Kard. Fernández: korzystając ze sztucznej inteligencji, nie negujcie wartości człowieczeństwa

„Postępy w dziedzinie sztucznej inteligencji dodały nowej siły formom posthumanizmu, które proponują wręcz zastąpienie człowieczeństwa” – powiedział kard. Víctor Manuel Fernández, prefekt Dykasterii ds. Nauki Wiary, przemawiając podczas dnia studiów poświęconego encyklice „Magnifica humanitas” i sztucznej inteligencji, który odbył się 30 września na Papieskim Uniwersytecie Comillas w Madrycie.

„Od samego początku encyklika zachęca nas do kontemplowania człowieczeństwa jako «wspaniałego». I czyni to pomimo tego, że tekst uznaje naszą zdolność do zła, podkreślając rany naszego człowieczeństwa, które wciąż popada w aberracje niemożliwe do usprawiedliwienia i może osiągnąć poziom obojętności, cynizmu i okrucieństwa, który nigdy nie przestaje nas zadziwiać. Mimo to nazywa się je «wspaniałym»” – stwierdził argentyński hierarcha.

Zastąpienie człowieczeństwa

Zauważył jednocześnie, że „postęp w dziedzinie sztucznej inteligencji dodał nową siłę formom posthumanizmu, które proponują nawet zastąpienie człowieczeństwa”. Jednak „urządzenia i zasoby technologiczne dają jednostce początkową radość, a wkrótce potem powraca pustka z poczuciem, że czegoś brakuje”. „W obliczu tych propozycji transhumanistycznych czy posthumanistycznych encyklika przedstawia pewne historyczne przykłady. Są to fakty, które napawają nas dumą z bycia ludźmi, ponieważ pokazują, że ta nędzna ludzkość jest jednak zdolna do reakcji i w pewnych sytuacjach okazuje się prawdziwie «wspaniała», ponieważ troszczy się o godność ludzi, zabiega o dobro wspólne oraz chroni i wspiera słabszych” – stwierdził kard. Fernández.

Panorama komplementarności

W obliczu dobroci i mrocznych momentów ludzkości, a także wartości wielkiego wkładu sztucznej inteligencji i nowych technologii, purpurat podkreślił, że „musimy zmierzać w kierunku panoramy komplementarności, która w żaden sposób nie neguje wartości człowieka, poprzedzającej jakąkolwiek technologię, gdzie wszystko jest zharmonizowane ze służbą godności, dobru wspólnemu, integralnemu rozwojowi i braterstwu”.

Prefekt Dykasterii Nauki Wiary dodał, że „encyklika sama w sobie stanowi wielki wysiłek Kościoła, by nawiązać dialog ze społeczeństwem i kulturą”. Jest to „tekst chrześcijański, który czerpie z Jezusa Chrystusa i Jego Ewangelii”. Podkreślił w nim temat „łaski”, która jest możliwością wzniesienia się do „przyjaźni z Bogiem, pomimo nieskończonego dystansu, który nas dzieli”.

Kwestia władzy

W swoim przemówieniu kard. Fernández przedstawił następnie „kolejny klucz do ram koncepcyjnych encykliki: kwestię władzy”. Zauważył również, że „istnieją grupy społeczne, mające większy dostęp do postępu, które zyskują imponującą władzę. Pytanie brzmi, kto będzie w stanie tę władzę ograniczyć”.

Następnie zauważył, że „wielką innowacją w «Magnifica humanitas» jest zaproszenie do «wyjścia poza teorię wojny sprawiedliwej», pojmując uzasadnioną obronę jedynie «w najściślejszym sensie», to znaczy nie w szerokim i nazbyt otwartym sensie tak zwanych «wojen prewencyjnych», pełnych «strat ubocznych»”.

Zakończył swoje przemówienie, cytując dokument Międzynarodowej Komisji Teologicznej „Quo vadis humanitas”: „niepowstrzymany rozwój technologiczny […], który faworyzuje przede wszystkim tych, którzy już posiadają dużą władzę, wzywa nas do zwrócenia uwagi na najuboższych”.

Zobacz także