Wiedeń: uroczysta oktawa w 300. rocznicę kanonizacji św. Stanisława Kostki

Tradycyjna oktawa w Kaplicy św. Stanisława Kostki w Wiedniu w dniach 13–20 listopada będzie w tym roku przebiegać bardzo uroczyście. Okazją ku temu jest 300. rocznica jego kanonizacji: 31 grudnia 1726 r. polski nowicjusz jezuita został kanonizowany przez papieża Benedykta XIII. Wspomnienie liturgiczne św. Stanisława Kostki (1550–1568) jest obchodzone w archidiecezji wiedeńskiej 13 listopada.

Tegoroczne obchody otworzy 13 listopada o godzinie 18 biskup pomocniczy archidiecezji katowickiej Grzegorz Olszowski. Punktem kulminacyjnym będzie uroczysta Msza św. pod przewodnictwem arcybiskupa Wiednia, Josefa Grünwidla, 18 listopada o godzinie 7.30, poinformowała archidiecezja wiedeńska. Będzie to kontynuacją tradycji wizyt w tym dniu arcybiskupów Wiednia, wśród których byli m.in. kardynałowie: Theodor Innitzer, Franz König i Christoph Schönborn.

Oktawa św. Stanisława obchodzona jest od prawie 300 lat: zapoczątkowana w połowie XVIII wieku, rozpoczyna się corocznie 13 listopada, w liturgiczne wspomnienie świętego, i trwa do 20 listopada. O tej tradycji mówią historyczne kroniki oraz liczne publikacje, zarówno literackie jak i prasowe opisujące dość szczegółowo obchody tego święta. Każdego dnia celebrowano tu po kilka Mszy świętych. Już w 1748 roku „Wiener Diarium” poinformował o uczestnictwie cesarzowej Mari Teresy i księżniczki Charlotty Lotaryńskiej w ceremonii zamknięcia oktawy.

Ważnym źródłem potwierdzającym szczególne znaczenie wiedeńskiej Kaplicy św. Stanisława Kostki jest dokument „Ad perpetuam rei memoriam” papieża Piusa IX z 1877 r., na mocy którego wierni nawiedzający tę kaplicę 13 listopada, we wspomnienie św. Stanisława Kostki, oraz w czasie całej oktawy, mogli uzyskać odpust zupełny pod zwykłymi warunkami. Od 2021 r. istnieje również odrębna oktawa w języku polskim.

Cykl uroczystości liturgicznych sprawowany jest w domu, w którym przyszły polski święty, jeden z patronów Polski, patron ministrantów, polskich dzieci i młodzieży oraz Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży, jako 14-latek mieszkał wraz ze swoim starszym bratem Pawłem od marca 1566 do marca 1567 r. W tym samym domu mieszkał również późniejszy kardynał i prymas Polski, Bernard Maciejowski (1548–1608).

Stanisław Kostka uczęszczał od 1564 r. do szkoły jezuitów w Wiedniu przy placu Am Hof. Kiedy po dwóch latach konwikt jezuitów im. Cesarza Maksymiliana II został rozwiązany, zamieszkał wraz z bratem w, położonym przy sąsiedniej ulic Kurrentgasse, domu należącym do protestanta. W kilka miesięcy później ciężko zachorował i poprosił o Komunię świętą. Kiedy mu jej odmówiono, w cudowny sposób przyjął Komunię z rąk św. Barbary. Z tym okresem wiąże się też inna wizja: mówi ona, że Stanisławowi ukazała się Matka Boża, która w jego ręce położyła Dzieciątko Jezus i powiedziała, że Jezus życzy sobie, aby Stanisław wstąpił do zakonu jezuitów. Na dowód, że ta wizja była rzeczywistością, Matka Boża uzdrowiła Stanisława.

Ponieważ jego ojciec, mający wówczas rozległe wpływy polityczne, zdecydowanie sprzeciwiał się, aby jego syn wstąpił do zakonu jezuitów, wiedeńscy jezuici nie odważyli się go przyjąć do swojej wspólnoty. Dlatego Stanisław uciekł z Wiednia w 1567 r. i w przebraniu żebraka udał się pieszo do Augsburga, a następnie do Dillingen, gdzie spotkał się z prowincjałem niemieckiej prowincji jezuitów św. Piotrem Kanizjuszem. Ten posłał go dalej do Rzymu do generała zakonu św. Franciszka Borgiasza, który przyjął Stanisława do Towarzystwa Jezusowego. Św. Stanisław zmarł na skutek silnego krwotoku 15 sierpnia 1568 r., w dziesiątym miesiącu swego nowicjatu u jezuitów w Rzymie.

Kaplicę w pokoju, w którym mieszkał św. Stanisław na pierwszym piętrze domu przy Kurrentgasser urządzono już w 1583 r.: 13 lat po jego śmierci i na długo przed jego kanonizacją poświęcił ją ówczesny biskup wiedeński Johann Caspar Neubeck. Po kanonizacji w 1726 r. Maria Barbara Koller von Mohrenfeld zleciła ozdobienie kaplicy licznymi stiukami i motywami kwiatowymi w stylu rokoko. Uczynił to w latach 1740–1742 znany wówczas malarz Joachim von Sandrart. Obraz w głównym ołtarzu namalował w 1840 roku jezuita Franz Stecher. W kaplicy są też trzy obrazy ukazujące sceny z życia patrona młodzieży polskiej. Obraz przedstawiający przyjęcie św. Stanisława Kostki do zakonu jezuitów w Rzymie przez św. Ignacego Loyolę znajduje się w kościele jezuickim, tzw. uniwersyteckim, przy wiedeńskim Ignaz-Seipel-Platz. Od 2021 r. właścicielem domu i kaplicy jest austriacka prowincja jezuitów.

Od ponad dwóch dekad rektorem kaplicy jest o. Michael Zacherl. Jezuita podkreśla, że Stanisław jest ważnym wzorem do naśladowania, zwłaszcza dla młodzieży: „Szczególnie młodzi ludzie powinni na nowo odkryć Stanisława”. Jego determinacja, by podążać za powołaniem Boga, pomimo sprzeciwu rodziców, była „heroiczna”. Kaplica to coś więcej niż tylko miejsce historyczne: „Nawet dziś odwiedzający kaplicę doświadczają emanującej z niej wielkiej mocy”. Jego życzeniem jest, aby „ludzie zawsze znajdowali drogę do tej kaplicy i umacniali się w swojej determinacji wobec woli Boga”.

W okresie oktawy kaplica św. Stanisława przy Kurrentgasse 2 (1010 Wiedeń) jest otwarta od 13 do 20 listopada: od poniedziałku do piątku w godzinach 7-13 i 15–18, w soboty w godzinach 7–18, a w niedziele w godzinach 9–13.30 i 15–18.

Zobacz także