Temat żałoby po utracie dziecka nie dotyczy jedynie matek. Dziś Dzień Dziecka Utraconego

„Bo nie ma stópki zbyt małej by nie pozostawiła na tym świecie śladu”. Słowa te są mottem obchodzonego 15 października Dnia Dziecka Utraconego. To dzień pamięci, modlitwy, nadziei i wsparcia.

– Utracenie dziecka to sytuacja bardzo trudna, to sytuacja, na którą nikt nie jest przygotowany – podkreślił o. Tadeusz Iwaszczyszyn, paulin, który towarzyszył rodzinom w pogrzebach dzieci utraconych. – Atmosfera tego dnia nie jest wesoła, a jednocześnie pełna nadziei – powiedział, uwrażliwiając, w szczególności kapłanów, że przy rodzicach i rodzinach po stracie trzeba po prostu „być”. Paulin podkreślił, że każde życie ma swoją wartość, każde życie jest święte.

>>> Dzień Dziecka Utraconego

Mama, tata, małżeństwo, rodzina, żałoba

Pani Małgorzata mieszka w Wiedniu. Od 43 lat jest żoną. Razem z mężem Andrzejem mają piątkę dorosłych dzieci. Są też dziadkami. Pamiętają jednak o swoim szóstym dziecku, któremu nigdy nie było dane się narodzić. Pani Małgorzata opowiedziała, że zmarło ono w ósmym tygodniu życia płodowego. Przyznała, że to wydarzenie w jej życiu skłoniło do zwierzeń jej mamę, która także straciła dziecko będąc w pierwszej ciąży. To wtedy pani Małgorzata uświadomiła sobie, że ma rodzeństwo.

O. Tadeusz Iwaszczyszyn odnosząc się do swoich doświadczeń towarzyszenia rodzinom po stracie dzieci przypomniał, że temat żałoby nie dotyczy jedynie matek. To także sprawa, ojców, rodzeństwa nienarodzonych dzieci, babć, dziadków oraz wszystkich członków rodziny, którym utracony człowiek był bliski. Zwrócił też uwagę, że każdy przeżywa ten czas na swój sposób.

Imię

Pani Małgorzacie ulgę przyniosło nadanie swojemu dziecku imienia. Kobieta ze wzruszeniem podzieliła się świadectwem procesu poszukiwania go. Choć trwało to latami, dziś wie, że jej dziecko ma na imię Albert.

Ewa Słuszniak, diecezjalna doradczyni życia rodzinnego w Archidiecezji Częstochowskiej, przypomina o obchodach Dnia Dziecka Utraconego w Archidiecezji Częstochowskiej. Jako mama, która także doświadczyła straty, wie, że ważne w tym dniu jest skupienie się właśnie na rodzicach. – Chcemy ich wesprzeć bardzo szczególnie – zaznaczyła. W Częstochowie, w Sanktuarium św. Józefa (ul. Okrzei 41) o godz. 17.30 w tym dniu rozpocznie się modlitwa różańcowa w intencji rodziców. Następnie o godz. 18 będzie sprawowana Msza św. – To jest Eucharystia właśnie za nich, żeby Bóg przyszedł do nich z taką siłą i łaską, aby mogli przetrwać ból i stratę – wyjaśnia doradczyni. Kolejny punkt to adoracja, podczas której, każdy rodzic będzie mógł zapalić przy ołtarzu światełko pamięci symbolizujące jego utracone dziecko. To czas, kiedy rodzice mogą nazwać swoje dziecko po imieniu; dla wielu staje się on momentem przełomowym w przeżywaniu żałoby.

>>> Kiedy następne? Nie pytaj. Bo sama chciałabym wiedzieć [FELIETON]

Pochówek, także symboliczny

Pani Małgorzata straciła swoje dziecko wiele lat temu, mając 23 lata. Pamięć o nim przez długo nosiła w sobie, a gdy 15 lat temu dowiedziała się o miejscu, w którym można pożegnać swoje dziecko, postanowiła skorzystać z tej możliwości.

Jak przypomina ks. Robert Ryba, duszpasterz rodziców po stracie dziecka w diecezji przemyskiej, rodzicom, którzy stracili dziecko, przysługują prawa zarówno jeśli chodzi o prawo kościelne, jaki i państwowe. Kapłan wyjaśnił, że dzieci poronione lub martwo urodzone nie były ochrzczone, dlatego Kościół poleca je Bożemu Miłosierdziu podczas przeznaczonego dla nich obrzędu pogrzebu. Jednocześnie stanowczo podkreśla, że dzieciom tym należy się szacunek. – W trakcie Mszy św. modlitwy mają charakter dziękczynny za życie i świętość tego dziecka – powiedział. Wyjaśnił też na czym polega „chrzest pragnienia”; jeśli zamiarem rodziców było ochrzczenie dziecka po jego narodzeniu, a zmarło ono przedwcześnie, wtedy można mówić właśnie o „chrzcie pragnienia”. Te działania są namacalnym potwierdzeniem, że Kościół także czynami podąża za swoim nauczaniem – życie człowieka zaczyna się w chwili poczęcia. Przypomniał, że także prawo państwowe pozwala na pochówek martwo urodzonego dziecka. – To dziecko można zarejestrować w Urzędzie Stanu Cywilnego, ale do tego należy znać jego płeć – powiedział kapłan. Zaznaczył też, że na początkowym etapie ciąży do określenia płci potrzebne są badania genetyczne, wykonywane na koszt rodziców. Kolejne prawo, to możliwość odebrania dokumentacji szpitalnej. Przypomniał o medycznym rozgraniczeniu: strata dziecka do 22 tygodnia ciąży nazywana jest poronieniem, a strata dziecka powyżej 22 tygodnia ciąży nazywana jest martwym urodzeniem. Kapłan przypomniał również o możliwości uzyskania zasiłku pogrzebowego na pochówek swojego dziecka. Kolejne prawa to przysługujący matce urlop macierzyński i prawo do odszkodowania w przypadku opłacania polisy ubezpieczeniowej. Kolejna ważna sprawa to prawo do diagnostyki – rodzice mogą poznać przyczynę śmierci swojego dziecka.

Wiara niosąca ulgę

Pani Małgorzata i jej mąż, Andrzej, należą do Domowego Kościoła. Jak podkreśliła kobieta, modlitwa całej wspólnoty w intencji nich samych i ich dziecka po jego stracie, była dużym umocnieniem i pociechą.

Na Jasnej Górze działa Centralny Ośrodek Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego. Jak wyjaśnia posługująca w nim s. Joanna Cybułka z Instytutu Zakonnego Apostołek Jezusa Ukrzyżowanego, modlitwą otaczają dzieci zagrożone aborcją oraz ich rodziny. Do tej wspólnoty modlących się należy także pani Małgorzata, która przyznała, że modlitwa za dzieci zagrożone śmiercią daje jej wiele. Sama będąc doświadczona niezawinioną przez siebie stratą dziecka w swoim łonie, chętnie podejmuje modlitwę za inne maleństwa. Jednocześnie przypomniała, że dzieci utracone, to tak naprawdę wszystkie dzieci, które osierociły swoich rodziców, bez względu na ich wiek.

Dziś na Jasnej Górze wieczornej modlitwie apelowej przewodniczyć będzie bp Artur Ważny. Ordynariusz diecezji sosnowieckiej modlić się będzie w intencji dzieci utraconych.