GUS opublikował dane nt. uboju rytualnego w Polsce w 2025 r.

W 2025 r. ubój rytualny w polskich ubojniach koncentrował się przede wszystkim na drobiu, znacznie przewyższając inne gatunki – wynika z najnowszych danych GUS udostępnionych we wtorek w raporcie „Uboje zwierząt gospodarskich w ubojniach i rzeźniach w 2025 r.”. Prawo w Polsce dopuszcza ubój rytualny ze względu na wolność religijną wyznawców judaizmu i islamu, choć jego praktyka i ograniczenia pozostają tematem społeczno-politycznych dyskusji.

Zgodnie z raportem GUS, ubój rytualny drobiu liczony był w dziesiątkach milionów sztuk. Towarzyszyła mu wysoka masa produkcji – waga żywa przekroczyła 30 mln kg, a waga poubojowa (ciepła) sięgnęła ponad 21 mln kg. Dane te potwierdzają dominującą rolę drobiu w produkcji mięsa przeznaczonego na rynki wymagające uboju zgodnego z wymogami religijnymi.

Ubój rytualny zarówno cieląt, jak i pozostałego bydła występował w znacznie mniejszej skali. W przypadku owiec i kóz także odnotowano pojedyncze wartości, natomiast w danych nie wykazano uboju rytualnego trzody chlewnej ani koni w skali istotnej statystycznie.

GUS podkreśla, że dane obejmują wyłącznie ubój realizowany w ubojniach i rzeźniach, raportowany w ujęciu miesięcznym, i prezentowane są w liczbie sztuk oraz wadze żywej i poubojowej. Ubój rytualny stanowi wyodrębnioną część całkowitej produkcji mięsa, istotną przede wszystkim z punktu widzenia eksportu.

Czym jest ubój rytualny i kto z niego korzysta?

Ubój rytualny to sposób uśmiercania zwierząt zgodny z określonymi wymogami religijnymi, w którym zwierzę zabijane jest bez uprzedniego ogłuszenia. W tradycji islamu (halal) i judaizmu (koszernej szechity) kluczowe jest szybkie przecięcie tchawicy, przełyku i dużych naczyń krwionośnych, co ma umożliwić maksymalne wypływanie krwi, zgodnie z ich normami religijnymi.

>>> Opowieści (nie tylko) wigilijne [REFLEKSJA NA ŚWIĘTA]

W Polsce rytualny ubój jest przede wszystkim związany z potrzebami wspólnoty muzułmańskiej i żydowskiej, dla których halal i koszerne mięso stanowi część praktyk religijnych. Chociaż liczebność tych wspólnot jest w Polsce relatywnie niewielka, rytualny ubój ma także znaczenie ekonomiczne – w przeszłości Polska była eksporterem mięsa rytualnego do krajów, gdzie jest ono powszechnie konsumowane.

Kontrowersje

Status uboju rytualnego w Polsce był przedmiotem intensywnych debat prawnych. Przez wiele lat próbowano wprowadzić zakazy uboju bez ogłuszania ze względu na dobrostan zwierząt, jednak Trybunał Konstytucyjny w grudniu 2014 r. uznał, że bezwzględny zakaz narusza wolność praktyk religijnych gwarantowaną w Konstytucji RP i Europejskiej Konwencji Praw Człowieka. To oznacza, że w polskim prawie rytualny ubój zwierząt jest dopuszczony ze względu na wolność religii.

Wcześniej, w czerwcu 2013 r. przewodniczący Komitetu KEP ds. Dialogu z Judaizmem bp Mieczysław Cisło wydał oświadczenie popierające prawne dopuszczenie uboju rytualnego jako istotnego elementu żydowskiej tradycji religijnej. Stanowisko to było reakcją na forsowany w parlamencie – w imię praw zwierząt – zakaz takiego uboju, godzący w wolność religijną, zwłaszcza Żydów i muzułmanów.

Zobacz także