Fot. Arcaion/pixabay

Fot. Arcaion/pixabay

10. rocznica Aktu Przyjęcia Jezusa Chrystusa za Króla i Pana. Celowo zrezygnowano ze słowa „intronizacja”

Minęło 10 lat od złożenia przez biskupów i świeckich w Polsce Jubileuszowego Aktu Przyjęcia Jezusa Chrystusa za Króla i Pana. „Spraw, aby naszą Ojczyznę i świat cały objęło Twe Królestwo: królestwo prawdy i życia, królestwo świętości i łaski, królestwo sprawiedliwości, miłości i pokoju” – głosi akt odmówiony w sanktuarium w Krakowie-Łagiewnikach. Przygotowując Kościół w Polsce do tej uroczystości, Episkopat wskazywał na jego głęboko duchowe znaczenie tego wydarzenia i wyjaśniał, że jego przyjęcie nie jest ogłoszeniem Chrystusa Królem Polski. Tłumaczył też, dlaczego w tytule zrezygnowano ze słowa „intronizacja”.

Dać Jezusowi pierwsze miejsce w życiu

Wydarzenie miało miejsce 19 listopada 2016 roku, w przededniu uroczystości Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata. Biskupi wraz ze zgromadzonym ludem Bożym przed wystawionym Najświętszym Sakramentem uroczyście złożyli jubileuszową deklarację.  Uroczystą Eucharystię koncelebrowali w południe członkowie Episkopatu Polski. W świątyni zebrali się przedstawiciele żeńskich i męskich zgromadzeń zakonnych i przedstawiciele władz z prezydentem RP Andrzejem Dudą.

W homilii bp Andrzej Czaja, przewodniczący Zespołu KEP do spraw Ruchów Intronizacyjnych podkreślał, że „nie jest naszym zadaniem ogłaszać Chrystusa Królem, lecz uznać Jego panowanie i poddać się Jego Prawu, Jego woli i zbawczej władzy, zawierzyć i poświęcić Mu naszą Ojczyznę i cały Naród, nas samych i nasze rodziny”.

Jezus jest Królem, który panuje nad grzechem, śmiercią, piekłem i szatanem, i darzy życiem wiecznym w swoim Królestwie. Trzeba jednak w Jezusa wierzyć i wyznać wiarę w Niego, uznać Go swoim Królem, czyli „dać Mu posłuch i pierwsze miejsce w życiu, służyć Mu i żyć na Jego chwałę” – tłumaczył bp Czaja. Wskazywał, że Polska bardzo potrzebuje Bożego ładu, potrzeba „zgody i miłości między nami, Bożego Ducha, Ducha prawdy i jedności, i innych owoców Ducha: dobroci, uprzejmości, łagodności, opanowania, wierności i cierpliwości”. Wyjaśnił, że u podstaw zdrowej tożsamości chrześcijańskiej jest wiara żywa i świadoma, a tam, gdzie jej brakuje, pojawiają się różne duchowe schorzenia w chrześcijańskiej egzystencji: raz jest to infantylność wiary, innym razem fundamentalizm.

Bp Czaja ubolewał, że w polskim społeczeństwie jest coraz więcej „zobojętnienia i zamknięcia na innych, wiele osądów pochopnych i krzywdzących, odniesień z pozycji arbitra i linczowania z podeptaniem prawa domniemanej niewinności”. I apelował: „Moi Drodzy, to trzeba zmienić! Tak dalej być nie może! Proklamacja Jubileuszowego Aktu Przyjęcia Jezusa Chrystusa za Króla i Pana naprawdę zobowiązuje. Nie dopuśćmy do tego, by jedynym owocem podwójnego jubileuszu Miłosierdzia i Chrztu Polski był określony zapis w kronikach i annałach” – wskazał biskup. Zaapelował o podjęcie dzieła przemiany i „uporządkowania życia po Bożemu, na miarę Jezusa i Jego Ewangelii”.

„Twego królowania nam potrzeba”

Punktem wieńczącym uroczystości była adoracja Najświętszego Sakramentu, w czasie której abp Stanisław Gądecki, przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski, wraz z pozostałymi biskupami, kapłanami oraz wiernymi w postawie klęczącej wypowiedział Akt Przyjęcia Jezusa za Króla i Pana. „Wyznajemy wobec nieba i ziemi, że Twego królowania nam potrzeba. Wyznajemy, że Ty jeden masz do nas święte i nigdy nie wygasłe prawa. Dlatego z pokorą chyląc swe czoła przed Tobą, Królem Wszechświata, uznajemy Twe Panowanie nad Polską i całym naszym Narodem, żyjącym w Ojczyźnie i w świecie” – powiedzieli zgromadzeni w łagiewnickim sanktuarium wierni.

Akt zawiera też m.in. następujące słowa: „Świadomi naszych win i zniewag zadanych Twemu Sercu przepraszamy za wszelkie nasze grzechy, a zwłaszcza za odwracanie się od wiary świętej, za brak miłości względem Ciebie i bliźnich. Przepraszamy Cię za narodowe grzechy społeczne, za wszelkie wady, nałogi i zniewolenia”.

