Kalendarz liturgiczny na środa 20 maja 2026 r.

PIERWSZE CZYTANIE

Dz 20, 28-38

Polecam was Bogu, aby dał wam dziedzictwo ze wszystkimi świętymi

Czytanie z Dziejów Apostolskich

Paweł powiedział do starszych Kościoła efeskiego:
«Uważajcie na samych siebie i na całe stado, w którym Duch Święty ustanowił was biskupami, abyście kierowali Kościołem Boga, który On nabył własną krwią. Wiem, że po moim odejściu wejdą między was wilki drapieżne, nie oszczędzając stada. Także spośród was samych powstaną ludzie, którzy głosić będą przewrotne nauki, aby pociągnąć za sobą uczniów.

Dlatego czuwajcie, pamiętając, że przez trzy lata w dzień i w nocy nie przestawałem ze łzami upominać każdego z was. A teraz polecam was Bogu i słowu Jego łaski, władnemu zbudować i dać dziedzictwo ze wszystkimi świętymi.

Nie pożądałem srebra ani złota, ani szaty niczyjej. Sami wiecie, że te ręce zarabiały na potrzeby moje i moich towarzyszy. We wszystkim pokazałem wam, że tak pracując, trzeba wspierać słabych i pamiętać o słowach Pana Jezusa, które On sam wypowiedział: „Więcej szczęścia jest w dawaniu aniżeli w braniu”».

Po tych słowach upadł na kolana i modlił się razem z nimi wszystkimi. Wtedy wszyscy wybuchnęli wielkim płaczem. Rzucali się Pawłowi na szyję i całowali go, smucąc się najbardziej z tego, co powiedział: że już nigdy go nie zobaczą.

Potem odprowadzili go na okręt.

Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY

Ps 68 (67), 29-30. 33-35a. 35bc i 36bc (R.: por. 33a)

Refren: Śpiewajcie Bogu, wszystkie ludy ziemi.
albo: Alleluja.

Boże, okaż swoją potęgę, *
potęgę Bożą, której dla nas użyłeś.
W Twej świątyni nad Jeruzalem *
niech królowie złożą Tobie dary!

Refren.

Śpiewajcie Bogu, królestwa ziemi, †
zagrajcie Panu, *
On przemierza odwieczne niebiosa.
Oto wydał głos swój, głos potężny: *
«Uznajcie moc Bożą!»

Refren.

Jego majestat jest nad Izraelem, *
a Jego potęga w obłokach.
On sam swojemu ludowi daje potęgę i siłę. *
Niech będzie Bóg błogosławiony!

Refren.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ

Por. J 17, 17ba

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Słowo Twoje, Panie, jest prawdą,
uświęć nas w prawdzie.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA

J 17, 11b-19

Uświęć ich w prawdzie

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

W czasie Ostatniej Wieczerzy Jezus, podniósłszy oczy ku niebu, modlił się tymi słowami:
«Ojcze Święty, zachowaj ich w Twoim imieniu, które Mi dałeś, aby tak jak My stanowili jedno. Dopóki z nimi byłem, zachowywałem ich w Twoim imieniu, które Mi dałeś, i ustrzegłem ich, a nikt z nich nie zginął z wyjątkiem syna zatracenia, aby się wypełniło Pismo.

Ale teraz idę do Ciebie i tak mówię, będąc jeszcze na świecie, aby moją radość mieli w sobie w całej pełni. Ja im przekazałem Twoje słowo, a świat ich znienawidził za to, że nie są ze świata, jak i Ja nie jestem ze świata. Nie proszę, abyś ich zabrał ze świata, ale byś ich ustrzegł od złego. Oni nie są ze świata, jak i Ja nie jestem ze świata.

Uświęć ich w prawdzie. Słowo Twoje jest prawdą. Jak Ty Mnie posłałeś na świat, tak i Ja ich na świat posłałem. A za nich Ja poświęcam w ofierze samego siebie, aby i oni byli uświęceni w prawdzie».

Oto słowo Pańskie.

