słowo do Słowa, 8 lipca 2026

Słowa Ewangelii wg św. Mateusza (Mt 10,1-7) 

Jezus przywołał do siebie dwunastu swoich uczniów i udzielił im władzy nad duchami nieczystymi, aby je wypędzali i leczyli wszystkie choroby i wszelkie słabości. 

A oto imiona dwunastu apostołów: pierwszy – Szymon, zwany Piotrem, i brat jego Andrzej, potem Jakub, syn Zebedeusza, i brat jego Jan, Filip i Bartłomiej, Tomasz i celnik Mateusz, Jakub, syn Alfeusza, i Tadeusz, Szymon Gorliwy i Judasz Iskariota, ten, który Go zdradził. 

Tych to Dwunastu wysłał Jezus i dał im takie wskazania: „Nie idźcie do pogan i nie wstępujcie do żadnego miasta samarytańskiego. Idźcie raczej do owiec, które poginęły z domu Izraela. Idźcie i głoście: Bliskie już jest królestwo niebieskie”. 

Czasami szukamy ludzi, którym można pomóc gdzieś daleko – na innych kontynentach lub dokładając się do zbiórki zorganizowanej w internecie. I to oczywiście chwalebne, że uczestniczymy w projektach, które wspierają potrzebujących w innym kraju czy wpłacamy na jakiś szczytny cel. Dobrze jednak rozejrzeć się wokół siebie. Może w mieszkaniu obok mieszka ktoś, kto czuje się samotny? Może ktoś z naszej rodziny potrzebuje wsparcia? Może ktoś z naszych przyjaciół jest chory i przydałaby mu się pomoc? Może na naszym osiedlu widzimy starszą osobę, która sama musi nosić ciężkie zakupy? Może jest jakaś lokalna inicjatywa, która ma ulepszyć życie w naszej okolicy? 

Możliwości jest dużo. Działajmy więc na rzecz tych, którzy są daleko, ale nie zapominajmy jednocześnie o tych, którzy są blisko. To właśnie tutaj, w naszej okolicy i wśród naszych najbliższych, zazwyczaj możemy zrobić najwięcej. 

Zobacz także