Zmarł ks. prof. Andrzej Szostek MIC

Zmarł ks. prof. Andrzej Szostek MIC, profesor nauk humanistycznych, filozof, etyk, rektor Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego w latach 1998–2004, uczeń Karola Wojtyły. Miał 81 lat.

Pogrzeb ks. Andrzeja Szostka MIC będzie miał miejsce w sobotę 25 lipca 2026 roku w kościele parafialnym pod wezwaniem Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Lublinie, ul. Bazylianówka 85

10:30 – różaniec

11:00 – Msza św.

Po Mszy św. ciało ks. Andrzeja zostanie złożone w mariańskiej kwaterze cmentarza przy ul. Unickiej.

Ks. prof. Andrzej Szostek

Ks. prof. Andrzej Szostek urodził się 9 listopada 1945 r. w Grudziądzu. Po uzyskaniu świadectwa dojrzałości w I Liceum Ogólnokształcącym im. Bolesława Chrobrego w Grudziądzu odbył studia teologiczne i filozoficzne w KUL. Magisterium z filozofii chrześcijańskiej otrzymał w 1969 r. na podstawie pracy Etyka jako nauka empiryczna w ujęciu T. Czeżowskiego i T. Kotarbinskiego, napisanej pod kierunkiem ks. doc. dra hab. Karola kard. Wojtyły.

Stopień doktora w zakresie filozofii chrześcijańskiej uzyskał w 1978 r. na podstawie rozprawy Filozoficzne aspekty dyskusji wokół norm ogólnie ważnych we współczesnej teologii pisanej pod kierunkiem, której promotorem był ks. doc. dr hab. Tadeusz Styczeń.

Habilitację w zakresie filozofii i socjologii – filozofii (etyki) otrzymał w 1989 r. na podstawie rozprawy. Natura – rozum – wolność. Filozoficzna analiza koncepcji twórczego rozumu we współczesnej teologii moralnej. Wszystkie tytuły uzyskał na Wydziale Filozofii KUL.

Należał do Zgromadzenia Księży Marianów. Pierwsze śluby zakonne złożył 15 sierpnia 1970 r., a wieczyste 15 sierpnia 1973 r. Od 2006 r. był radnym generalnym. Wyświęcony na kapłana został 23 czerwca 1974 r. w Górze Kalwarii.

Przez całą swą karierę naukową związany był z KUL. W latach 1992- 1996 był prorektorem a następnie przez dwie kadencje, w latach 1998 – 2004 r. rektorem KUL. Do emerytury w 2018 pozostawał kierownikiem katedry etyki. 

Zainteresowania badawcze ks. prof. Szostka dotyczyły takich zagadnień jak: argumentacja w etyce, etyka a antropologia, struktura sumienia, etyka szczegółowa (zwłaszcza znaczenie życia ludzkiego, etyka społeczna), myśl filozoficzna Karola Wojtyły.

Opublikował ok. 200 prac, w tym książki: Der Stein um den Menshen (wraz z Karolem Wojtyłą i Tadeuszem Styczniem) (Kevelser 1979), Normy i wyjątki (Lublin 1980), Miłości gdzie jesteś? Medytacje rekolekcyjne (wspólnie z Tadeuszem Styczniem) (Lublin 1986), Natura – rozum – wolność (Lublin 1989, książka została przetłumaczona na jęz. niemiecki i włoski), Pogadanki z etyki (Częstochowa 1993), Wokół godności prawdy i miłości (Lublin 1995). Jest redaktorem księgi pamiątkowej wydanej z okazji osiemdziesięciolecia KUL – Nauka i wiara. 80 lat KUL (Lublin 1999) oraz współredaktorem Codziennych pytań Antygony. Księgi pamiątkowej ku czci księdza Profesora Tadeusza Stycznia (Lublin 2001). Współpracował z redakcjami: „Ethos. Kwartalnika Instytutu Jana Pawła II KUL”, „Roczników Filozoficznych KUL”, „Zeszytów Naukowych KUL”, „Aletheia. An International Journal of Philosophy”, a także „Rivista di studi sulla persona e la famiglia Anthropotes”.

Był członkiem Wydziału Filozoficznego Towarzystwa Naukowego KUL, Lubelskiego Oddziału Towarzystwa Filozoficznego, Zarządu Instytutu Jana Pawła II i wiceprezesem Lubelskiego Towarzystwa Naukowego (od 2003). W latach 1992-1997 był członkiem Międzynarodowej Komisji Teologicznej.

Został odznaczony Orderem Palmes Académiques (2001), Medalem Komisji Edukacji Narodowej (2001), Premium Honorificum Lubelskiego Towarzystwa Naukowego (2003) i Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2005), Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2013). Był też laureatem wielu nagród, m.in. Nagrody „Za krzewienie wartości chrześcijańskich w kulturze polskiej”, Nagrody Prezydenta Grudziądza im. Ks. prof. Janusza Pasierba (2001 r.), Nagrody naukowej im W. Pietrzaka (2003), Nagrody Rektora KUL I stopnia (2005), Wyróżnienia Lubelskiego Towarzystwa Naukowego „Resolutio pro Laude Academica” (2005).

Zobacz także