słowo do Słowa, 19 maja 2026

Z Ewangelii według św. Jana: W czasie ostatniej wieczerzy Jezus, podniósłszy oczy ku niebu, rzekł: „Ojcze, nadeszła godzina. Otocz swego Syna chwałą, aby Syn Ciebie nią otoczył i aby mocą władzy udzielonej Mu przez Ciebie nad każdym człowiekiem dał życie wieczne wszystkim tym, których Mu dałeś. A to jest życie wieczne: aby znali Ciebie, jedynego prawdziwego Boga, oraz Tego, którego posłałeś, Jezusa Chrystusa. Ja Ciebie otoczyłem chwałą na ziemi przez to, że wypełniłem dzieło, które Mi dałeś do wykonania. A teraz Ty, Ojcze, otocz Mnie u siebie tą chwałą, którą miałem u Ciebie wpierw, zanim świat powstał. Objawiłem imię Twoje ludziom, których Mi dałeś ze świata. Twoimi byli i Ty Mi ich dałeś, a oni zachowali słowo Twoje. Teraz poznali, że wszystko, cokolwiek Mi dałeś, pochodzi od Ciebie. Słowa bowiem, które Mi powierzyłeś, im przekazałem, a oni je przyjęli i prawdziwie poznali, że od Ciebie wyszedłem, oraz uwierzyli, że Ty Mnie posłałeś. Ja za nimi proszę, nie proszę za światem, ale za tymi, których Mi dałeś, ponieważ są Twoimi. Wszystko bowiem moje jest Twoje, a Twoje jest moje, i w nich zostałem otoczony chwałą. Już nie jestem na świecie, ale oni są jeszcze na świecie, a Ja idę do Ciebie”. 

Jezus pozwala nam „podglądać” Jego wyjątkową więź z Ojcem. Zdumiewa i onieśmiela mnie, jak bardzo jest ona naznaczona całkowitym wyrzeczeniem się siebie. Wzajemne oddawanie siebie, otaczanie chwałą Syna przez Ojca i Ojca przez Syna. Trudna, wręcz niepojęta jest tajemnica Trójcy Święty. Wiemy jednak na pewno, że Bóg jest relacyjny, a niepojęta relacja Osób Boskich jest wzorem budowania więzi. Jezus wzywa nas, byśmy też oddawali się tej miłości „nie z tego świata”, która przenika przez doskonałą relację trynitarną (czyli Trójcy Świętej). 

Zobacz także