słowo do Słowa, 24 października 2026

Z Ewangelii według świętego Łukasza (Łk 13,1-9) 

W tym czasie przyszli jacyś ludzie i donieśli Jezusowi o Galilejczykach, których krew Piłat zmieszał z krwią ich ofiar. Jezus im odpowiedział: „Czyż myślicie, że ci Galilejczycy byli większymi grzesznikami niż inni mieszkańcy Galilei, iż to ucierpieli? Bynajmniej, powiadam wam; lecz jeśli się nie nawrócicie, wszyscy podobnie zginiecie. Albo myślicie, że owych osiemnastu, na których zwaliła się wieża w Siloam i zabiła ich, było większymi winowajcami niż inni mieszkańcy Jeruzalem? Bynajmniej, powiadam wam; lecz jeśli się nie nawrócicie, wszyscy tak samo zginiecie”. 

I opowiedział im następującą przypowieść: „Pewien człowiek miał zasadzony w swojej winnicy figowiec; przyszedł i szukał na nim owoców, ale nie znalazł. Rzekł więc do ogrodnika: «Oto już trzy lata, odkąd przychodzę i szukam owocu na tym figowcu, a nie znajduję. Wytnij go, po co jeszcze ziemię wyjaławia?». Lecz on mu odpowiedział: «Panie, jeszcze na ten rok go pozostaw, aż okopię go i obłożę nawozem; i może wyda owoc. A jeśli nie, w przyszłości możesz go wyciąć»”. 

Bóg nie chce dowalić Ci za Twoje grzechy. Nie działa w taki sposób. Lęk w relacji z Bogiem zakłada fałszywy obraz Jego miłości do nas. Niemniej, od Niego wyszliśmy i do Niego zmierzamy, dlatego warto porzucić grzech, wybrać życie z miłością, z Jezusem. Bóg ma do mnie i Ciebie tyle cierpliwości, że zawsze na nas czeka, zawsze w nas wierzy. Często trudno nam to sobie nawet wyobrazić, bo nikt inny nie działa w ten sposób. Tylko On tak nas kocha. 

Zobacz także