>>> Dziś rozpoczyna się nowenna w intencji Ojczyzny za wstawiennictwem św. Andrzeja Boboli

misyjne.pl
fot. Maciej Kluczka/misyjne.pl

Nie intronizacja Jezusa, lecz przyjęcie Go jako Króla

W opublikowanym kilka miesięcy wcześniej komunikacie Zespołu KEP ds. Ruchów Intronizacyjnych  wskazano, iż „zasadniczym celem dokonania aktu jest uznanie z wiarą panowania Jezusa, poddanie i zawierzenie Mu życia osobistego, rodzinnego i narodowego we wszelkich jego wymiarach i życie według Bożego prawa”. 

Zespół stwierdził także, że doprowadzenie do proklamacji Jubileuszowego Aktu było zarazem zwieńczeniem procesu rozeznania i skorygowania dążeń i oczekiwań tzw. ruchów intronizacyjnych przez polskich biskupów. Wyjaśniono, że Zespół KEP ds. Ruchów Intronizacyjnych, ukonstytuowany przez Episkopat, zaprosił przedstawicieli tych  ruchów do dialogu. Podczas wymiany myśli dostrzeżono wspólny cel zbieżny z dążeniem wielu wspólnot i stowarzyszeń w Polsce, zwłaszcza środowiska oazowego i charyzmatycznego, i który jest też u podstaw spotkań młodzieży w Lednicy: uznać Chrystusa Panem i Zbawicielem, uznać Go Królem i poddać się Jego Prawu. „Natomiast ogłaszanie Chrystusa Królem Polski byłoby aktem politycznym i oznaczałoby pomniejszenie Jego godności i ograniczenie Jego posłannictwa, Jego panowania i władzy”- wyjaśniono w komunikacie. Podczas rozmów stwierdzono też, że wołanie o uznanie Chrystusa Królem wyraźnie obecne w objawieniach prywatnych Rozalii Celak (bez jednak mówienia o Chrystusie jako Królu Polski), ma solidne podstawy biblijne i szerokie rozwinięcie w nauczaniu Kościoła i jako takie nie może być dalej lekceważone. 

„Zrezygnowano jednak ze słowa «intronizacja». Uznano bowiem, że może być błędnie rozumiane, w znaczeniu dodania Jezusowi władzy, albo wyniesienia Jezusa na tron. Natomiast mówienie o «przyjęciu Jezusa jako Króla i Pana» bynajmniej nie umniejsza ani Jego królewskiej chwały, ani naszego pragnienia dobrowolnego poddania Jego panowaniu siebie samych, naszych rodzin i całej naszej Ojczyzny” – czytamy w dokumencie podpisanym przez bp. Czaję.

Tekst kończy się zachętą, by w Jubileuszowym Akcie zobaczyć wielki impuls mobilizujący do podjęcia „solidnej pracy nad sobą celem odbudowania i ożywienia osobistej więzi z Jezusem, która jest u podstaw Jego królowania w naszym życiu”.

Królowanie Jezusa, królowanie Maryi – jak je rozumieć prawidłowo?

O właściwym teologicznie rozumieniu królowania Chrystusa oraz nieporozumieniach, jakie towarzyszyły temu sformułowaniu, bp Czaja mówił także  w wywiadzie dla KAI. Dwa miesiące przed uroczystością w Łagiewnikach zaznaczył, że nazwa Aktu wyraźnie odbiega od pojęć, którymi przedstawiciele ruchów intronizacyjnych operowali na początku, zgłaszając postulaty dokonania aktu intronizacji w narodzie polskim czy w naszej Ojczyźnie. „Nie ma tu już śladu mówienia o ogłoszeniu Chrystusa Królem, czy wyniesieniu Jezusa na tron” – podkreślił biskup dodając, że Episkopat  zrezygnował z określenia „akt intronizacyjny”. 

Jak zaznaczył, biskupom zależało na tym, by nie narazić wiernych na błędne rozumienie dzieła intronizacji. „Określenie «akt intronizacyjny», dobrze znane w środowiskach intronizacyjnych, nie zawsze jest jednoznacznie interpretowane w społeczeństwie, także przez wiernych. Co więcej, samo słowo «intronizacja» może być błędnie rozumiane, w znaczeniu dodania Jezusowi władzy albo wyniesienia Jezusa na tron” – zauważył biskup.

Bp Czaja poinformował też, że podczas zebrania w czerwcu 2015 roku biskupi zdecydowanie wyrazili swoją dezaprobatę w stosunku do dążeń niektórych ruchów intronizacyjnych do ogłoszenia czy uznania Chrystusa Królem Polski. Zwrócono uwagę na polityczną konotację tytułu i omówiono racje teologiczne przeciwne jego wprowadzeniu.

