Stolica Apostolska w ONZ: zrównoważony rozwój uwzględnia przyszłe pokolenia

Zrównoważony rozwój to taki, który zaspokaja potrzeby obecnego pokolenia bez ograniczania możliwości zaspokojenia potrzeb przyszłych pokoleń – wskazał abp Christophe Zakhia El-Kassis. Stały obserwator Stolicy Apostolskiej przy Organizacji Narodów Zjednoczonych 12 października wygłosił oświadczenie podczas 81. sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ, w ramach debaty o zrównoważonym rozwoju.

Abp El-Kassis przypomniał, że „zrównoważony rozwój, którego nadrzędnym celem jest wyeliminowanie ubóstwa we wszystkich jego formach i wymiarach, dąży do osiągnięcia równowagi między trzema wzajemnie powiązanymi filarami: społecznym, gospodarczym i środowiskowym”. Podkreślił znaczenie czynników kulturowych, moralnych i duchowych, które również w tym kontekście muszą być brane pod uwagę.

Zmiany klimatyczne wpływają nie tylko na środowisko

Przedstawiciel Watykanu zwrócił uwagę na daleko idące skutki kryzysu klimatycznego dla społeczności, źródeł utrzymania rodzin i przyszłych pokoleń, w tym na jego konsekwencje dla bezpieczeństwa żywnościowego, zdrowia, migracji, kultury i konfliktów. 

Ekologia integralna

Odwołując się do koncepcji ekologii integralnej, arcybiskup zaznaczył, że troska o stworzenie i troska o osobę ludzką są wzajemnie powiązanymi wymiarami naszej wspólnej odpowiedzialności.

„To rozumienie leży u podstaw ekologii integralnej, która polega na uznaniu, że troska o stworzenie jest nierozerwalnie związana z troską o duchowe, moralne i kulturowe wymiary osoby ludzkiej” – mówił.

Rozwiązania technologiczne i ekonomiczne to za mało

Jak podkreślił stały obserwator Stolicy Apostolskiej przy ONZ, choć rozwiązania technologiczne i instrumenty ekonomiczne odgrywają ważną rolę, nie są one w stanie rozwiązać głębszych czynników społecznych, moralnych i kulturowych przyczyniających się do kryzysu.

Przesłanie Leona XIV

Na zakończenie abp El-Kassis odwołał się do nauczania Leona XIV, który podkreśla, że troska o stworzenie staje się wyrazem człowieczeństwa i solidarności: „Dlatego społeczność międzynarodowa powinna przyjąć tę integralną perspektywę, uznając, że troska o stworzenie i troska o osobę ludzką nie są konkurującymi ze sobą priorytetami, lecz wzajemnie powiązanymi wymiarami wspólnej i dzielonej odpowiedzialności”.

Zobacz także