#DwieNawy – Diakon stały. Duchowny czy świecki?

W kolejnym odcinku „Dwóch naw” Aleksander Barszczewski i Michał Jóźwiak rozmawiają na temat diakonatu stałego.

Diakonat nie jest tylko etapem w drodze do kapłaństwa tak, jest w przypadku seminarzystów. Może być to również rodzaj stałej posługi w Kościele. Według wytycznych prawa kanonicznego kandydat do diakonatu stałego – mężczyzna nieżonaty i zobowiązujący się do celibatu – może przystąpić do święceń po ukończeniu 25. roku życia. Kandydat związany małżeństwem musi mieć ukończone 35 lat, co najmniej 5 lat żyć w małżeństwie, i posiadać pisemną zgodę żony.

Zgodnie z przepisami Konferencji Episkopatu Polski kandydaci do diakonatu powinni przejść odpowiednią formację. Jeśli nie ukończyli studiów teologicznych, muszą odbyć specjalny, co najmniej trzyletni kurs, podczas którego zdobędą odpowiednią wiedzę teoretyczną i praktyczną.

>>> Debata o diakonacie stałym. Caritas, czyli posługa miłości – wciąż do odkrycia

Diakon stały może głosić kazania, odprawiać nabożeństwa, błogosławić śluby, prowadzić pogrzeby i udzielać Komunii Św. Nie może jednak sprawować Eucharystii, spowiadać i udzielać sakramentu namaszczenia chorych. Okres formacji trwa trzy lata. Wówczas kandydaci pogłębiają swoją duchowość, uczą się sprawowania liturgii, głoszenia kazań i śpiewu kościelnego. Diakoni stali zobowiązani są również, tak jak inne osoby duchowne, do codziennego odmawiania modlitwy brewiarzowej. Święceń udziela im biskup.

Temat przywrócenia diakonatu stałego pojawił się na Soborze Watykańskim II.

„A ponieważ te obowiązki, nader konieczne dla życia Kościoła, z trudem tylko mogą być spełniane w wielu okolicach przy panującej dziś dyscyplinie Kościoła łacińskiego, można będzie w przyszłości przywrócić diakonat jako właściwy i trwały stopień hierarchiczny. Do kompetentnych zaś rozmaitego rodzaju terytorialnych Konferencji Biskupów, za aprobatą samego papieża, należy rozstrzyganie, czy i gdzie jest rzeczą dogodną ustanowić tego rodzaju diakonów dla sprawowania opieki duszpasterskiej. Za zgodą Biskupa Rzymskiego będzie można udzielać diakonatu takiego mężom dojrzałym, również żyjącym w stanie małżeńskim, a także zdatnym do tego młodzieńcom, dla których jednak obowiązek celibatu winien pozostać w mocy” – czytamy w Lumen Gentium.

W 1967 r. papież Paweł VI ogłosił motu proprio Sacrum diaconatus ordinem z ogólnymi normami przywrócenia tego kościelnego urzędu. Do tego czasu święcenia diakonatu otrzymywali jedynie bezżenni mężczyźni, kandydaci do stanu kapłańskiego. Dziś ta droga jest otwarta także dla żonatych mężczyzn. W Polsce jest ponad stu diakonów stałych, a na świecie około 40 tysięcy.

Zobacz także