Biskup zauważył, że w poszukiwaniu racji uznania Chrystusa Królem Polski wskazuje się niekiedy na uznanie Maryi Królową Polski. W takiej próbie argumentacji nie bierze się pod uwagę faktu, że królewska godność Maryi ma zupełnie inny charakter i nie można jej stawiać na równym poziomie z królowaniem Jezusa, które oznacza panowanie i władzę nad całym światem – tłumaczył. „Z kolei mówienie o Jezusie jako Królu Izraela czy Królu żydowskim ma swe podstawy w Jego pochodzeniu z królewskiego rodu Dawida, w fakcie wpisania Go w genealogię tego rodu. Takiego związku z narodem polskim Pan Jezus nie ma” – wyjaśnił bp Czaja.

cathopic
Fot. Angie Menes
/cathopic

„Postawa głęboko wewnętrzna”

W liście pasterskim, który odczytywano w polskich kościołach miesiąc przed uroczystością w Łagiewnikach, biskupi wyrazili nadzieję, że wydarzenie stanie się „znaczącym krokiem w procesie przywracania Jezusowi należnego Mu miejsca w naszym życiu osobistym, zawodowym i społecznym”. Tłumaczyli też, że  Chrystusa nie trzeba intronizować w znaczeniu wynoszenia Go na tron i nadawania Mu władzy ani też ogłaszać Go Królem, bowiem jest On „Królem królów i Panem panów na wieki”.

„Natomiast naszym wielkim zadaniem jest podjęcie dzieła intronizacji Jezusa w znaczeniu uznawania Jego królewskiej godności i władzy całym życiem i postępowaniem” – podkreślili biskupi. Zwrócili uwagę, że „w proklamacji aktu nie chodzi tylko o jakiś wyraz zewnętrznego uznania Jezusa Królem i Panem, ale postawę głęboko wewnętrzną, duchową, która ma swoje konsekwencje w życiu i promieniuje na wszystkie sfery życia, na innych ludzi i owocuje w społeczeństwie”.

Po 10 latach…

Gdy Jezus mówi „królestwo Boże jest pośród was”, to znaczy, że kryje się ono już teraz w naszym wnętrzu, w naszym sercu, gdy to serce już zmartwychwstało i porzuciło grzeszne życie – napisał abp Stanisław Gądecki w 10. rocznicę uroczystości w Łagiewnikach. To właśnie abp Gądecki jako ówczesny przewodniczący Episkopatu Polski wypowiedział wówczas wraz z pozostałymi biskupami, kapłanami i wiernymi Akt Przyjęcia Jezusa za Króla i Pana.

Abp Gądecki zauważył, że gdy po 10 latach pytamy samych siebie, jak dalece Jubileuszowy Akt Przyjęcia Jezusa Chrystusa za Króla i Pana wpłynął na nasze życie, to odpowiedź na to pytanie możemy udzielić przede wszystkim osobiście, w sposób indywidualny. 

„To odpowiedź na pytanie, jak dalece ja sam wprowadzam – z pomocą Bożej łaski – królestwo Boże w moje codzienne życie. I nie idzie tu bynajmniej o dobra doczesne: «Królestwo Boże to nie sprawa tego, co się je i pije, ale to sprawiedliwość, pokój i radość w Duchu Świętym» (Rz 14,17). Idzie właśnie o sprawiedliwość, pokój i radość w Duchu Świętym. Idzie o «królestwo prawdy i życia, świętości i łaski, sprawiedliwości, miłości i pokoju». To odpowiedź na to, na ile wprowadziłem te dobra duchowe w moje codzienne, zwyczajne życie” – podkreślił poznański arcybiskup senior.

Natomiast obecny przewodniczący KEP abp Tadeusz Wojda powiedział KAI, że wydarzenie sprzed 10 lat było szczególnym aktem modlitwy, aktem otwarcia Jezusowi Chrystusowi drzwi naszych domów, naszych serc, naszych świątyń i miejsc pracy.  Hierarcha zwrócił uwagę, że w Polsce rozwija się inicjatywa Orszaków Chrystusa Króla, które już teraz przechodzą ulicami naszych miast. Organizowane są różnego typu rekolekcje połączone z nabożeństwem ekspiacyjnym. „Powstaje też wiele inicjatyw lokalnych, których celem jest  nieustanne rozbudzanie świadomości, że Chrystus jest naszym Panem, naszym Królem” – powiedział abp Wojda dodając, że warto o tym pamiętać oraz rozwijać naszą świadomość i  kult. 

Jednocześnie przewodniczący Episkopatu zwrócił uwagę, że w wydarzeniu tym nie chodziło o ogłoszenie Chrystusa Królem Polski, lecz osobiste zawierzenie Bogu swojego życia.

Google News
Bądź na bieżąco z Misyjne.pl!

Obserwuj misyjne.pl w Google News. Dodaj nas do ulubionych, aby nie przegapić najważniejszych treści z kraju i ze świata.

Czytałeś? Wesprzyj nas!

Działamy także dzięki Waszej pomocy. Wesprzyj działalność ewangelizacyjną naszej redakcji!

zł
Zobacz także
Wasze komentarze