20 maja, środa

Ewangelia: J 17, 11b-19

Z Ewangelii według Świętego Jana: W czasie ostatniej wieczerzy Jezus, podniósłszy oczy ku niebu, modlił się tymi słowami: „Ojcze Święty, zachowaj ich w Twoim imieniu, które Mi dałeś, aby tak jak My stanowili jedno. Dopóki z nimi byłem, zachowywałem ich w Twoim imieniu, które Mi dałeś, i ustrzegłem ich, a nikt z nich nie zginął z wyjątkiem syna zatracenia, aby się wypełniło Pismo. Ale teraz idę do Ciebie i tak mówię, będąc jeszcze na świecie, aby moją radość mieli w sobie w całej pełni. Ja im przekazałem Twoje słowo, a świat ich znienawidził za to, że nie są ze świata, jak i Ja nie jestem ze świata. Nie proszę, abyś ich zabrał ze świata, ale byś ich ustrzegł od złego. Oni nie są ze świata, jak i Ja nie jestem ze świata. Uświęć ich w prawdzie. Słowo Twoje jest prawdą. Jak Ty Mnie posłałeś na świat, tak i Ja ich na świat posłałem. A za nich Ja poświęcam w ofierze samego siebie, aby i oni byli uświęceni w prawdzie”.

Różne modlitwy zanosimy do Boga – o zdrowie, rozpoznanie powołania, pokój na świecie, a czasem o załatwienie konkretnej sprawy, o pomyślność w trudnym dniu. Gdy czytam modlitwę arcykapłańską, czuję wstyd, że dużo bardziej martwię się małymi sprawami, niż tym, co jest najważniejsze. Jezus przed męką prosi Ojca za uczniów – o jedność, świętość, wytrwałość dla nich, a zarazem także i dla nas. „Uświęć ich w prawdzie”. Niech i naszą modlitwą stanie się pragnienie prawdy i życia w jej świetle, co stanowi przecież drogę do świętości. Codziennie prośmy: „Uświęć nas w prawdzie”.

Anna Gorzelana

Przy słowach „o słodka, Panno Maryjo” wydał ostatnie tchnienie

Wszędzie, gdzie ich zaprowadzi posługiwanie, będą się starali szerzyć prawdziwe nabożeństwo do Dziewicy Niepokalanej, która jest zapowiedzią ostatecznego zwycięstwa Boga nad wszelkim złem (K 10).

Zawsze będą Ją uważać za Matkę – napisał Eugeniusz, gdy w 1826 roku, po uzyskaniu papieskiej aprobaty, zostaliśmy oficjalnie Misjonarzami Oblatami Maryi Niepokalanej. Prosił nas o czułe i synowskie nabożeństwo. Maryja towarzyszyła mu przez całe życie, aż do ostatniego tchnienia, gdy wszyscy odmawiali modlitwę Salve Regina. Eugeniusz zmarł podczas tej modlitwy, przy słowach: A Jezusa, błogosławiony owoc żywota Twojego po tym wygania nam okaż. O łaskawa, o litościwa, o słodka, Panno Maryjo.

Ojciec Fabre opisuje tę scenę: Odmawialiśmy całą modlitwę Salve Regina, którą nasz ukochany Ojciec w pełni rozumiał i śledził. Przy słowach: „po tym naszym wygnaniu pokaż nam”, lekko otworzył oczy; przy każdym wezwaniu: „O łaskawa, o litościwa”, wykonywał delikatny ruch; przy trzecim: „O słodka, Panno Maryjo”, wydał ostatnie tchnienie. Jego piękna dusza znalazła się w obecności Boga (Okólnik, 26.05.1861).

Dzięki bliskiej więzi, jaka przez całe życie łączyła go z Maryją, Ona towarzyszyła mu aż do momentu, gdy ujrzał Jezusa – owoc Jej łona. Obyśmy umieli patrzeć na Nią jako na Matkę, jako na naszą wierną towarzyszkę na drogach naszej wiary, aby w chwili naszej śmierci, w szczęśliwej wieczności ujrzeć owoc Jej łona.

Patronką Zgromadzenia jest Maryja Niepokalana. Otwarta na Ducha Świętego, jako pokorna służebnica całkowicie poświęciła samą siebie osobie i dziełu Zbawiciela. W Dziewicy zatroskanej o przyjęcie Chrystusa, aby dać Go światu, dla którego jest On nadzieją, oblaci widzą wzór wiary Kościoła i własnej.

Zawsze uważać Ją będą za swoją Matkę. W wielkiej zażyłości z Nią jako Matką Miłosierdzia będą przeżywali swoje bóle i radości misjonarskiego życia. Wszędzie, gdzie ich zaprowadzi posługiwanie, będą się starali szerzyć prawdziwe nabożeństwo do Dziewicy Niepokalanej, która jest zapowiedzią ostatecznego zwycięstwa Boga nad wszelkim złem (K 10).

Franc Santucci OMI, tłum. Roman Tyczyński OMI