800 lat norbertanek w Imbramowicach. Osiem wieków modlitwy, sztuki i historii

O pomoc w utrzymaniu XIII-wiecznego, pełnego zabytków klasztoru sióstr norbertanek w Imbramowicach w powiecie olkuskim apelują mieszkające w nim siostry klauzurowe. „Imbramowice to nie tylko sanktuarium – to przede wszystkim nasze wspólne dziedzictwo kulturowe i historyczne” – przypominają.

„Trwa wyjątkowy Rok Jubileuszowy 800-lecia fundacji naszego klasztoru. Centralne uroczystości z 12 września już za nami, jednak codzienna walka o przetrwanie tego świętego miejsca trwa nieprzerwanie. Koszty utrzymania tak ogromnego obiektu są niezmiernie wysokie – w miesiącach grzewczych same opłaty za energię i ogrzewanie to koszt kilkunastu tysięcy złotych miesięcznie” – piszą siostry, w apelu skierowanym do wiernych, sympatyków, do czcicieli cudownego wizerunku Jezusa z Imbramowic.

Bez państwowych subwencji 

Obecnie w klasztorze dobiega końca budowa Drogi Krzyżowej, jednak – jak piszą siostry – „na terenie kompleksu nieustannie trwają inne pilne prace konserwatorskie i remontowe”.

>>> Płock: w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia spektakl w 88. rocznicę śmierci św. Faustyny Kowalskiej

Swoją prośbę motywują także brakiem jakichkolwiek subwencji. „Nasz klasztor nie jest w żaden sposób utrzymywany przez instytucje zewnętrzne. Żadne podmioty świeckie ani państwowe nie biorą udziału w finansowaniu codziennego funkcjonowania tego miejsca. Opieka nad nim zależy wyłącznie od ofiarności wiernych i pielgrzymów” – tłumaczą.

I podkreślają dziedzictwo Imbramowic: „Pamiętajmy, że Imbramowice to nie tylko sanktuarium – to przede wszystkim nasze wspólne dziedzictwo kulturowe i historyczne, którego korzenie sięgają głębokiego XIII wieku”.

Długa historia

Historia konwentu imbramowickiego sięga roku 1226. Klasztor został ufundowany przez biskupa krakowskiego Iwona Odrowąża na ziemi należącej do jego stryja Imbrama, od którego imienia pochodzi nazwa Imbramowice. Trzy lata później założenie i organizacja klasztoru zostały zatwierdzone bullą papieża Grzegorza IX.

Obecny kościół pw. św. Piotra i Pawła został konsekrowany w 1717 r., a jego wnętrza kryją przede wszystkim XVIII-wieczne zabytki. Obecna późnobarokowa budowla kościelno-klasztorna to dzieło sławnego architekta Kacpra Bażanki. Ozdobą wnętrza jest m.in. polichromia Wilhelma Włocha i dzieła sztuki malarskiej, stolarskiej, rękopiśmienniczej.

>>> Na mapie Polski jest nowe sanktuarium św. Maksymiliana Męczennika

Klasztor, choć od XIII w. ulegał napadom tatarskim i był obiektem ataku podczas wielu wojen, regularnie prowadził szkoły, szpital i udzielał ludności różnych form pomocy, prowadząc akcje dobroczynne i społeczne. Za pomoc udzielaną w czasie II wojny światowej klasztor został odznaczony Złotym i Srebrnym Krzyżem Zasługi. Od 2003 r. w klasztorze funkcjonuje sanktuarium Męki Pańskiej, związane z kultem Pana Jezusa Cierpiącego w obrazie z XVII wieku.

W ostatnich latach cały kompleks przeszedł gruntowną renowację.

Zobacz także