Przegląd prasy katolickiej

Zapraszam na cotygodniowy przegląd prasy katolickiej.

Tygodnik Powszechny

W „Tygodniku Powszechnym” m.in. ciekawy tekst Pauliny Guzik na pierwszą rocznicę wyboru Leona XIV. „W obliczu rewolucji technologicznej, z którą świat dziś się mierzy, tak jak 150 lat temu mierzył się z rewolucją przemysłową (skądinąd za czasów jego poprzednika, noszącego to samo imię), Leon XIV wraca do pytania: kim jest człowiek? Podkreślając, że w świecie algorytmów nie można poprzestawać na odpowiedzi technicznej. Musi być egzystencjalna. «Technologia cyfrowa może radykalnie zmienić niektóre z fundamentalnych filarów cywilizacji ludzkiej» – ostrzegał papież w swoim pierwszym orędziu na Światowy Dzień Środków Społecznego Przekazu. W Watykanie mówi się, że jego encyklika o sztucznej inteligencji ukaże się w ciągu najbliższych tygodni”. Redakcja zastanawia się też nad tym, jak rozmawiać z ludźmi, którzy odeszli z Kościoła. „Osoby, które dziś odeszły z Kościoła, zwykle nie odrzuciły Ewangelii z premedytacją, z wygody albo cynizmu. Większość z nich przypomina raczej tamtych uczniów, którzy zwątpili. Nie wiem, czy można do nich trafić poprzez «stadionową ewangelizację». Innymi słowy – jeśli mamy dziś do nich mówić, to nie przyciągniemy ich, używając tego samego co zawsze języka religijnego. Najpierw musimy wziąć w nawias całą religijną nomenklaturę i zrobić wszystko, by ci, którzy odeszli, bo zostali zranieni, zawiedzeni, niezrozumiani, wykluczeni – ujrzeli w nas ludzi. Na tym etapie nie musimy nawet mówić o Bogu” – pisze ks. Dariusz Piórkowski SJ. W numerze też rozmowa z Marią Miduch, biblistką, o tym, dlaczego historie biblijnych kobiet warto opowiedzieć na nowo. „Jeśli postacie kobiece czynimy wzorem tylko dla kobiet, odbieramy bogactwo, które jest w Kościele. Bo gdy bierzemy Abrahama, mówimy, że «to jest wzór wszystkich wierzących». Ale gdy bierzemy Esterę, to mówimy: «to jest wzór dzielnej kobiety». Dlaczego nie powiedzieć, że to wzór dzielnego człowieka i że niejeden mężczyzna mógłby się od niej sporo nauczyć?” – mówi ekspertka. Warto też sięgnąć po artykuł o sir Davidzie Attenborough, który obchodzi setne urodziny. „David Attenborough kończy 100 lat. Przez dekady uczył widzów zachwytu nad przyrodą. Dziś jego spokojny głos coraz częściej brzmi jak ostrzeżenie” – czytamy.

Przewodnik Katolicki

W nowym „Przewodniku Katolickim” znajdziemy m.in. rozmowę z ks. Krzysztofem Pawliną o tym, że duszpasterstwa akademickie nadal mają potencjał. „Spotkanie papieża Leona XIV z nową arcybiskup Canterbury damą Sarah Mullally wywołało sporo kontrowersji. Miało jednak ważny wymiar symboliczny” – pisze za to Michał Kłosowski. „Kto, kiedy i dlaczego przygotował to spotkanie? Czy Watykan był zaskoczony wyborem Sarah Mullally na arcybiskupa Canterbury? Odpowiedzi i zdania są podzielone. Jedni mówią, że odbyło się na życzenie samego papieża, inni zaś twierdzą, że to zwyczajowy, kurtuazyjny gest, niejako odziedziczony jeszcze po poprzednim pontyfikacie” – czytamy dalej w jego korespondencji. W wydaniu też o chrześcijanach z południa Libanu: „Debel to po aramejsku, w języku dawnych mieszkańców Libanu, «zagajnik uschniętych fig». Nazwa tego miasteczka obiegła światowe media po opublikowaniu zdjęcia, na którym żołnierz sił zbrojnych Izraela (IDF) niszczy młotem twarz Chrystusa – na zdjętej z krzyża i odwróconej do góry nogami figurze. Włosi z pobliskiej jednostki sił pokojowych UNIFIL umieścili tam nowy krucyfiks, zaś wandal w mundurze IDF został – podobno – skazany na areszt. Pozostało pytanie: skąd w sercu krainy, będącej dotąd matecznikiem szyickiego Hezbollahu, chrześcijańskie symbole? I skąd w ogóle wzięli się tam chrześcijanie, którzy, jak wynika ze skąpych wiadomości zza linii frontu, nadal pozostają w głębi strefy, z której Izrael ewakuował rzekomo wszystkich cywilów?”.

