Po śmierci Charliego Kirka wygrają chrześcijańskie wartości czy polityczna zemsta? [KOMENTARZ]

„Wybaczam zabójcy mojego męża. Tak samo postąpił Jezus Chrystus” – mówi Erika Kirk, żona zamordowanego 10 września Charliego Kirka, młodego polityka i aktywisty. Erika Mówiła tak przed tysiącami ludzi, którzy wypełnili w ostatnią niedzielę stadion w Glendale (w stanie Kalifornia), gdzie odbyły uroczystości pogrzebowe Charliego Kirka. Wszyscy z zapartym tchem śledzili jej słowa i ze wzruszeniem przyjęli słowa o przebaczeniu. Chwilę po niej na scenę wszedł prezydent Stanów Zjednoczonych. Donald Trump wygłosił zupełnie inną mowę.

Prezydent USA stwierdził, że Charlie Kirk nie nienawidził swoich przeciwników i chciał dla nich dobrze. Trump nazwał go „męczennikiem za wolność” i zapowiedział, że odznaczy go Prezydenckim Medalem Wolności. Trump stwierdził, że Kirk powstrzymywał się od nienawiści wobec swoich przeciwników, ale przyznał, że w tym aspekcie nie zgadzał się z aktywistą. – Ja nienawidzę moich przeciwników i nie chcę dla nich tego, co najlepsze. Nie mogę nic na to poradzić – powiedział. Zapowiedział przy tym, że za przemoc polityczną odpowiada głównie lewica, a jego resort sprawiedliwości dowie się, kto stoi za „płatnymi agitatorami”, którzy organizują lewicowe manifestacje.

Tak postąpił Jezus

Te słowa w dobitny sposób kontrastują z wypowiedzią wdowy po Charliem Kirku. Mówiła tak: „Charlie chciał ratować młodych mężczyzn, takich jak ten, który odebrał mu życie”. Następnie oznajmiła, że wybaczyła zabójcy swego męża. „Ponieważ tak samo postąpił Jezus Chrystus” – wskazała. Następnie zacytowała Nowy Testament (Ewangelię wg św. Łukasza). „’Ojcze, wybacz im, bo nie wiedzą, co czynią’ – słowa te Syn Boży wypowiedział podczas ukrzyżowania, zwracając uwagę, że oprawcy, którzy go na nim umieścili, nie są świadomi tego, co robią” – dodała.

Erika Kirk, fot. PAP/EPA/CAROLINE BREHMAN

Ta sytuacja pokazuje, jak to samo wydarzenie (w tym wypadku ogromny dramat) może być różnie wykorzystane przez ludzi, którzy określają się mianem chrześcijan.

Od razu zauważyć trzeba, że tak masowe (wręcz stadionowe) przeżywanie uroczystości pogrzebowych sprawia, że trudno uniknąć teatralizacji tej sytuacji i jej upolitycznienia. Ja – mimo wszystko – staram się wierzyć w szczerość przemówienia Eriki Kirk. A nawet jeśli przyjąć, że wszystkie gesty i słowa były w tamtym miejscu skrupulatnie zaplanowane, to właśnie jej koncyliacyjne słowa sprawiają, że ich odbiorcy mogą sobie przypomnieć o podstawowej zasadzie, którą powinni kierować się chrześcijanie, a która sprowadza się do miłowania nieprzyjaciół.

>>> Ks. prof. Piotr Mazurkiewicz: problemem jest nienawiść, która uniemożliwia dialog

Prezydent Donald Trump, fot. PAP/EPA/CAROLINE BREHMAN

Zemsta (polityczna)

Obok słów prezydenta USA trudno przejść do porządku dziennego. Trudno bowiem zrozumieć, w jakim miejscu jest debata publiczna, jeśli prezydent tak dużego kraju potrafi wprost i przy kamerach zapowiedzieć, że nienawidzi swoich politycznych oponentów. Czy to oficjalny program politycznej zemsty?

– Podczas uroczystości w Glendale byliśmy świadkami zderzenia się dwóch postaw. Słowa Eriki Kirk były przykładem chrześcijańskiego wybaczenia. Z kolei Donald Trump tak naprawdę zanegował jej słowa. Postawa prezydenta USA jest zapowiedzią walki z przeciwnikami, zapowiedzią jeszcze większej polaryzacji amerykańskiego społeczeństwa – tak to wydarzenie na antenie TVN24 komentowała prof. Paulina Matera, kierowniczka Katedry Amerykanistyki i Mass Mediów Wydziału Studiów Międzynarodowych i Politologicznych Uniwersytetu Łódzkiego.

Męczennik za wiarę?

Warto zauważyć też słowa Pete’a Hegsetha (sekretarza obrony USA), który stwierdził, że po tym morderstwie „wszyscy jesteśmy kościołem Charliego”. To groźna i przede wszystkim nieuprawniona sakralizacja tego wydarzenia. Oczywiście, każda śmierć, jest swego rodzaju tajemnicą, ale czy uprawnia do „budowania nowego Kościoła”, nawet jeśli to tylko kwestia pewnej semantyki i retoryki? Charlie Kirk nazywany jest „męczennikiem za prawdę” i „obrońcą wartości Zachodu”. Trudno zgodzić się z takimi określeniami, bo przecież nie sposób pominąć jego często bardzo kontrowersyjnych i antagonizujących wypowiedzi.

Sekretarz wojny USA Peter Hegseth, fot. PAP/EPA/CAROLINE BREHMAN

W podobnym tonie wypowiedział się kard. Timothy Dolan. Arcybiskup Nowego Jorku porównał działalność Charliego Kirka do… świętego Pawła. To porównanie skomentował z kolei portal „National Catholic Reporter”: „To fałsz. Nie wiemy, czy Kirk został zabity za wiarę. Nie możemy zignorować jego rasizmu, seksizmu, ksenofobii”. Na uznanie Kirka jako „człowieka wiary” nie chce się też zgodzić Black Catholic Messneger. Portal przypomina, że Kirk odrzucał Ustawę o swobodach obywatelskich, pochwalał biblijne kamieniowanie homoseksualistów, szerzył dezinformację nt. epidemii covida, był wyznawcą spiskowej teorii wielkiej podmiany, według której elity żydowskie dążą do zastąpienia białej ludności półkuli północnej przybyszami z Afryki, Azji i Ameryki Południowej.

Przy okazji tej dramatycznej historii wielu uczestników debaty publicznej powołuje się na wiarę, Boga i chrześcijańskie wartości. Moim zdaniem najbliżej nich jest wdowa po zamordowanym polityku. Ona, nie robiąc żadnych wyjątków, stwierdziła, że wybacza. Z bólem, ze łzami w oczach, ale jednocześnie zgodnie z postawą, którą prezentował Jezus Chrystus.

Czy po śmierci Charliego Kirka w Stanach Zjednoczonych wygrają chrześcijańskie wartości czy polityczna zemsta? Wiele zależy od polityków, których słuchają tysiące, a wręcz miliony ludzi na całym świecie. Wiele zależy też od samych Amerykanów i nas wszystkich. Wybór jest zerojedynkowy: albo postawa Jezusa, albo polityczna zemsta. Innej drogi nie ma.