Przegląd tygodników opinii

Zapraszamy na cotygodniowy przegląd tygodników opinii.

Newsweek Polska

„Newsweek” pisze o tym, jak zmienia się życie mężczyzny po pojawieniu się dziecka. „Łukasz spaceruje z trzyletnim synem po parku i myśli: ale się pozmieniało. Szczególnie w związku z Ulką. Razem od siedmiu lat. Późni rodzice. Łukaszowi zostało parę lat do pięćdziesiątki, Ula w tym roku przekroczy czterdziestkę. To była duża miłość, byli dla siebie najważniejsi na świecie. I seks! Wracało się z imprezy po paru głębszych i rzucało na siebie w parku, a czasem na klatce schodowej. A teraz: seksu tyle, co kot napłakał. Wielkich uniesień raczej brak. Są niekończące się negocjacje: kto zawiezie do przedszkola, kto przywiezie. Kto może wyjść wieczorem ze znajomymi. Ostatnio, jak Łukaszowi wypadł wolny wieczór, usiadł z chłopakami, którzy mają trochę starsze dzieci, i się zaczął żalić, że kiedyś to było. – Syn jest moją największą miłością i za nic bym go nie oddał – wzdychał. – Ale ktoś cię powinien ostrzegać, że po dziecku twój związek już nigdy nie będzie taki sam. I że lepiej nie podskakuj, bo może się tak zdarzyć, że twój ukochany syn będzie miał nowego tatusia” – czytamy w tym interesującym reportażu. Tygodnik rozmawia też z Adrianą Zaharijević, serbska filozofką, o sytuacji w tym bałkańskim kraju: „O ryzyku wojny domowej mówiło się w Serbii, zanim o tym powiedział Plenković. W połowie sierpnia doszło do gwałtownych starć. Protestujący zostali brutalnie pobici przez policję, żandarmeria ścigała ludzi po ulicach. Było naprawdę blisko czegoś, co mogło się przerodzić w wojnę domową. Brałam udział w jednym z tych 'gorących’ protestów w Belgradzie. Przemocy dopuszczała się jak zwykle policja, tyle że wśród demonstrantów nie brakowało ludzi naprawdę gotowych na wszystko. Mimo to protestującym udało się zachować spokój. Poziom frustracji i gniewu jest ogromny, siedzimy na beczce prochu, ale nie powiedziałabym, że znaleźliśmy się na krawędzi wojny domowej. Tylko jedna strona tego konfliktu dysponuje brutalną siłą i jej używa”. W wydaniu też naukowy tekst o autyzmie: „Od nieszkodliwego przywiązania do codziennej rutyny po głębokie upośledzenie umysłowe – autyzm ma wiele postaci, a jego przyczyna wciąż nie jest jednoznacznie wyjaśniona”.

Polityka

W nowej „Polityce” przeczytamy o wchodzącym w życie systemie kaucyjnym: „1 października startuje w Polsce nowy system kaucyjny za butelki i puszki. Stopniowo przy sklepach pojawią się zwrotomaty lub butelkomaty, ale teraz czeka nas niezłe zamieszanie”. W wydaniu także rozmowa z Katariną Gos, autorką książki „Skasowany mózg” o chorobie Alzheimera: „Moja książka kończy się oczekiwaniem na śmierć, ale mój tata żyje i wymaga całodobowej troski. Choć już nie zadam mu pytań o to, jaka byłam jako dziecko, jak wspomina nasze podróże czy co pamięta z moich ważnych, życiowych wydarzeń. To znaczy mogę je zadać, ale odpowiedzi już nie usłyszę. To jest trudne dla mnie, a co dopiero dla otoczenia. Bo jak zwyczajnie rozmawiać w pracy o nowych butach czy serialach, gdy w głowie szuka się sposobu na właściwe i skuteczne pobranie odpowiedniej ilości krwi dla Instytutu Hematologii, bo tata poza alzheimerem choruje także na białaczkę. A bez wyników tej krwi nie dostanę właściwych leków. Najlepiej, jakbym sama w ogóle ją pobrała, molekularnie zbadała w domu i wysłała im wyniki do szpitala”. Paulina Wilk pisze z kolei o buncie pokolenia Z w Nepalu: „Młodzi Nepalczycy, tak jak wcześniej ich rówieśnicy z Bangladeszu i Sri Lanki, wyszli na ulice, by zmienić system, który ich upokarza. Niespodziewanego sojusznika znaleźli w armii. Napięcie rosło od tygodni, a potem w ciągu zaledwie 48 godzin zamieszek Nepal stracił premiera i rząd, wielu oficjeli opuściło stanowiska, a prezydent zamilkł. Młodzi protestujący wciąż jeszcze próbują dojść do ładu z tym, co się wydarzyło. Rodziny i przyjaciele opłakują ofiary śmiertelne, a ubogi i zszokowany himalajski naród ma jeszcze więcej pytań o przyszłość. Na wiele z nich będzie musiała odpowiedzieć nowa premier Sushila Karki, pierwsza kobieta na tym stanowisku”.

