Watykan chce dialogu z lefebrystami. Ale stawia warunek [KOMENTARZ]

Bractwo Kapłańskie św. Piusa X, czyli tzw. lefebryści, chce wyświęcić kolejnych biskupów bez zgody papieża. Stolica Apostolska przestrzega przed ekskomuniką, ale jednocześnie proponuje drogę dialogu i porozumienia.

Prefekt Dykasterii Nauki wiary spotkał się z przełożonym Bractwa Kapłańskiego św. Piusa X (FSSPX). To spotkanie jest bezpośrednią reakcją na zapowiedź lipcowego sakramentu święceń biskupich dla duchownych należących do bractwa. Watykan nie wydał na nie zgody. I chyba nie zamierza zmieniać zdania. Proponuje jednak bractwu zbliżenie się do pełnej jedności z Rzymem.

Ustalenie wymagań

Watykan oczekuje od bractwa wspólnego przyjrzenia się kwestiom dotyczącym nauczania Soboru Watykańskiego II. Najbardziej kluczowe są kwestie związane choćby z dialogiem międzyreligijnym czy liturgią. Jak podaje komunikat „celem tego podejścia byłoby wskazanie, w omawianych kwestiach, minimalnych wymagań, niezbędnych do pełnej komunii z Kościołem katolickim, a w konsekwencji dla ustalenia statutu kanonicznego bractwa, wraz z innymi aspektami wymagającymi dalszego zgłębienia”. Komunikat Dykasterii Nauki Wiary podaje, że możliwość prowadzenia dialogu zakłada, że bractwo zawiesi decyzję o święceniach biskupich.

>>> Przełożony Bractwa św. Piusa X w Watykanie [KOMUNIKAT]

Okoliczności do prowadzenia rozmów są dobre. Fakt, że Leon XIV jest dopiero na początku swojego pontyfikatu może pomóc w otwarciu nowego rozdziału w relacjach Stolicy Apostolskiej z lefebrystami. Trudno na ten moment mówić o jakimkolwiek przełomie. Nie wiemy, jaka będzie odpowiedź ks. Davide Pagliaraniego na propozycję kard. Victora Manuela Fernandeza. W tożsamość bractwa wpisana jest przecież niezgoda na wiele współczesnych działań Kościoła. Trudno wyobrazić sobie, aby na przestrzeni kilku miesięcy udało się zniwelować tak duże podziały.

Kim są lefebryści?

Bractwo Kapłańskie Świętego Piusa X to katolickie, tradycjonalistyczne stowarzyszenie życia apostolskiego o nieuregulowanym statusie kanonicznym. Liczy około tysiąca członków. Założył je abp Marcel Lefebvre w 1970 r. jako odpowiedź na II Sobór Watykański. Lefebryści pozostali przy odprawianiu mszy św. w starym rycie i odrzucili nauczanie Soboru m.in. na temat ekumenizmu, dialogu międzyreligijnego czy wolności religijnej. W 1975 r. Lefebvre bez zgody ordynariusza udzielił święceń trzem klerykom, co spowodowało utratę przez Bractwo aprobaty Kościoła. W 1988 r., nie mając zgody Rzymu, udzielił święceń biskupich czterem prezbiterom, co zaciągnęło na całą piątkę ekskomuniki. Została ona zdjęta z wyświęconych biskupów dopiero przez papieża Benedykta XVI.

Katolik u lefebrystów

O ile w latach osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych reakcje Rzymu wobec założycieli bractwa były zdecydowane, to w późniejszych latach nastąpiła zmiana kursu. Już w 2003 r. komisja Ecclesia Dei oświadczyła, że można wypełnić obowiązek niedzielny na mszy św. sprawowanej przez kapłana FSSPX.

„Nie jest grzechem uczestnictwo we mszy w kaplicy FSSPX, gdy wierny nie czyni tego z chęci zdystansowania się od papieża, lecz z chęci uczestnictwa w mszy w rycie trydenckim” – ustalono.

Trzeba jednak zaznaczyć, że zgodnie z tymi postanowieniami uznaje się, że „kapłani FSSPX są ważnie wyświęceni, ale są suspendowani, a msze św. sprawowane przez nich są ważne, choć czynione wbrew prawu kościelnemu”.

Relacje Stolicy Apostolskiej z Bractwem Kapłańskim św. Piusa X są więc szorstkie. Ale są. Na pewno z korzyścią dla wiernych związanych z lefebrystami byłoby poszukanie chociaż niewielkich ścieżek dialogu. Od tego, jaki kurs przyjmie Leon XIV będzie zależało to, jak te relacje będą wyglądały przez kolejne dziesięciolecia.

Zobacz także