słowo do Słowa, 11 listopada 2026

Z Ewangelii wg św. Łukasza (Łk 17,11-19) 

Zdarzyło się, że Jezus, zmierzając do Jeruzalem, przechodził przez pogranicze Samarii i Galilei. Gdy wchodzili do pewnej wsi, wyszło naprzeciw Niego dziesięciu trędowatych. Zatrzymali się z daleka i głośno zawołali: „Jezusie, Mistrzu, ulituj się nad nami!”. 

Na ten widok rzekł do nich: „Idźcie, pokażcie się kapłanom!”. A gdy szli, zostali oczyszczeni. 

Wtedy jeden z nich, widząc, że jest uzdrowiony, wrócił, chwaląc Boga donośnym głosem, padł na twarz u Jego nóg i dziękował Mu. A był to Samarytanin. 

Jezus zaś rzekł: „Czyż nie dziesięciu zostało oczyszczonych? Gdzie jest dziewięciu? Czy się nie znalazł nikt, kto by wrócił i oddał chwałę Bogu, tylko ten cudzoziemiec?”. Do niego zaś rzekł: „Wstań, idź, twoja wiara cię uzdrowiła”. 

Ewangelia o uzdrowionym Samarytaninie szczególnie skłania nas do refleksji w taki dzień, jak dziś – właśnie 11 listopada, w Święto Niepodległości. To dzień, w którym mamy okazję zatrzymać się i podziękować za wolność, którą dziś możemy się cieszyć. Podobnie jak uzdrowiony człowiek wrócił do Jezusa, by wyrazić swoją wdzięczność, tak my możemy dziś spojrzeć na historię naszego kraju i przypomnieć sobie, jak wiele zawdzięczamy tym, którzy walczyli o jego niepodległość. Wdzięczność nie powinna być jednak tylko wspomnieniem przeszłości. Jest również zobowiązaniem, by troszczyć się o to, co otrzymaliśmy, i przekazywać kolejnym pokoleniom pamięć o tych, którzy swoją odwagą i poświęceniem przyczynili się do tego, że możemy dziś żyć w wolnej Polsce. 

Zobacz także