słowo do Słowa, 28 marca 2026

Z Ewangelii wg św. Jana: Wielu spośród Żydów przybyłych do Marii, ujrzawszy to, czego Jezus dokonał, uwierzyło w Niego. Niektórzy z nich udali się do faryzeuszów i donieśli im, co Jezus uczynił. Arcykapłani więc i faryzeusze zwołali Sanhedryn i rzekli: „Cóż zrobimy wobec tego, że ten człowiek czyni wiele znaków? Jeżeli Go tak pozostawimy, to wszyscy uwierzą w Niego, a przyjdą Rzymianie i zniszczą nasze miejsce święte i nasz naród”. Wówczas jeden z nich, Kajfasz, który w owym roku był najwyższym kapłanem, rzekł do nich: „Wy nic nie rozumiecie i nie bierzecie tego pod rozwagę, że lepiej jest dla was, aby jeden człowiek umarł za lud, niżby miał zginąć cały naród”. Tego jednak nie powiedział sam od siebie, ale jako najwyższy kapłan w owym roku wypowiedział proroctwo, że Jezus ma umrzeć za naród, i nie tylko za naród, ale także po to, by rozproszone dzieci Boże zgromadzić w jedno. Tego więc dnia postanowili Go zabić. Odtąd Jezus już nie występował otwarcie wśród Żydów, tylko odszedł stamtąd do krainy w pobliżu pustyni, do miasta zwanego Efraim, i tam przebywał ze swymi uczniami. A była blisko Pascha żydowska. Wielu przed Paschą udawało się z tej okolicy do Jerozolimy, aby się oczyścić. Oni więc szukali Jezusa i gdy stanęli w świątyni, mówili jeden do drugiego: „Jak wam się zdaje? Czyżby nie miał przyjść na święto?”. Arcykapłani zaś i faryzeusze wydali polecenie, aby każdy, ktokolwiek będzie wiedział o miejscu Jego pobytu, doniósł o tym, by można było Go pojmać.

Arcykapłani i faryzeusze kalkulują z zimną krwią. Planowe i uporządkowane podchodzenie do naszych spraw jest jak najbardziej chwalebne. Gorzej, gdy z chłodną precyzją planujemy zło, bo wyliczyliśmy, że przyniesie nam to więcej doraźnych korzyści niż postępowanie zgodne z miłością oraz wolą Bożą. Przemycę jakieś małe kłamstewko, żeby się usprawiedliwić; zrzucę winę na kogoś innego; nie będę się przypominał, że jestem dłużny komuś pieniądze – może zapomni; będę kogoś chłodno traktować w ramach zemsty, żeby poczuł się źle. Te z pozoru mało znaczące rzeczy mogą zamienić się w kulę śnieżną, która pociągnie za sobą coraz to większe grzechy lub krok po kroku będzie niszczyć nasze relacje międzyludzkie i nasze sumienia. Świadome, dobrowolne i zaplanowane zło – nawet jeśli „małe” – bardzo szybko wyniszcza naszą duszę i oddala nas od Boga.

Zobacz także