Wprost

„Wprost” rozmawia z Grzegorzem Pietruczukiem, burmistrzem warszawskich Bielan, o tym, dlaczego chciał wprowadzić zakaz sprzedaży alkoholu w nocy. „Funkcjonariusze policji i Straży Miejskiej w nocy głównie zajmują się ganianiem po podwórkach osób pod wpływem alkoholu. A gdy już je złapią, to odpowiadają za ich zdrowie i życie. Często muszą z nimi jechać na SOR w Szpitalu Bielańskim i czekać aż zostanie im udzielona pomoc” – mówi rozmówca. Tygodnik pisze też o „szon patrolach”: „Dziewczyny w obcisłych dżinsach to nie diabeł ludowy, a koszulka z odkrytym brzuchem jest dla społeczeństwa mniej niebezpieczna niż odblaskowa kamizelka. Szon patrole to nie tylko internetowa 'módka’. To także wyraz lęku mężczyzn przed silnymi kobietami, który korzeniami sięga czasów dawno minionych. Czego potrzebujemy, by się go pozbyć?”. W wydaniu również rozmowa z Markiem Dyjakiem, muzykiem: „Pięćdziesiąt lat to nie jest jakiś wybitny wynik, ale proszę mi wierzyć, ja bardzo dużo zrobiłem w życiu, żeby nie dożyć tej pięćdziesiątki… Wykorzystałem wszystkie, naprawdę wszystkie koła ratunkowe. Samotność to jest chyba jakiś kolejny rodzaj lęku, tylko jeszcze go nie nazwałem… Ona mi trochę doskwiera, a trochę chyba już się nauczyłem, że po prostu będę sam – dodaje”.

Do Rzeczy

W „Do Rzeczy” w tym tygodniu przeczytamy o kulisach historii Konkursu Chopinowskiego. „Blisko 100-letnia historia Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina obfituje w kontrowersje i skandale. Geneza najstarszego i wciąż chyba najbardziej prestiżowego turnieju fortepianowego tkwi w… sporcie. W interbellum nastąpił jego bujny rozkwit, toteż duet uznanych pedagogów muzycznych – Aleksander Michałowski i Jerzy Żurawlew – zauważając zapał młodzieży do rywalizacji na boisku, ringu, bieżni, korcie czy parkiecie, postanowił zdyskontować ową tendencję. Wystąpili z inicjatywą stworzenia internacjonalnych zawodów dla młodych pianistów. Jednak włodarze II Rzeczypospolitej początkowo nie dostrzegali potencjału projektu – promującego nie tylko spuściznę genialnego kompozytora, lecz także kraj” – czytamy. Redakcja zastanawia się też, czy Chiny mogą pomóc Polsce obronić się przed Rosją: „Xi Jinping wychowywany był w atmosferze antyrosyjskiego sentymentu, ukształtowanego jeszcze w epoce głębokich napięć chińsko-sowieckich w latach 60. i 70. XX w. Te doświadczenia historyczne sprawiają, że chińskie elity doskonale wiedzą, jak rozgrywać Moskwę i jak nie dopuścić do zbyt dużej zależności od Kremla”.

Sieci

W tygodniku „Sieci” przeczytamy o akcji „Śluza”. „Jakie były intencje Rosji, która w porozumieniu z Białorusią próbowała wywołać poważny kryzys migracyjny w Polsce, przepychając przez naszą granicę zwiezionych tam specjalnie 'uchodźców’? Jakie scenariusze kreślił wówczas Kreml? Jesienią 2021 r. Białoruś zaczęła na granicy z Polską i Litwą operację „Śluza”, polegającą na wywołaniu kryzysu migracyjnego. Tadeusz Giczan, białoruski dziennikarz opozycyjny, który opisywał przygotowania KGB i wojska, zwrócił uwagę na to, że trwały one już od wczesnej wiosny, kiedy zwiększono liczbę lotów z irackiego Kurdystanu do Mińska, a częścią logistyczną podjętych działań zaczął się zajmować Centrkurort – kontrolowana przez białoruskie władze firma zarządzająca ośrodkami wypoczynkowymi. Białoruskie służby specjalne i OSAM – specjalna jednostka wojsk ochrony pogranicza – opracowały plany działania znacznie wcześniej, bo podobną akcję reżim Łukaszenki na krótko inicjował już w 2010 r.” – czytamy. „Szkoła bez nauki religii czy etyki to nieroztropne odcinanie młodzieży od ich duchowej i narodowej tożsamości i korzeni, to prowokowanie szybszej społecznej dezintegracji” – czytamy za to w wywiadzie z bp. Arturem Ważnym z diecezji sosnowieckiej.