Gość Niedzielny

„Gość Niedzielny” pisze w tym tygodniu o ministrantach: „Wydaje się, że młodzi chłopcy służący do Mszy to w Polsce wymierający gatunek – taki wniosek można wysnuć z obserwacji. Ale wiele zależy od tego, gdzie znajduje się stanowisko obserwacyjne”. W wydaniu także o zbiórce Łatwoganga: „Ten dzień z pewnością przejdzie do historii z kilku powodów. 26 kwietnia 2026 r. zakończyła się 9-dniowa, nieprzerwana transmisja charytatywna zorganizowana przez influencera Piotra «Łatwoganga» Garkowskiego na rzecz fundacji Cancer Fighters. Miała ona dynamikę śnieżnej kuli, rosła z każdym dniem i godziną, by na koniec ustanowić dwa światowe rekordy Guinnessa w konkurencji internetowych zbiórek, jeśli chodzi o ilość zebranych pieniędzy (ponad 251 mln zł). Ale tego dnia wydarzyło się coś więcej. Prawdopodobnie mieliśmy do czynienia z pozytywnym doświadczeniem pokoleniowym i wspólnotowym, które spadło na nas niespodziewanie i w najbardziej potrzebnym momencie. Nie wiemy, na ile będzie ono trwałe, ale na pewno już pokazało jasną stronę sieci, rozbiło internetowe bańki, łącząc różne środowiska i generacje. Zmieniło marketing, wpłynie też na sposób organizowania akcji charytatywnych w przyszłości”. „Jak wyglądały romańskie katedry w Krakowie, Poznaniu czy Gnieźnie, które dziewięć wieków temu zdumiewały Polaków swoim ogromem? Nie trzeba wehikułu czasu, żeby poznać ich sylwetki, bo ich bliźniaczka do dziś istnieje” – pisze też redakcja i zaprasza do Tumu pod Łęczycą.

Idziemy

W „Idziemy” przeczytamy o Andrzeju Poczobucie: „O ludziach jak on mówi się, że są przy kości. Zwykle uśmiechnięty, mówiący z lekkim akcentem typowym dla Polaków z Grodzieńszczyzny. Taki był kilka lat temu.Potem widzieliśmy go na sali sądowej, za kratami, szczuplejszego i bardzo poważnego, ze ściągniętą twarzą. Z kolei na zdjęciach zrobionych po tym, jak znalazł się w Polsce, wygląda na człowieka starego. Ogolony na łyso, wychudzony, cień dawnego Andrzeja Poczobuta. Ale kilka lat spędzonych w ciężkiej kolonii karnej go nie złamało. Jest tym samym Andrzejem, co dawniej”. W wydaniu również o relacjach watykańsko-amerykańskich. „Leon XIV nie reprezentuje amerykańskich interesów, ani politycznych, ani ideologicznych. Głosi doktrynę katolicką i jeśli rozwój sytuacji politycznej stoi w jawnej sprzeczności z zasadami Ewangelii, to nie waha się zabrać głosu. Papieże nie szukają zwady z przywódcami politycznymi, ale np. jeśli chodzi o wojnę z Iranem, Leon XIV nie miał wyboru – musiał wyrazić sprzeciw. Bombardowanie Iranu nie miało żadnych podstaw, bo ani USA, ani Izrael nie stały wobec groźby ataku ze strony Iranu. Co więcej, toczyły się całkiem obiecujące negocjacje, o czym w samym Waszyngtonie w przededniu nalotów zaświadczył minister spraw zagranicznych Omanu, który osobiście pośredniczył w tych rozmowach” – czytamy.

Niedziela

„Niedziela” pisze w tym tygodniu o sytuacji, gdy dziecko doświadcza hejtu: „Wyobraź sobie, że twoje dziecko wraca ze szkoły, zdejmuje buty, rzuca plecak. Pytasz je: «jak było?», a ono odpowiada: «dobrze». A potem zamyka drzwi do swojego pokoju, gdzie w ciszy wracają do niego słowa, które padły w szkole czy w drodze do domu. Śmiech czy jedno zdanie rzucone dla żartu, które trafia dokładnie tam, gdzie dziecko jest najbardziej wrażliwe. Spojrzenia. I nagle okazuje się, że szkoła to nie tylko lekcje, ale też przestrzeń, w której trzeba każdego dnia jakoś przetrwać”. Redakcja przygląda się też temu, jak wygląda sytuacja na wojnie Rosji z Ukrainą: „Ukraina coraz śmielej przejmuje inicjatywę w wojnie z Moskwą. Rosja ponosi coraz większe straty ludzkie i gospodarcze, a Ukraińcy niszczą cele militarne oddalone o 2 tys. km od linii frontu”. W wydaniu też o objawieniach maryjnych w Fatimie: „Objawienia Matki Bożej są znakiem Jej duchowego macierzyństwa w Kościele. W ten sposób Maryja troszczy się o uczniów swojego Syna i realizuje otrzymaną od Niego misję Matki i Przewodniczki. W trosce o duchowe dobro Kościoła Maryja przypomina treści zawarte w objawieniu Bożym i już zamknięte w objawieniu Jezusa Chrystusa. O czym przypomina nam w Fatimie? Do czego wzywa i zachęca?”.