Bł. Franciszka Siedliska – skromna misjonarka skutecznie wypraszająca łaski

Misjonarka idąca w życiu pod prąd i błogosławiona o dobrym sercu. Tak można określić Franciszkę Siedliskę. Czym jeszcze zasłynęła w swoim trwającym 60 lat życiu ta niesamowita Polka?  

Urodziła się 12 listopada 1842 r. obok Nowego Miasta nad Pilicą. Później zamieszkała w miejscowości Żdżary. W dzieciństwie miała bardzo poważne problemy z kręgosłupem, dlatego wielokrotnie wyjeżdżała na leczenie do różnych uzdrowisk na całym świecie. Mimo to odczuwane przez nią silne bóle po pewnym czasie przerodziły się w chorobę chroniczną. 

Artystka 

Franciszka miała ziemiańskie pochodzenie. Jej rodzice zadbali o staranne wykształcenie swojej córki. Ponadto uczęszczała też na lekcje muzyki i tańca. Jak pisała po latach, razem z bratem Adamem żyli w dzieciństwie w dostatku i wygodzie. Jej rodzina była jednak obojętna religijnie.  

>>> Potężna broń duchowa w zmaganiu ze złym duchem – modlitwy do Michała Archanioła

O wstąpieniu do klasztoru przyszła błogosławiona marzyła już mając 8 lat. Niestety, jej rodzice, a szczególnie ojciec, wymarzyli sobie dla córki karierę artystyczną. 

Do sakramentu I Komunii i bierzmowania przygotował ją ojciec kapucyn Leander Lendzian, który pozostał jej kierownikiem duchowym do 1879 r. Zakonnik rozpoznał w niej powołanie i utwierdzał ją w przekonaniu, że założenie zgromadzenia jest dobrym pomysłem.  

Zakonnica 

W 1864 r. w Cannes Franciszka złożyła prywatny ślub czystości. Jej ojciec nie był jednak zadowolony ze sprzeciwu wobec planów matrymonialnych, które dla niej szykował. Tym samym przyszła błogosławiona obiecała mu, że pozostanie z rodziną, dopóki będzie żył. Na krótko przed śmiercią jej ojciec nawrócił się. Zmarł w 1870 r. pojednany z Bogiem. 

W tym samym roku Franciszka wstąpiła do zakonu. Najpierw była tercjarką franciszkańską, potem utworzyła i zorganizowała nowe zgromadzenie zakonne Najświętszej Rodziny z Nazaretu – czyli nazaretanki. Pierwszy dom zakonny nowego zgromadzenia powstał jednak dopiero pięć lat później w Rzymie, gdyż w Polsce nie było to możliwe. Założycielka przybrała wówczas imię Maria od Pana Jezusa Dobrego Pasterza. W tym czasie, zajęta wieloma sprawami, przyszła błogosławiona odzyskała całkowicie zdrowie. 

W Polsce 

W 1881 r. Franciszce udało się założyć dom zakonny również w Krakowie. Członkinie nowego zgromadzenia od razu zaczęły pracę w szkołach, domach opieki, sierocińcach i internatach. Siostry te pomagały również biednym oraz zajmowały się wychowaniem, zwłaszcza religijnym, zaniedbanych dzieci. Ponadto niosły też pomoc samotnym matkom oraz rodzinom zmagającym się z wieloma problemami. 

>>> Lauren Daigle dostała kolejną nagrodę. Jej piosenka od 111 tygodni jest na szczycie listy przebojów [WIDEO]

Misjonarka 

W 1885 r. Maria, poproszona przez kierownika Misji Polskiej w Ameryce, wraz z 11 innymi siostrami zakonnymi wyjechała na misje. Wkrótce nowe placówki założonego przez nią zgromadzenia zostały otwarte też we Francji i Anglii. Kobiety pomagały emigrantom w prowadzeniu życia religijnego, posługiwały też w szpitalach i zajmowały się biednymi i zagubionymi dziećmi. Swoją pomoc niosły nie tylko Polonii, lecz także wielu innym narodom. 

>>> Na cześć św. Cecylii. Kiedy to usłyszysz, zadrży Twoja dusza [WIDEO]

Błogosławiona  

Maria zmarła 21 listopada 1902 r. w Rzymie. Już dziewiętnaście lat później rozpoczął się jej proces beatyfikacyjny. W 1980 r. Jan Paweł II ogłosił dekret o heroiczności jej cnót, a 23 kwietnia 1989 r. w Rzymie dokonał jej beatyfikacji, nazywając ją błogosławioną “apostołką godności ogniska rodzinnego”. 2 czerwca 2019 r. relikwie zakonnicy wprowadzono do warszawskiej Świątyni Opatrzności Bożej. Jej wspomnienie liturgiczne przypada 25 listopada.  

Zobacz także