Pietro Parolina. Bp Eidsvig ponownie zamieszka w opactwie Klosterneuburg wśród swoich współbraci.

W diecezji Oslo oficjalnie jest zarejestrowanych około 160 tys. katolików. „Znamy ich i wiemy, w której parafii mieszkają” – powiedział bp Hansen. Przyznał, że jest to bardzo pomocne dla duszpasterstwa. Jednak dla wielu katolików spoza Norwegii system aktywnej rejestracji jest nieznany i powstrzymują się od uczestnictwa. Dlatego całkowitą liczbę szacuje się na około 250 tys.

>>> Norwegia: co planuje kolejny biskup konwertyta?

Norwegia – kraj chrześcijański?

„Jesteśmy diecezją o wielu narodowościach i grupach etnicznych. Po wiernych urodzonych w Norwegii, dwie najliczniejsze grupy to Polacy i Litwini, bardzo aktywni w wielu naszych parafiach są również Wietnamczycy i Filipińczycy” – powiedział hierarcha. W niedziele w katedrze św. Olafa w Oslo odprawiana jest Msza św. w ponad dziesięciu językach. Dla biskupa stanowi to ogromny potencjał, „ponieważ różne grupy mogą sobie wzajemnie wiele dać i uczyć się od siebie nawzajem”. Umożliwia to również „budowanie diecezji, która odzwierciedla Kościół powszechny”. Jednocześnie stanowi to ogromne wyzwanie dla parafii, aby zgromadzić wiernych mówiących wieloma językami, w tym osoby nowo przybyłe.

Na pytanie, czy Norwegia jest nadal krajem chrześcijańskim, biskup odpowiedział: „I tak, i nie”. Społeczeństwo opiera się na chrześcijaństwie. Większość ludności to chrześcijanie, wiele świąt państwowych to uroczystości chrześcijańskie, a sklepy są zamknięte w niedziele. Ponadto „na naszej fladze jest krzyż chrześcijański”. Wszystko to wskazuje, że Norwegia jest krajem chrześcijańskim.

Istnieją jednak również inne realia: „Jest silna sekularyzacja, a religia jest postrzegana przez wielu – a może nawet przez większość – jako sprawa prywatna”. Podobnie jak w większości krajów europejskich, w Norwegii wprowadzono przepisy sprzeczne z moralnością chrześcijańską. Biskup ma jednak nadzieję, że „rosnące zainteresowanie duchowe w społeczeństwie, zwłaszcza wśród młodzieży, w połączeniu z jasnym głoszeniem wiary katolickiej przez Kościół, będzie miało pozytywny wpływ na społeczeństwo”.

Odnosząc się do relacji Kościoła katolickiego z innymi Kościołami i religiami w kraju, biskup stwierdził, że relacje te charakteryzują się otwartością i dialogiem. Kościół katolicki utrzymuje zarówno dwustronne stosunki z innymi Kościołami i wspólnotami wyznaniowymi, a także z dwoma głównymi krajowymi organami dialogu: Norweską Radą Kościołów i Radą Wspólnot Wyznaniowych. Jego poprzednik, biskup Eidsvig, był cenionym rozmówcą, który starał się o współpracę. Również obecny biskup stwierdził, że zamierza to kontynuować. „Chociaż nadal istnieją poważne różnice zdań teologicznych, a niektóre z nich zdają się narastać, współpraca przebiega dobrze, szczególnie w kwestiach dotyczących wszystkich Kościołów i wspólnot wyznaniowych w Norwegii” – przyznał biskup.

Z Kościoła luterańskiego do katolickiego

Frederik Hansen urodził się w Norwegii w 1979 roku w rodzinie protestanckiej. Nawrócił się na katolicyzm w wieku 20 lat. Po studiach filozofii i teologii w Londynie, przyjął święcenia kapłańskie z rąk bp. Eidsviga w Oslo w 2007 roku. Po roku posługi parafialnej, do 2011 roku pełnił funkcję sekretarza biskupa i wicerektora seminarium. Był również sekretarzem Rady Biskupów Norweskich w latach 2009-2011. W 2013 roku uzyskał doktorat z prawa kanonicznego w Rzymie i w tym samym roku rozpoczął służbę dyplomatyczną Stolicy Apostolskiej. Następnie ks. Hansen pracował w Hondurasie, potem przez trzy i pół roku w stałym przedstawicielstwie Stolicy Apostolskiej przy organizacjach międzynarodowych w Wiedniu, a w latach 2019-2022 w misji stałego obserwatora Stolicy Apostolskiej przy organizacjach ONZ w Nowym Jorku. Od 2022 roku był profesorem w Seminarium i Uniwersytecie St. Mary w Baltimore.

W wywiadzie dla Kathpress bp Hansen wyjaśnił również powody swojego przejścia do Kościoła katolickiego. Już jako młody człowiek był aktywnym członkiem Kościoła luterańskiego i uważnie śledził debaty toczące się w Kościele Norwegii w tamtym czasie, zwłaszcza na temat posługi biskupiej i Eucharystii. Debaty te skłoniły go do „głębokiej refleksji nad własną wiarą” i uświadomił sobie, że „pragnął bardziej regularnego uczestnictwa w Eucharystii i odczuwał potrzebę wyraźniejszego kierownictwa apostolskiego”. Stało się dla niego jasne, że musi zaangażować się w Kościół katolicki i jego nauczanie, więc rozpoczął rozmowy z księdzem katolickim.