Francja: 10 lat od zabójstwa ks. Hamela, który powstrzymał terrorystów

Dziś mija 10 lat od męczeństwa ks. Jacques’a Hamala. 26 lipca 2016 r. islamscy terroryści poderżnęli mu gardło, kiedy sprawował poranną Eucharystię w swym parafialnym kościele św. Szczepana w Saint Etienne du Rouvary w północnej Francji. Swoją śmiercią położył kres spirali przemocy – powiedział dziś na miejscu męczeństwa abp Lebrun, przypominając słowa, z którymi ks. Hamel zwrócił się w chwili męczeństwa do islamistów: odejdź, szatanie!

Metropolita Rouen zauważył, że te ostatnie słowa kapłana zostały wysłuchane. Jego śmierć, wbrew oczekiwaniom, nie spotęgowała fali przemocy, ale ją powstrzymała. Spirala terroryzmu, która nękała Francję w latach 2005-2016, jakby się zatrzymała na chwilę mocą aktu wiary zamordowanego kapłana – mówił abp Dominique Lebrun w Saint Etienne du Rouvary. W uroczystościach upamiętniających 10. rocznicę śmierci ks. Hamela wzięli udział przedstawiciele władz państwowych oraz Episkopatu. Dziedzińcowi przed kościołem św. Szczepana nadano imię ks. Hamela.

>>> Francja: kto organizuje wizytę papieża?

Męczeństwo, które przemawia do młodych

Już w 2019 r. zakończyła się diecezjalna faza procesu beatyfikacyjnego ks. Hamela. Jego postulator ks. Paul Vigouroux wskazuje na szczególną siłę oddziaływania tego męczennika. „Jako kapelan studentów mogłem przekonać się, jak bardzo postać Jacques’a Hamela przyciąga swoją prostotą życia, hojnością, autentycznością i pokorą, skłaniając do refleksji nad sensem udanego życia” – pisze ks. Vigouroux na łamach dzisiejszego La Croix.

Umarł tak jak żył

Przypomina, że ks. Hamel umarł tak jak żył. „Jako kapłan poświęcił swoje życie Bogu i innym. Bezinteresownie poświęcał swój czas; żył skromnie; wiedział, że więcej szczęścia jest w dawaniu aniżeli w braniu. Każdego dnia podczas Mszy św. łączył swoje życie z Jezusem, który złożył siebie w ofierze”.

Antidotum na egocentryzm

Zdaniem postulatora procesu ks. Hamela jego ofiara z wielką mocą przemawia do naszego egoistycznego świata. To męczeństwo świadczy o zbawczym odejściu od egocentryzmu. Pokazuje, że prawdziwe szczęście nie polega na skupianiu wszystkiego na sobie, ale na byciu zwróconym ku innym, bez względu na okoliczności – dodaje ks. Vigouroux.

Zobacz także