Senat RP upamiętnił 300. rocznicę kanonizacji św. Stanisława Kostki – patrona Polski

Senat upamiętnił 300. rocznicę kanonizacji Stanisława Kostki – patrona Polski – uznając rok 2026 za czas szczególnej pamięci o świadectwie jego życia. Uchwała głosi, że był on postacią, która na trwałe wpisała się w religijne, moralne i kulturowe dziedzictwo naszej ojczyzny i Europy.

Stanisław Kostka został kanonizowany 31 grudnia 1726 r. przez papieża Benedykta XIII. Wcześniej, 14 sierpnia 1606 r., papież Paweł V ogłosił go błogosławionym. Tym samym był pierwszym błogosławionym jezuitą w historii Kościoła. Założyciela Towarzystwa Jezusowego Ignacego z Loyoli papież beatyfikował 27 lipca 1609 r.

W 300. rocznicę kanonizacji Stanisława Kostki Senat Rzeczypospolitej Polskiej oddał mu hołd nazywając „jednemu z najważniejszych patronów duchowych Polski, patronowi dzieci i młodzieży, a zarazem postaci, która na trwałe wpisała się w religijne, moralne i kulturowe dziedzictwo naszej Ojczyzny, jak i Europy”.

Stanisław Kostka urodził się 28 grudnia 1550 r. w Rostkowie na Mazowszu. Był synem Jana, kasztelana zakroczymskiego i Małgorzaty z Kryskich. W wieku 14 lat razem z bratem Pawłem, został wysłany do prowadzonego przez zakon jezuitów Collegium Nobilium w Wiedniu, gdzie nauczył się języka łacińskiego, niemieckiego oraz greckiego.

Chcąc wstąpić do zakonu jezuitów Stanisław opuścił Wiedeń bez wiedzy swojego opiekuna i brata. „Wyrzekł się dość znacznej ojcowizny, pozostawił odzież, której używał w domu i w szkole, a przywdziawszy płócienne i pospolite odzienie, z kijem w ręku udał się w drogę jak zwyczajny ubogi prostak” – czytamy w sprawozdaniu rocznym o stanie Kolegium Towarzystwa Jezusowego w Wiedniu.

Z dokumentów zakonu wynika również, że młodzieniec dotarł do Rzymu w październiku 1567 r. i został przyjęty do nowicjatu, który znajdował się przy kościele św. Andrzeja. Czytamy tam, że „swoją duchową dojrzałością i rozmodleniem budował otoczenie”.

„Jego decyzja o podjęciu drogi powołania, mimo sprzeciwu otoczenia oraz determinacja w dążeniu do realizacji wyznaczonego celu stanowiły wyraz dojrzałości duchowej i osobistej odwagi. Było to świadectwo, że Polska potrafi wychowywać ludzi sumienia, zdolnych do podejmowania odpowiedzialnych decyzji w imię wyższych wartości” – napisano w uchwale Senatu.

Zwrócono uwagę, że jako członek Towarzystwa Jezusowego, Kostka stał się częścią jednego z najważniejszych nurtów edukacyjnych ówczesnej Europy. Przypomniano, że prowadzone przez jezuitów szkoły i kolegia odegrały kluczową rolę w kształtowaniu elit intelektualnych i duchowych kontynentu, a jego postać była w nich stawiana za wzór młodzieży.

„Jego przykład ukazuje, że siła wspólnot opiera się nie tylko na potencjale gospodarczym czy militarnym, lecz również na wartościach, które kształtują obywateli i całe społeczeństwa” – napisano.

Jak oceniono, „współczesna Polska, stojąca wobec wyzwań związanych z wychowaniem młodego pokolenia, potrzebuje jasnych i trwałych wzorców”.

– Święty Stanisław Kostka pozostaje symbolem młodości przeżywanej odpowiedzialnie, odwagi w podejmowaniu decyzji oraz wierności zasadom moralnym i duchowym – wskazano. 300. rocznica kanonizacji św. Stanisława Kostki powinna stać się okazją do przypomnienia jego życia i przesłania, szczególnie młodemu pokoleniu Polaków – uznał Senat Rzeczypospolitej Polskiej.

Wskazał także rok 2026 czasem szczególnej pamięci o świadectwie życia Kostki i dziedzictwie, które pozostawił.

Śluby zakonne Stanisław Kostka złożył w pierwszych miesiącach 1568 r. mając 18 lat. Kilka miesięcy później, w sierpniu 1568 r. zachorował na malarię i po kilku dniach zmarł w wigilię Święta Wniebowzięcia Matki Bożej.

>>> Sejm za zakazem korzystania z komórek w podstawówkach i przedszkolach

Beatyfikował go w 1602 r. papież Paweł V, tym samym bł. Stanisław stał się pierwszym błogosławionym jezuitą w historii Kościoła. Założyciela Towarzystwa Jezusowego Ignacego z Loyoli papież beatyfikował 27 lipca 1609 r.

W roku 1674 ten sam papież ogłosił bł. Stanisława jednym z głównych patronów Korony Polskiej i Wielkiego Księstwa Litwy. Dekret kanonizacyjny wydał papież Klemens XI w 1714 r. Jednak z powodu śmierci obrzędu uroczystej kanonizacji dokonał jego następca papież Benedykt XIV 31 grudnia 1726 r.

W roku 1962, papież Jan XXIII potwierdził trwający od 1674 r. patronat św. Stanisława Kostki nad Polską i ogłosił go szczególnym patronem młodzieży polskiej.

W Kościele powszechnym św. Stanisława Kostka wspominany jest 13 listopada. W 1974 r. Kościół w Polsce przeniósł je w kraju na 18 września, aby „młody święty błogosławił swoim podopiecznym na początku roku szkolnego”.

Relikwie św. Stanisław spoczywają w kościele św. Andrzeja na Kwirynale w Rzymie.

Zgodnie z decyzją papieża Grzegorza XV z 1621 r. czaszkę św. Stanisława przewieziono do Polski, gdzie na mocy dekretu króla Władysława IV Wazy spoczęła w kościele Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Krakowie. Wskutek kasaty zakonów pod koniec XVIII wieku, czaszka zaginęła.

W Polsce część relikwii (cząstka małego palca) została sprowadzona po raz pierwszy w roku 1744 do drewnianej kaplicy w Rostkowie, ale ok. 1861 zaginęła. W związku z tym, po raz kolejny sprowadzono relikwie w 1926 r. Największe znajdującą się obecnie w kaplicy nowicjatu jezuitów w Starej Wsi koło Brzozowa.